In Lang Leve de Liefde draait het officieel om romantiek, chemie en de hoop op een klik. In de praktijk gaat het minstens zo vaak over kleine momenten die alles zeggen. Een blik. Een stilte. Of, in dit geval: een kip die nooit is ingesmeerd.
Samen koken als relatietest
Samen koken op een eerste date klinkt als een gouden idee. Het is huiselijk, ontspannen en biedt volop ruimte voor teamwork. Tenminste, dat is de theorie. In LLDL blijkt het vooral een test voor stressbestendigheid, communicatie en basiskennis van keukengerei.
Want wie denkt dat liefde door de maag gaat, heeft nog nooit gezien hoe een simpel recept kan ontsporen.
Het plan: kip insmeren
De opdracht is overzichtelijk. Geen ingewikkelde saus, geen sous-vide experimenten. Gewoon kip. Met kruiden. Insmeren en de oven in. Een gerecht dat zelfs op een slechte dag moeilijk te verpesten lijkt.
Maar Lang Leve de Liefde zou Lang Leve de Liefde niet zijn als zelfs dit geen uitdaging bleek.
Zij leest, hij knikt
Zij neemt haar rol serieus. Ze leest netjes de bereidingswijze voor, woord voor woord. Geen improvisatie, geen aannames. Gewoon het recept volgen, zoals het bedoeld is.
Hij luistert. Knikt. Zelfverzekerd. Want dit is zijn moment. De kans om te laten zien dat hij niet alleen leuk gezelschap is, maar ook iemand die prima functioneert in een keuken.
De uitvoering gaat mis
Dan komt het cruciale moment: “smeer de kip in”.
Hij pakt het kruidenmengsel, buigt zich over het aanrecht en begint te smeren. Met overtuiging. Met aandacht. Met precisie.
Alleen niet op de kip.
In plaats daarvan krijgt de braadslede een uitgebreide behandeling. Alsof die al die tijd verwaarloosd is geweest en nu eindelijk wat liefde ontvangt.
De kip blijft onaangeroerd
Terwijl de braadslede glanst van de kruiden, ligt de kip er nog precies zo bij als voorheen. Bleek. Ongeschonden. Onaangeraakt.
Het is een scène die je niet kunt regisseren. Dit is pure televisie-magie: een combinatie van goede bedoelingen en een totaal verkeerd begrip van de opdracht.
Recepten zijn interpretabel
Wat dit moment vooral laat zien, is dat recepten blijkbaar niet voor iedereen hetzelfde betekenen. Waar de één automatisch weet wat “insmeren” inhoudt, ziet de ander vooral een bakplaat die ook onderdeel is van het proces.
Keukenlogica blijkt geen universele vaardigheid. Het is iets wat je óf hebt meegekregen, óf onderweg ergens bent kwijtgeraakt.
Zij twijfelt, maar zegt niets
Het mooiste zit vaak in de details. Zij kijkt. Twijfelt. Overweegt of ze moet ingrijpen. Want zeg je hier iets van? Of laat je het gebeuren?
In LLDL is zwijgen soms net zo veelzeggend als spreken. Want elke correctie kan voelen als kritiek, en elke kritiek kan de sfeer veranderen.
Eerste dates zijn kwetsbaar
Dit soort momenten zijn pijnlijk herkenbaar. Iedereen die ooit een eerste date heeft gehad, weet hoe breekbaar die balans is. Je wilt niet betweterig zijn, maar ook niet toekijken hoe iets volledig ontspoort.
De kip wordt daarmee meer dan een kip. Het is een symbool voor samenwerking, communicatie en durven zeggen: “Volgens mij bedoelen ze iets anders.”
Koken onthult karakter
In Lang Leve de Liefde zie je het keer op keer: koken haalt iemands ware aard naar boven. Wie neemt de leiding? Wie volgt? Wie durft fouten toe te geven?
En wie smeert zonder twijfel kruiden op een braadslede, omdat niemand ooit expliciet heeft gezegd dat het de kip zelf moest zijn.
De kijker weet genoeg
Voor de kijker thuis is het duidelijk. Die zit op de bank, roept tegen het scherm en ziet het onheil al aankomen. Dit is het soort fragment dat meteen wordt gedeeld in appgroepen en op social media.
Niet omdat het gemeen is, maar omdat het menselijk is. Iedereen herkent hier wel iets in.
Humor zonder woorden
Wat deze scène zo sterk maakt, is dat er nauwelijks woorden nodig zijn. Geen ruzie, geen drama, geen groot conflict. Alleen een handeling die net verkeerd wordt geïnterpreteerd.
En juist dat maakt het grappig. Het ongemak. De stilte. Het besef dat dit moment waarschijnlijk nog vaak terugkomt in gesprekken.
Koken op niveau: beginners
Als dit een kookprogramma was, stond er onderin beeld: niveau: instap. Geen schande, geen oordeel. Gewoon een constatering.
Niet iedereen begint met dezelfde basiskennis. En soms ontdek je dat pas als er een camera meeloopt.
Meer dan entertainment
Dit soort fragmenten zijn precies waarom Lang Leve de Liefde blijft boeien. Het gaat niet alleen om de grote romantische lijnen, maar juist om de kleine momenten die alles zeggen.
Een kip die niet wordt ingesmeerd vertelt soms meer dan een perfect uitgesproken liefdesverklaring.
De vraag blijft hangen
Want als het al misgaat bij “smeer de kip in”, hoe gaat het dan bij grotere dingen? Bij plannen maken. Bij communiceren. Bij samenwerken onder druk.
Het zijn vragen die niet hardop gesteld worden, maar wel ergens blijven hangen.
Bekijk de video hier:
En toch: charmant
Tegelijkertijd is er iets ontwapenends aan. Geen arrogantie, geen onwil. Alleen iemand die oprecht denkt dat hij het goed doet.
Misschien is dat wel de charme van Lang Leve de Liefde: het laat zien dat perfectie niet bestaat, maar dat intentie soms belangrijker is dan uitvoering.
Eindconclusie: kip 0, tv 1
De kip is uiteindelijk bijzaak. De televisie wint. De kijker lacht. En dit fragment verdwijnt linea recta in het rijtje iconische LLDL-momenten.
Want liefde is ingewikkeld. En kip insmeren, zo blijkt maar weer, soms ook. 🍗
