Het overlijden van Robert Jensen kwam als een schok. De mediapersoonlijkheid overleed op 12 januari op 52-jarige leeftijd aan een hartstilstand. Onverwacht en veel te vroeg. Voor zijn oudste broer Daan Jensen was het nieuws intens verdrietig, maar zijn eerste reactie was opvallend kalm. In gesprek met weekblad Story vertelt hij hoe hij het verlies beleeft — en waarom die rust juist bij Robert past.
‘Robert had dit zo gewild’
De uitvaart van Robert heeft inmiddels plaatsgevonden in Spanje. Terugblikkend op de dag van zijn overlijden vertelt Daan dat zijn reactie voor buitenstaanders misschien vreemd overkomt. “Ik heb rustig gereageerd op het overlijden van Robert,” zegt hij. “Maar dat had Robert ook graag zo gewild.”
Dat betekent niet dat het verdriet er niet is. Integendeel. “Het is natuurlijk ongelooflijk verdrietig,” legt hij uit. “Maar het voelt ook bijna inspirerend, hoe raar dat misschien klinkt.”
Een leven vol passie
Volgens Daan heeft zijn broer altijd alles uit het leven gehaald. “Robert heeft een mooi leven gehad,” zegt hij. “Hij is altijd zijn passie achterna gegaan en heeft voluit geleefd.”
Die gedachte biedt troost. Niet omdat het gemis daardoor kleiner wordt, maar omdat het laat zien dat Robert geen onvoltooid leven heeft geleid. “Hij deed wat hij wilde doen, op zijn manier.”
Het laatste telefoongesprek
Het laatste contact tussen de broers vond plaats op zondag 11 januari, één dag voor Roberts overlijden. Daan besloot hem te bellen om te vragen hoe het met hem ging. “Ik belde hem om te informeren naar zijn gezondheid,” vertelt hij. “Robert was nog goed aanspreekbaar.”
Ze spraken over van alles: alledaagse dingen, herinneringen, maar ook over hoe Robert zich voelde. Dat gesprek maakte indruk. “Hij voelde zich slecht, slap en zwak,” zegt Daan. “Dat hoorde ik ook duidelijk aan zijn stem.”
Naar de dokter in Spanje
Omdat Robert zich niet goed voelde, besloot hij in Spanje — waar hij op dat moment verbleef — naar een arts te gaan. Die verwees hem door naar het ziekenhuis. Kort daarna ging het mis.
Robert kreeg daar een hartstilstand en overleed. Het nieuws kwam hard aan bij de familie, juist omdat het zo plotseling gebeurde.
Bezorgde broers
Niet alleen Daan voelde dat het niet goed ging. Ook broer Frank Dane maakte zich grote zorgen. Diezelfde maandag stapte hij op het vliegtuig naar Spanje, vastbesloten om bij zijn broer te zijn.
Maar hij kwam te laat. Toen Frank arriveerde, was Robert al overleden. “Hij was net te laat,” zegt Daan.
Het verdriet gedeeld met de buitenwereld
Frank Dane was degene die het overlijden van Robert wereldkundig maakte. Dat deed hij via Instagram, naast een rouwadvertentie op Roberts eigen website. Zijn bericht was persoonlijk en intens.
“Mijn geweldige broertje is er niet meer,” schreef hij. “Ik ga je warmte zo missen, lieve Robert. Wat een geluk dat jij mijn broer bent. Voor altijd.”
In het bericht liet hij ook weten dat Robert kort in het ziekenhuis had gelegen en was overleden aan een hartstilstand.
Het verdriet van hun vader
Daan vertelt ook over het verdriet van hun vader. “Een kind verliezen is het ergste wat er kan gebeuren,” zegt hij. Toch sprak hun vader woorden die diepe indruk maakten.
“Hij zei: ‘Ik heb een zoon gehad die er alles uit heeft gehaald. Alles.’” Die gedachte biedt, hoe pijnlijk ook, een vorm van troost. “Onze vader is verdrietig,” zegt Daan, “maar ook dankbaar dat hij een zoon als Robert heeft gehad.”
Meer dan het publieke beeld
Tot slot staat Daan stil bij hoe hij zijn broer zal herinneren. “Ik zal Robert herinneren als de liefste jongen die er was,” zegt hij. “Dat beeld hebben mensen meestal niet van hem.”
In het openbaar stond Robert bekend als uitgesproken en scherp, maar binnen de familie was hij warm en zorgzaam. “Robert is altijd goed voor ons geweest,” benadrukt Daan.
Trots die blijft groeien
Dat de familie met een goed gevoel op Robert kan terugkijken, is volgens Daan zijn verdienste. “Dat wij — onze vader, Frank en ik — met zo’n warm gevoel op hem terugkijken, is dankzij wie hij was.”
Het verdriet zal blijven, maar ook iets anders groeit. “Ik denk dat het gevoel van trots voor hem alleen maar sterker gaat worden,” besluit Daan.
Een afscheid vol pijn, maar ook vol liefde — precies zoals Robert het geleefd heeft.
