BBB-leider Caroline van der Plas maakt haar medische situatie openbaar. Aanleiding is een fragment uit de Zelfspodcast van Sander Schimmelpenninck en Jaap Reesema, waarin haar mank lopen wordt bespot. Ze voelt zich gedwongen te reageren op iets dat privé bleef.
Wat er gebeurde
In de wekelijkse podcast bespraken Schimmelpenninck en Reesema haar zichtbare mank lopen. Schimmelpenninck zei niet te weten waarom ze zo liep, waarna Reesema grapte over boerengolf. Vervolgens koppelde Schimmelpenninck haar loopje aan haar politieke aversie tegen alles wat links is.
Een losgeknipt fragment belandde op TikTok en eindigde met de woorden: ‘Strompelen. Te dom voor woorden, dat mens.’ Onder het filmpje stond dat Van der Plas minder de linkerkant van haar lichaam zou gebruiken, omdat voor haar alles links is.
Waarom dit nu losbarst
Van der Plas vertelt dat zij al twaalf jaar leeft met artritis, een pijnlijke vorm van reuma. Ze hield dat bewust buiten de publiciteit. Door dit fragment voelt ze zich gedwongen open te zijn over iets dat persoonlijk en medisch.
Volgens haar gaat het niet om politieke kritiek, maar om het belachelijk maken van lichamelijke klachten. Dat noemt ze vreselijk. Ze benadrukt dat haar aandoening geen keuze is, en dat hardnekkige aannames over haar gezondheid haar diep raken en ontmenselijken.
Reactie van schimmelpenninck
Schimmelpenninck laat weten dat hij niet wist van haar ziekte. Volgens hem blijkt dat uit opname: zij zagen dat ze mank liep, zonder context. Hij verdedigt de grap als woordspeling op haar afkeer van links, niet als aanval op ziekte.
Hij wijst tegelijk op de voortdurende laster die hij zegt te krijgen, vooral uit extreemrechtse hoek. Tegen die achtergrond noemt hij dit een onschuldig grapje. Kritiek moet kunnen, vindt hij, zeker bij publiek aansprekende politici die zelf uitdelen en incasseren.
De grens tussen grap en kwetsing
De kwestie raakt aan een grens: wanneer is satire scherp, en wanneer wordt een persoon doelwit vanwege een beperking? Intentie, timing en context spelen mee. Een grap kan stigmatiseren, zeker als een publiek figuur lichamelijke klachten buiten beeld probeerde houden.
Voor mensen met een chronische, soms onzichtbare aandoening voelt spot al snel als onrecht. Klachten wisselen per dag en zijn vaak niet zichtbaar. Juist daarom is begrip belangrijk, en bouwt lichtzinnige spot gemakkelijk voort op misverstanden en hardnekkige vooroordelen heen.
Wat is artritis eigenlijk
Artritis is een chronische ontstekingsziekte van de gewrichten, die pijn, stijfheid en vermoeidheid geeft. In Nederland heeft bijna één op de honderd mensen ermee te maken. De klachten schommelen, waardoor goede en slechte dagen elkaar kunnen afwisselen zonder duidelijke aanleiding.
Dat maakt de aandoening lastig te begrijpen voor de omgeving. Op de ene dag loopt iemand normaal, de volgende dag zichtbaar moeizaam. Wie de achtergrond niet kent, vult snel in. Het gaat mis, zeker als een grap viraal lijkt gaan.
Van der plas over haar privacy
Van der Plas noemt het een diepe aantasting van haar privéleven dat zij hierover moet praten door andermans actie. Kritiek op standpunten is prima, zegt ze, maar lachen om pijnlijke beperkingen is iets anders. Ze spreekt over dehumaniseren en verhuftering.
Dat ze haar aandoening twaalf jaar privé hield, was een bewuste keuze. Niet elk detail hoeft publiek bezit te zijn, zeker niet voor politici. Ze wilde voorkomen dat haar gezondheid een frame werd, of een schild waarachter inhoudelijke kritiek verdwijnt.
De rol van sociale media
Dat het TikTok-fragment los van de volledige podcast rondging, versnelde de verontwaardiging. Knipjes en bijschriften trekken suggestieve lijnen en halen nuance weg. Wat begint als woordgrapje wordt online al snel een etiket, inclusief toegejuichte likes en scheldreacties en felle threads.
In het gepolariseerde klimaat duwt de logica van platforms discussie naar uitersten. Wie nuance zoekt, haakt later aan of komt niet aan bod. Intussen blijft hoofdrolspeler achter met opgepookte emoties, en de vraag of reageren olie op het vuur is.
Reacties uit politiek en zorg
Op sociale media krijgt Van der Plas veel bijval. Oud-Kamervoorzitter Frans Weisglas noemt het filmpje stuitend. Hoogleraar geneeskunde Armand Girbes wenst haar beterschap en benadrukt hoe uitputtend pijn is. Ook Boris van der Ham spreekt steun uit namens de gehandicaptenzorg.
Uit haar achterban komen eveneens steunbetuigingen, maar ook kritische noten over de toon in het publieke debat. Voorstanders vinden dat grappen over uiterlijk of beperking taboe horen te zijn. Anderen vrezen dat satire zo te snel beperkt wordt door gevoeligheden.
Waarom dit breder raakt
De botsing raakt een fundamentelere vraag: hoeveel van je lichaam en gezondheid ben je als publiek persoon verplicht te delen? Burgers willen transparantie, maar ook waardigheid. Die spanning groeit, zeker nu camera’s overal zijn en fragmenten eindeloos blijven circuleren online.
Daarbij komt een discussie over mediastijl. Mag je grappen over iemands lichaam, of is dat slaan naar beneden? Podcasts hebben vrijheid, maar ook invloed. Met honderdduizenden luisteraars ligt de lat voor zorgvuldig formuleren hoger dan bij een borrelpraatje op vrijdag.
Het politieke staartje
Voor tegenstanders is de verleiding groot om de kwestie te herframen: wie uitdeelt, moet incasseren. Voorstanders zien juist onnodige hardheid tegen een politica die haar gezondheid privé wilde houden. Voor BBB-leider Van der Plas schuilt hier hoe dan ook reputatierisico.
Of de ophef doorzet, hangt af van nieuwe reacties en verdere escalatie. Misschien leidt dit tot een gesprek over scherpte met stijl. Humor mag, maar menselijkheid ook. Wat vind jij: waar ligt de grens? Praat mee via onze sociale kanalen.
Bron: nieuwrechts.nl
