De man die wordt verdacht van misbruik op een Amsterdams kinderdagverblijf bleek eerder al op non-actief te zijn gezet bij een andere opvang, maar werkte daarna maandenlang elders door. Dat onthulde Het Misdaadbureau van Powned na eigen onderzoek.
Alarmbellen bij eerdere werkgever
De 66-jarige Jan B. werkte als invalkracht bij kinderopvang Eigen&Wijzer in Huizen, waar in april de eerste melding over grensoverschrijdend gedrag binnenkwam. Na een gesprek mocht hij terugkeren, tot in juni opnieuw zorgen werden geuit.
Die tweede melding trok de noodrem: B. werd direct op non-actief gezet en het contract beëindigd. Volgens de opvang verliep alles volgens de sectorale meldcode, inclusief overleg met de politie en relevante landelijke loketten voor advies.
Meldingen en instanties
Ondanks die stappen zagen de betrokken instanties destijds onvoldoende aanleiding voor een strafrechtelijk onderzoek. Zonder aangifte met harde aanknopingspunten of getuigenverklaringen die verder reikten dan vermoedens, bleef het bij interne maatregelen en een beëindigde invalovereenkomst.
De meldcode verplicht organisaties om signalen te bespreken, te wegen en zo nodig te handelen. Dat gebeurde, benadrukt de directie, maar zonder formele vervolgstap bleef het vooral papierwerk, waardoor de buitenwereld niets meekreeg en het dossier gesloten leek.
Toch weer aan het werk
In de praktijk betekende dat dat B. daarna probleemloos bij andere crèches kon invallen. Er bestond geen wettelijk kanaal om collega-werkgevers te alarmeren zolang er geen rechterlijk oordeel of lopend strafrechtelijk onderzoek op tafel lag.
Dat hiaat in het systeem komt vaker naar voren in de kinderopvang, waar veel met invalkrachten wordt gewerkt. Door personeelskrapte en korte contracten wisselen medewerkers regelmatig van locatie, waardoor signaalverlies op de loer ligt.
Vog bleef geldig
Omdat er geen strafrechtelijk onderzoek startte, bleef zijn Verklaring Omtrent Gedrag geldig. Die VOG is beroepsvereiste in de kinderopvang en wordt gekoppeld aan een screeningsprofiel dat vooral let op relevante veroordelingen, niet op onbewezen signalen of interne meldingen.
Werkgevers vertrouwen dus op een document dat pas verandert wanneer justitie iets vindt. In de tussenliggende grijze zone is er weinig uitwisseling mogelijk, hoe oncomfortabel dat in een sector met kwetsbare kinderen ook aanvoelt voor directeuren en teams.
Privacy versus veiligheid
Strenge privacyregels beschermen werknemers tegen ongefundeerde verdenkingen en zwarte lijsten. Tegelijkertijd wringt het wanneer vermoedens serieus genoeg zijn om iemand te schorsen, maar niet stevig genoeg voor onderzoek, waardoor nieuwe werkgevers onwetend blijven en risico’s niet zichtbaar worden ingeschat.
Juristen wijzen erop dat melden zonder juridische basis kan uitmonden in reputatieschade of claims. De kinderopvang balanceert daardoor voortdurend tussen zorgplicht en rechtsbescherming, met protocollen als vangnet dat in dit soort complexe dossiers soms pijnlijk grofmazig blijkt.
Oproep tot waarschuwingen
De directie van Eigen&Wijzer wil daarom met de overheid praten over een waarschuwingssysteem en aangescherpte procedures. Denk aan een afgeschermd register voor ernstige, meervoudig gemelde signalen, met strikte waarborgen en hoor-wederhoor, onder regie van een onafhankelijke instantie.
Zulke plannen botsen gauw op Europese privacyregels en de Nederlandse AVG, maar in sectoren met hoge risico’s bestaan soms al vergelijkbare constructies. De discussie laait nu opnieuw op, mede door de pijnlijke gevolgen die hier zichtbaar worden.
Aanhouding en verdenkingen
In november 2025 werd B. aangehouden op verdenking van poging tot verkrachting van een tweejarig meisje op een Amsterdams kinderdagverblijf. Het onderzoek bracht eerder gemelde signalen opnieuw in beeld en zette de sector en ouders op scherp.
Bronnen rond het dossier spreken van een moeizaam feitenonderzoek, waarbij digitaal materiaal, getuigen en interne registraties een puzzel vormen. Het OM benadrukt dat zorgvuldigheid vooropstaat, juist omdat het om zeer jonge kinderen en kwetsbare contexten gaat.
Voor de rechter
Deze maand verscheen Jan B. voor het eerst in de rechtszaal. Het OM verdenkt hem van misbruik van zeker twee kinderen en van het maken en bezitten van kinderpornografisch materiaal, feiten die, indien bewezen, tot zware straffen kunnen leiden.
Bij een doorzoeking zou daarnaast een babysekspop zijn gevonden, waarvan het bezit strafbaar is. De verdediging houdt vooralsnog kaarten tegen de borst, terwijl de rechtbank de voorlopige hechtenis en onderzoekswensen weegt in aanloop naar een inhoudelijke behandeling.
Andere mogelijke slachtoffers
Volgens het OM is er ook een verdenking dat B. in januari 2024 een dertienjarige jongen onzedelijk betastte. Daarnaast zouden naaktfoto’s zijn gemaakt van twee jonge kinderen: een jongen van drie en een baby, beide onderdeel van het onderzoek.
Eerder onderzoek van journalisten meldde bovendien dat mogelijk nog zeker negen andere kinderen slachtoffer zijn. Zulke cijfers geven de zaak extra zwaarte, maar blijven tot een rechter oordeelt onderdeel van een verdenking, hoe indringend de gevolgen inmiddels ook zijn.
Onderzoek en vervolgstappen
Het OM ontving inmiddels zeker twintig nieuwe meldingen die sterk variëren in aard en concreetheid. Sommige berichten lijken op losse flarden, andere bevatten concreet materiaal of tijdstippen, waardoor rechercheurs per melding moeten afwegen wat te verifiëren valt en wat niet.
Digitale sporen spelen daarbij een sleutelrol: telefoons, cloudback-ups en berichtenapps worden uitgekamd op metadata en beelden. De doorlooptijd is groot, ook door forensische wachtrijen, maar zorgvuldigheid gaat voor snelheid bij zedenzaken met zulke ingrijpende mogelijke consequenties.
Reacties uit de sector
In de sector klinkt bezorgdheid én zelfreflectie. Brancheorganisaties wijzen op bestaande waarborgen, zoals het vierogenprincipe, structurele camera’s in looproutes en periodieke VOG-controle, maar erkennen dat procedures altijd beter kunnen wanneer incidenten aantonen waar lijnen te dun of te langzaam blijken.
Voor ouders is transparantie essentieel: wie vragen stelt, wil heldere antwoorden, zonder details die lopende onderzoeken schaden. Opvanglocaties benadrukken daarom hoe signalen intern worden opgepakt, welke externe partners meekijken en welke maatregelen direct volgen zodra twijfel ernstig genoeg wordt geacht.
Wat betekent dit nu
Voor nu draait alles om twee sporen: waarheidsvinding in de strafzaak en verbetering van het stelsel dat misstanden eerder zichtbaar moet maken. Beide processen vragen tijd, politieke wil en nauwkeurigheid, maar de urgentie wordt door niemand nog betwist.
We blijven de zaak volgen en brengen ontwikkelingen zodra ze bevestigd zijn. Heb jij vragen, ervaringen of ideeën over hoe de sector veiliger kan? Laat het weten en deel je reactie via onze sociale media-kanalen, we horen graag van je.
Bron: nos.nl
