Maandagavond viel in het Beatrix Theater het doek voor Samen, de persoonlijke theatertour van Jim Bakkum en Bettina Holwerda. Een slot dat voelde als nog één keer omkijken, dankbaar, trots en een tikkeltje weemoedig.
Een afscheid met dubbele lading
Het afscheid had een dubbele lading: niet alleen het einde van een reeks speelavonden, maar ook het moment waarop werk en liefde weer uit elkaar schuiven. Vanaf nu zijn ze geen collega’s meer, maar vooral weer geliefden.
Op Instagram blikten ze terug met foto’s, kleine backstage momenten en woorden die tussen de regels door veel zeggen. Een tour doe je niet even over. Dit was intens, intiem, en precies daarom onvervangbaar.
Beatrix theater als vertrouwde basis
Het Beatrix Theater werd wekenlang hun vaste honk, een soort thuisbasis waar de lampen aan gingen en het publiek aanschoof bij hun date night. Voor Bettina leverde dat “ontelbare goede herinneringen” op, deelde ze zichtbaar geroerd.
Wie erbij was, merkte hoe dichtbij het soms voelde. Geen grootse decors, wel verhalen die schuren, grapjes die thuis begonnen, en liedjes die net iets meer zeggen wanneer je elkaar al zo lang kent en vertrouwt.
Een publieksmijlpaal voor het doek viel
Vlak voor de laatste voorstelling kwam er nog een strik om het avontuur: er waren in totaal veertigduizend kaarten verkocht. Jim poseerde breed lachend met het bord, een trotse mijlpaal voor een show die op persoonlijkheid leunt.
In theaterland is dat indrukwekkend, zeker wanneer je niet schuilt achter een massale productie maar kiest voor nabijheid en herkenning. Het publiek voelde de chemie, ook buiten de kring van doorgewinterde musicalfans en volgers.
Hoe hun verhaal ooit begon
Dat Jim en Bettina nu weer collega’s werden, sloot mooi aan bij het begin van hun liefdesverhaal. Ze ontmoetten elkaar bijna twintig jaar geleden in de musical Grease, eerst als tegenspelers, later als partners buiten het toneel.
In 2011 gaven ze elkaar het jawoord. Inmiddels runnen ze samen een gezin met drie kinderen en een reeks uiteenlopende projecten. Het is precies die realiteit die in Samen een plek kreeg, zonder franje, maar wel met humor.
Waar samen echt over ging
De voorstelling draaide om iets herkenbaars: een druk leven, volle agenda’s, en het gevaar dat je elkaar kwijtraakt tussen afspraken door. Samen werd gepresenteerd als geplande date nights, een bewuste pauze in een aanjagende routine.
Die pauze vulden ze met muziek, verhalen en zelfspot. Geen opgepoetst sprookje, maar een inkijkje vol liefde en eerlijkheid. Het publiek keek mee hoe twee professionals de mens achter het applaus lieten zien, zonder filter.
Herkenning bij het publiek
Bij persoonlijke voorstellingen ligt gevaar op de loer: te privé, of juist te algemeen. Samen vond de balans. Groot in emotie, klein in details. Alledaagse fricties, lachmomenten en die ‘we moeten echt praten’ blikken, eerlijk uitgeserveerd.
Veel bezoekers herkenden het geklungel met agenda’s en het zoeken naar qualitytime. En zelfs wie niet van musicals houdt, kon mee in het verhaal. Want liefde, tijd en verantwoordelijkheid zijn thema’s die overal resoneren, ook zonder glitter.
Het ritme van twee carrières
Wie ooit een tour draaide, weet hoe intens het is. Repeteren, spelen, reizen, herhalen. Voor een stel met eigen projecten en een gezin erbij, is samen spelen een zeldzaam samenvallen van agenda’s dat je koestert zolang het duurt.
Na de laatste buiging valt dat ritme uiteen. Jim verwoordde het kernachtig: “weer solo op pad”. Geen verdrietige boodschap, eerder realistisch en liefdevol. Het werk gaat door, het thuisfront ook, alleen nu zonder gezamenlijke speellijst.
Intiemer dan een musical, groots in gevoel
Samen was geen klassieke musical met verhaallijnen en uitbundige kostuums. Het was kleinschalig theater dat het moest hebben van interactie, timing en vertrouwen. Daardoor voelde elke avond net even anders, gevoed door publiek en moment.
Die vorm vraagt lef. Je staat dicht bij jezelf en je medespeler, zonder maskers. Het leverde spel op dat soepel schakelde tussen humor en kwetsbaarheid, met liedjes als lijm tussen de anekdotes en de stiltes.
Een tour als relatietherapie?
De grap viel vaker: is zo’n reeks shows niet stiekem relatietherapie met publiek erbij? Misschien een beetje. Want je plant tijd samen, je praat hardop, je viert wat goed gaat, en je benoemt wat schuurt.
Het maakte de avonden speels, maar nooit ongemakkelijk. De lach werkte als ventilatie, de muziek als een veilige bedding. Zo ontstond een sfeer waarin je elkaar én jezelf even anders ziet dan in de haast van alledag.
Solo verder, samen thuis
Nu de tour voorbij is, lonken nieuwe projecten. Jim en Bettina stappen weer in hun eigen trajecten, met opnames, repetities en andere plannen. Het podium wordt gescheiden, de voordeur blijft gedeeld: daar zit precies de kracht.
In zijn terugblik schreef Jim dat ze deze reeks nooit zullen vergeten. De carousel vol momenten voelde als een klein tijdcapsuleboek. Foto’s van lachende zalen, snelle omkledingen, en die blikken die alleen zij van elkaar kennen.
Wat fans nu kunnen verwachten
Komt er nog zo’n gezamenlijke voorstelling? Daarover is niets aangekondigd. En misschien is dat precies waarom Samen werkte: het had een duidelijke kop en staart, een afgerond verhaal dat niet naar eindeloos rekken vroeg.
Voor nu is het vooral uitkijken naar hun individuele stappen. Nieuwe rollen, nieuwe muziek, misschien onverwachte samenwerkingen. Wie hen volgt, weet: ze duiken niet weg, maar bouwen gestaag verder, met dezelfde warmte die het publiek nu raakte.
Hun plek in theaterland
Zowel Jim als Bettina bewezen opnieuw waarom ze al jaren meedraaien. Hij, ooit doorgebroken als zanger en acteur, zij als veelzijdige performer met sprekende présence. Samen tonen ze een soort podiumrust die je niet kunt faken.
Het succes van Samen is daarmee geen toeval maar gevolg van vakmanschap, vertrouwen en een helder concept. Kleine verhalen, goed verteld, blijven hangen. In een tijd van prikkels en spektakel is dat misschien wel het meest verfrissend.
De kracht van kwetsbaarheid op het podium
Openhartig zijn op een podium vraagt keuzes. Wat deel je, wat houd je voor jezelf, hoe bewaak je grenzen? In Samen voelden die keuzes zorgvuldig. Het publiek keek mee, maar nooit op plekken die pijnlijk privé voelden.
Kwetsbaarheid werkt wanneer je er kunst van maakt. Liedjes, timing, en een kwinkslag op het juiste moment. Zo bleef het licht en eerlijk tegelijk, twee kwaliteiten die elkaar zelden vinden en hier moeiteloos naast elkaar pasten.
Blijvende herinneringen, nieuwe plannen
De carousel met hoogtepunten voelde als een poging de tijd heel even stil te zetten. Maar net als elk gordijn gaat ook dit doek weer open, alleen op andere plekken en met andere hoofdstukken die nog geschreven moeten worden.
Wat beklijft, is het gevoel van nabijheid dat lang blijft nagalmen. De speellijst mag leeg zijn, de herinneringen zijn vol. En wie weet, ooit, komt er opnieuw een moment waarop werk en liefde weer samenvallen.
Ga jij naar zo’n persoonlijke theatershow?
Onder hun posts stromen warme reacties binnen: mensen die meerdere keren gingen, stellen die zichzelf herkenden, en volgers die het moedig vinden om je relatie zo open te delen. Het laat zien hoe hongerig we zijn naar echtheid.
Ben jij naar Samen geweest, of kies je eerder voor grote producties met bombarie? Vertel het ons op sociale media. Wat maakt voor jou een theateravond echt de moeite waard? We zijn benieuwd naar jouw verhaal.
Bron: muziekzine.nl
