Donald Trump wil volgens bronnen Gianni Infantino naar voren schuiven als nieuwe secretaris-generaal van de Verenigde Naties. De FIFA-voorzitter zou, zo klinkt het in Washington, het profiel hebben om António Guterres eind dit jaar op te volgen.
Onverwachte nominatie
De New York Post meldde het plan op basis van bronnen rond de Amerikaanse president. Trump zou onder de indruk zijn van Infantinos internationale netwerk en verbindende reputatie, opgebouwd tijdens de organisatie van het laatste, politiek beladen WK.
In dat toernooi trok Infantino nadrukkelijk met Trump op. De FIFA-baas betrok hem zichtbaar bij ceremoniële momenten en beloonde de president in december met de eerste FIFA-vredesprijs, waarmee volgens betrokkenen het onderlinge vertrouwen stevig werd aangezet.
Waarom juist hij
Een vertrouweling van Trump vat het samen: Infantino wordt wereldwijd gerespecteerd en kan mensen bij elkaar brengen. Precies de mix die het Witte Huis zoekt, nu Guterres eind december afzwaait en lobby’s voor opvolging versnellen.
Dat respect is mede gevoed door Infantinos zichtbaarheid in ontwikkelingsprogramma’s van FIFA, zijn reizen langs bonden en zijn handigheid in deals sluiten tussen uiteenlopende belangen. Critici wijzen tegelijk op het risico van sportpolitiek als exportproduct.
Hoe de benoeming werkt
De route naar het VN-topambt is formeel en steil. Eerst moet een kandidaat voldoende steun verzamelen in de Veiligheidsraad, waar de vijf permanente leden een vetorecht hebben. Pas daarna kan de Algemene Vergadering de benoeming bekrachtigen.
Dat maakt de weg voor Infantino onzeker, zelfs met steun uit Washington. Elk permanent lid – de Verenigde Staten, China, Rusland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk – kan de kandidatuur blokkeren. Bovendien weegt regionale balans doorgaans mee.
Tijdlijn en timing
Omdat Guterres per 31 december vertrekt, versmalt de tijd om een opvolger te vinden. Bronnen benadrukken dat nog onduidelijk is of Infantino überhaupt wil. Ook is onbekend of Trump zijn voorstel al rechtstreeks met hem besprak.
Toch gelooft het Witte Huis volgens de Post dat het kandidatenveld nog niet in beton gegoten is. Met andere woorden: er is ruimte voor een verrassingsnaam, zeker als gevestigde favorieten weinig enthousiasme losmaken bij sleutelspelers.
De band sinds het wk
Tijdens het laatste mondiale toernooi liepen de lijntjes tussen Zürich en Washington kort. Trump werd frequent opgevoerd bij presentaties en ontvangsten, wat binnen FIFA als signaal gold: de president is bondgenoot, geen kritische buitenstaander.
Het hoogtepunt van die verstrengeling was de FIFA-vredesprijs, die Infantino in december persoonlijk aan Trump uitreikte. De symboliek was duidelijk: voetbal als brug, en Trump als ontvanger van een diplomatiek klinkend eerbetoon uit sportkringen.
Kandidatenveld en verwachting
In het veld duiken ook bekende namen op, waaronder Michelle Bachelet, voormalig president van Chili, en Rafael Grossi, directeur-generaal van het Internationaal Atoomenergieagentschap. Een deel van de diplomatie verwacht bovendien een kandidaat uit Latijns-Amerika of het Caribisch gebied.
Die geografische roulatie is echter ongeschreven. Meerdere bronnen benadrukken dat zij geen harde voorwaarde vormt. Een afwijking is dus mogelijk, al vraagt ze politiek vakmanschap én het vermijden van nieuwe lijnen over een post die juist moet verbinden.
Politieke gevoeligheden
Trumps relatie met de Verenigde Naties is hobbelig geweest. In zijn eerdere regeerperiode verlaagde hij contributies en trok hij de VS terug uit meerdere VN-instellingen. Een benoeming van Infantino zou dat patroon kunnen doorbreken, of juist polarisatie verergeren.
Voorstanders zien een kans op een reset: een door sport getrainde bruggenbouwer aan het roer, met een telefoonboek vol wereldleiders. Tegenstanders vrezen invloed via de achterdeur en vragen wie er eigenlijk aan de touwtjes trekt.
Wat het infantino kost
Financieel is de overstap geen promotie. Als FIFA-preses verdient Infantino naar verluidt rond de zes miljoen dollar per jaar. Het salaris van de VN-baas ligt met ongeveer 418.000 dollar aanzienlijk lager, inclusief toeslagen en vergoedingen.
Status, invloed en historisch gewicht kunnen zo’n verschil deels compenseren. Maar in Zürich zal men zich afvragen wat het vertrek doet met projecten, sponsors en het imago van FIFA, zeker nu er intern verkiezingen voor de deur staan.
Interne fifa-dynamiek
Infantino heeft zich al kandidaat gesteld voor nog een termijn als FIFA-voorzitter. Die verkiezing staat voor maart gepland. Een overstap naar New York zou vermoedelijk een nieuwe machtswisseling ontketenen en de koers van de bond opnieuw openbreken.
Voor buitenstaanders klinkt dat ver weg, maar binnen bonden wordt al gerekend. Wie schuift door? Welke regio pakt invloed? En hoe reageert de sponsorsmarkt op een plotselinge stoelendans bovenin? Vragen die meespelen in elk vertrekverhaal.
De balogun-rel
Ondertussen hangt er mist rond Infantinos onafhankelijkheid. Trumps bemoeienis met de schorsing van international Folarin Balogun tijdens het WK – één duel tegen België – werd volgens bronnen door Infantino teruggedraaid, tot ergernis van meerdere Europese landen.
Die episode voedt scepsis bij diplomaten die een strikte scheiding wensen tussen politiek en bestuur. Als het al schuurt bij een gele kaart, vragen zij zich af, wat gebeurt er dan bij knopen over oorlog en vrede?
Wat zegt kamp-trump
Paolo Zampolli, speciaal gezant van Trump voor mondiale partnerschappen, is enthousiast. “Alleen president Trump kan met zo’n geniaal idee komen,” zegt hij. Volgens Zampolli zou Infantino uitstekend werk leveren en wordt hij werkelijk overal gewaardeerd.
Zampolli wijst op parallellen tussen beide organisaties. De Verenigde Naties telt 193 lidstaten, FIFA meer dan tweehonderd. “Gianni heeft bewezen zo’n organisatie te kunnen leiden,” stelt hij, al zegt hij dat tijdens de WK-finale niet over een overstap is gesproken.
Kansen en obstakels
Zelfs met Trumps steun is een zegetocht allerminst gegarandeerd. Een veto van één grootmacht volstaat om de kandidatuur te torpederen. Ook kunnen EU-lidstaten kritisch zijn, mede vanwege de Balogun-kwestie en bredere zorgen over onafhankelijkheid.
Aan de andere kant kan Infantinos imago als pragmaticus juist stemmen winnen bij landen die moe zijn van blokkades en retoriek. ‘Lever, los problemen op, en laat ons meedoen’ – dat geluid klinkt wereldwijd, van Afrika tot Azië en Oceanië.
Wat als het lukt
Mocht Infantino echt doorschuiven, dan krijgt de VN-leiding een bestuurder met sportdiplomatie in het bloed. Verwachting is dat hij inzet op zichtbaarheid, evenementen als hefboom gebruikt en veel reist om deuren te openen waar ze klemmen.
Dat kan verfrissend werken, maar kent risico’s. Een secretaris-generaal die te veel leunt op symboliek en showcases kan draagvlak verliezen bij ambassades die hunkeren naar stille deals. De kunst wordt balanceren tussen podium en besloten overleg.
Wat we nog niet weten
Opvallend genoeg heeft Infantino zelf nog niets gezegd over de VN-post. Ook reageerde hij niet op vragen van de New York Post. Voorlopig blijft het dus bij speculatie, bronnen en het politieke gevoel dat er spelruimte is.
Feit is dat de race naar de topfunctie al is begonnen, met stille rondjes langs hoofdsteden en zenuwachtige peilingen in de Veiligheidsraad. Of sport hier het spel verandert, zal blijken zodra de eerste echte test op de agenda staat.
Wat vind jij
Een ding staat vast: met Infantinos naam op de lijst krijgt de strijd om het VN-topambt een onverwachte twist. Past een voetbalpresident op het wereldtoneel van diplomatie, of schuurt dat meer dan het glanst? Laat ons weten wat jij denkt.
Praat met ons mee op onze socialmediakanalen en deel je mening met andere lezers. Hou het respectvol, scherp en nieuwsgierig: welke kwaliteiten moet de volgende secretaris-generaal volgens jou hebben, en past Infantino in dat plaatje of juist niet?
Bron: fcupdate.nl
