De Nederlandse topgastronomie is een van haar bekendste gezichten kwijt. Maik Kuijpers, jarenlang chef-kok van driesterrenrestaurant De Librije in Zwolle, is onverwacht overleden. Hij werd veertig jaar oud. Het nieuws slaat in als een bom.
Volgens De Stentor overleed Kuijpers op zondag. Daaraan ging een week vooraf waarin familie, vrienden en oud-collega’s hoopten op een wonder dat uiteindelijk uitbleef. Het verdriet in de keukenwereld is groot en zichtbaar.
Een hardloopwedstrijd die verkeerd afliep
Precies een week eerder, ook op een zondag, stond Kuijpers aan de start van de Dam tot Damloop in Amsterdam. Een van de grootste loopevenementen van het land, met duizenden deelnemers en publiek langs de kant.
Hij liep de wedstrijd uit, maar voelde zich na afloop niet goed. Wat volgde ging razendsnel: Kuijpers kreeg een hartinfarct. Wat begon als een sportieve zondag, eindigde in het ziekenhuis.
Een week wachten op beter nieuws
Na het infarct raakte Kuijpers in coma. Daar is hij niet meer uit ontwaakt. Zeven dagen lang bleef het onzeker, zeven dagen lang hield iedereen om hem heen zich vast aan elk sprankje hoop.

Dat die hoop uiteindelijk niet werd beloond, maakt het verlies extra wrang. Een man die net nog kilometers had afgelegd op eigen kracht, bleek plotseling niet meer te redden.
Begonnen als negentienjarige leerling
Zijn verhaal bij De Librije begon in 2004. Kuijpers was toen negentien jaar oud en zette zijn eerste stappen in de keuken van het restaurant van Jonnie en Thérèse Boer in Zwolle.
Dat is jong, zeker voor een zaak waar de lat ongenadig hoog ligt. Wie daar binnenkomt, weet dat er dagelijks wordt gewerkt aan perfectie. Kuijpers bleek er op zijn plek.
Veertien jaar bij een van de beste keukens
Van leerling groeide hij uit tot chef-kok. Veertien jaar lang was De Librije zijn werkplek, zijn leerschool en zijn podium. In 2018 vertrok hij, op dat moment als chef-kok van het restaurant.
Zo lang blijven bij één zaak is in de topgastronomie allesbehalve gewoon. Koks trekken vaak van keuken naar keuken. Kuijpers koos voor diepte in plaats van variatie, en dat zegt genoeg.

Thérèse Boer reageert aangedaan
Thérèse Boer, medeoprichter en gezicht van De Librije, reageerde op sociale media. “Hopelijk kook je daarboven met Jonnie de sterren van de hemel”, schreef ze over haar oud-collega en vriend.
Een zin die kort is, maar veel zegt. Want Boer weet als geen ander hoe het voelt om iemand plotseling te verliezen. Dat maakt haar woorden des te pijnlijker om te lezen.
‘Hoe kan dit nou?’
“Het is vreselijk heftig. Net als vorig jaar met Jonnie denk ik: hoe kan dit nou?”, vertelt Thérèse Boer. Het is de vraag die iedereen stelt, en waar niemand een antwoord op heeft.
Ze wijst daarbij op het onbegrijpelijke van de situatie. “Maik was hartstikke jong en sportief”, zegt ze. Juist dat maakt dit overlijden voor zijn omgeving zo moeilijk te bevatten.
Een superduo aan het fornuis
Jonnie Boer en Maik Kuijpers werkten in de keuken intensief samen. Volgens Thérèse waren ze op elkaar ingespeeld zoals dat maar zelden voorkomt. “Ze waren een superduo”, omschrijft ze die samenwerking.
In een keuken waar alles op het hoogste niveau moet kloppen, is zo’n klik goud waard. Twee mensen die elkaar zonder woorden begrijpen, midden in de drukte van een avonddienst.
Vorig jaar overleed Jonnie Boer
De pijn stapelt zich op bij De Librije. In april vorig jaar overleed Jonnie Boer zelf onverwacht op Bonaire. Hij werd zestig jaar oud. Ook toen kwam het nieuws volledig uit het niets.
Boer gold als een van de meest toonaangevende koks van Nederland. Zijn plotselinge dood raakte de hele branche. Nu, ruim een jaar later, treft eenzelfde soort klap dezelfde kring mensen.
Drie sterren, behouden voor Jonnie
Vorig jaar werd bekend dat De Librije de drie Michelinsterren behield. Voor een restaurant is dat de hoogste onderscheiding die er bestaat, en het jaar in jaar uit vasthouden is een prestatie op zich.
Tijdens de uitreiking benadrukte Thérèse Boer hoeveel er was gedaan om die sterren te behouden. Niet voor de eer of de status, maar voor Jonnie. Een eerbetoon in de vorm van vakmanschap.

Wat een keuken met mensen doet
Wie jarenlang schouder aan schouder werkt in een topkeuken, bouwt iets op dat verder gaat dan collegialiteit. Lange dagen, hoge druk en gedeelde successen smeden een band die na een vertrek gewoon blijft bestaan.
Dat verklaart waarom het overlijden van Kuijpers ook bij mensen aankomt die al jaren niet meer dagelijks met hem samenwerkten. Zeven jaar na zijn vertrek hoort hij nog altijd bij die familie.
Een verlies dat blijft nagalmen
Twee keer in korte tijd verliest dezelfde kring een sleutelfiguur, beide keren volkomen onverwacht. Het is het soort nieuws waar geen voorbereiding op bestaat, hoe vaak je het ook meemaakt.
Wat blijft, is wat Kuijpers heeft achtergelaten: veertien jaar werk in een van de beste keukens van het land, en collega’s die hem kenden als jong, sportief en vakkundig.
Bron: rtl.nl





