Een tatoeage is zelden alleen maar een plaatje, maar bij Dean Saunders is het ronduit een statement. De zanger liet de naam van zijn overleden broer Ben in zijn keel zetten, precies op de plek waar zijn stem vandaan komt.
Hij deelde het nieuws zelf op Instagram, met woorden die weinig uitleg nodig hebben. “Vandaag heb ik jouw naam voor altijd op mijn strot laten zetten, Ben”, schrijft hij. “Want alleen een plek in mijn hart voelde niet genoeg.”
Een keuze die niet meer terug te draaien is
Een naam op je keel laten zetten is geen halve maatregel. Het is zichtbaar, het is blijvend en het laat zich niet wegmoffelen achter een kraag of een mouw. Precies dat lijkt hier de bedoeling te zijn geweest.
In zijn bericht maakt Dean duidelijk dat het hem niet om de afbeelding gaat, maar om wat eronder ligt. “En dat maakt deze tatoeage voor mij zoveel meer dan alleen inkt”, schrijft hij over zijn keuze.
Waarom juist de keel en niet een arm
Voor een zanger is de keel geen willekeurige plek op het lichaam. Daar ontstaat het geluid, daar begint elk optreden, daar zit letterlijk het gereedschap waarmee hij zijn werk doet en zijn publiek bereikt.
Dean verwoordt het zelf als “de stem waarmee ik zing, mijn gevoel uit en ieder weekend op het podium sta”. Daarmee koppelt hij zijn broer aan het deel van zichzelf dat hij het allervaakst gebruikt.
Vier korte zinnen die alles zeggen
“Mijn broertje. Mijn bloed. Mijn Ben. Voor altijd bij me.” Veel meer heeft Dean er niet bij nodig. Het is kort, het is hard, en het laat zich op geen enkele manier verkeerd begrijpen.
Geen lange verhandeling over verdriet dus, maar een paar woorden die precies raken waar het om draait. Het is de toon van iemand die niet uitlegt wat hij voelt, maar het simpelweg vastlegt.
Het verlies dat hieraan voorafging
Ben Saunders overleed vorige maand op 43-jarige leeftijd. Een leeftijd waarop de meeste mensen nog volop bezig zijn met plannen maken, waardoor zo’n bericht extra hard aankomt bij iedereen die hem kende of volgde.
Voor Dean is het verlies in de eerste plaats privé, hoe bekend zijn broer ook was. Dat hij het nu toch openbaar deelt, zegt vooral iets over hoeveel ruimte dit gemis inneemt.
De winnaar van het allereerste seizoen
Ben Saunders brak in 2011 door als winnaar van het eerste seizoen van The Voice of Holland. Dat programma was destijds nieuw, onbeschreven en meteen een gigantisch succes bij het Nederlandse televisiepubliek.
Wie als eerste zo’n talentenjacht wint, blijft daar voorgoed aan verbonden. Die naam en dat seizoen horen bij elkaar, ook jaren later, ook voor mensen die de rest van zijn loopbaan minder volgden.
Twee broers, allebei met muziek
Muziek loopt duidelijk door deze familie heen. Dean staat naar eigen zeggen ieder weekend op het podium, Ben kreeg zijn doorbraak via de televisie. Twee verschillende routes, maar wel dezelfde liefde voor zingen.
Dat maakt de gekozen plek voor de tatoeage nog logischer. Wat de broers deelden, zat in hun stem. Juist daar laat Dean nu zijn broer letterlijk een vaste plaats innemen.
Rouwen met een telefoon in de hand
Verdriet delen op sociale media blijft een gevoelig onderwerp. Sommige mensen vinden het te persoonlijk voor een openbaar platform, anderen zien het juist als een manier om het draaglijker te maken.
Dean kiest voor het tweede. Hij plaatst een bericht, legt uit wat de tatoeage voor hem betekent en laat zijn volgers meekijken op een moment dat normaal gesproken achter gesloten deuren blijft.
Ook Djamila Celina blikt terug
Hij is niet de enige die stilstaat bij het verlies. Realityster Djamila Celina, bekend van Real Housewives, keek eerder terug op een zware periode waarin ook het overlijden van Ben Saunders een rol speelde.
Zo wordt zichtbaar hoe breed de kring is die door zo’n overlijden geraakt wordt. Niet alleen directe familie, maar ook mensen die hem via werk, vriendschap of het vak hebben gekend.
Waarom mensen voor inkt kiezen
Een gedenktatoeage is voor veel mensen een manier om iets grijpbaars te maken van een gemis. Je kunt het zien, je kunt het aanraken, en het verdwijnt niet als de eerste drukte voorbij is.
Dean verwoordt dat gevoel op zijn eigen manier. Een plek in zijn hart vond hij niet genoeg, schrijft hij. De naam moest naar buiten, naar een plek waar niemand eromheen kan.
Het podium als plek waar alles samenkomt
Elk weekend op een podium staan betekent telkens opnieuw je stem gebruiken. Voor Dean is dat voortaan ook het moment waarop zijn broer op de een of andere manier meereist, letterlijk op zijn huid.
Dat geeft een optreden een extra laag. Waar het publiek een zanger ziet die zijn werk doet, zit er voor hem iets bij dat niemand in de zaal hoeft te zien om te bestaan.
Een eerbetoon zonder einddatum
Het woord dat in zijn bericht blijft terugkomen, is “altijd”. Voor altijd op zijn strot, voor altijd bij hem. Daarmee zet hij bewust iets neer dat niet verwatert naarmate de tijd verstrijkt.
Rouw verandert van vorm, maar verdwijnt niet. Een tatoeage past daar in zekere zin perfect bij: hij blijft hetzelfde, terwijl de persoon die hem draagt langzaam leert leven met het gemis.
Wat er uiteindelijk overblijft
Een naam, een plek en een paar zinnen. Veel meer heeft Dean Saunders niet nodig gehad om duidelijk te maken hoeveel zijn broer voor hem betekende en nog altijd betekent.
Of je nu fan was van Ben Saunders of hem vooral kent van dat ene winnende seizoen, de boodschap van zijn broer is universeel. Sommige mensen laat je simpelweg nooit meer los.
Bron: rtl.nl
