De countrywereld is een van zijn meest herkenbare stemmen kwijt. John Anderson, de zanger van “Swingin’” en “Seminole Wind”, overleed op woensdag 21 oktober op 71-jarige leeftijd. Zijn familie bracht het nieuws zelf naar buiten.
Een doodsoorzaak is niet bekendgemaakt. Wel stroomden de eerbetonen meteen binnen, van de Country Music Hall of Fame tot collega’s als Tim McGraw, Reba McEntire, Blake Shelton en Luke Combs, die hem op sociale media herdachten.
De familie deelt het nieuws op zijn eigen kanalen
Het bericht verscheen woensdag op de geverifieerde Facebook- en Instagram-accounts van de zanger. Daarin schreef zijn familie dat ze “met het zwaarste hart” het overlijden van hun echtgenoot, vader, grootvader en beste vriend deelden.
Voor de buitenwereld was hij een begaafde countryzanger wiens stem talloze levens raakte, schreef de familie. Voor henzelf was hij vooral het hart van het gezin, iemand die hen aan het lachen maakte.
Kapot van verdriet, maar de muziek blijft
“We zijn helemaal kapot van verdriet”, vervolgde de verklaring. Zijn muziek zal voortleven, aldus de familie, maar zijn grootste nalatenschap blijft voor hen de liefde die hij zijn gezin gaf.
De familie vroeg om gebeden en om ruimte bij het verwerken van wat zij een onvoorstelbaar verlies noemde. Verdere informatie over de omstandigheden van zijn overlijden werd niet gegeven.
Van Apopka naar de clubs van Nashville
Anderson werd op 13 december 1954 geboren in Orlando en groeide op in Apopka, Florida. Op zijn twaalfde wist hij al dat hij de muziek in wilde, een plan dat hij jaren later waarmaakte.
Na de middelbare school vertrok hij naar Nashville, waar hij overdag in de bouw werkte en ‘s avonds in clubs speelde. In 1976 tekende hij bij platenmaatschappij Warner Bros. Records.
Werken op het dak van de Grand Ole Opry
Een van die bouwklussen bracht hem op het dak van het Grand Ole Opry House, dat toen nog werd gebouwd. Later zou hij staan op het podium dat hij eerder onder zich zag ontstaan.
Zijn vroege invloeden lagen bij namen als Merle Haggard en George Jones. Toch ontwikkelde hij een eigen manier van zingen, waaraan luisteraars hem binnen een paar noten konden herkennen.
De doorbraak met “Wild & Blue”
Zijn titelloze debuutalbum verscheen in 1980. Met nummers als “1959”, “Chicken Truck” en “I’m Just an Old Chunk of Coal” hielp hij de terugkeer naar traditionele countryklanken in de vroege jaren tachtig vormgeven.
Het album “Wild & Blue” uit 1982 bracht de grote omslag, met de titeltrack en het uitbundige “Swingin’”. In 1983 won hij de Horizon Award en Single of the Year van de Country Music Association.
“Seminole Wind” en de wederopstanding
Na wisselvallige jaren tachtig keerde hij terug met het album “Seminole Wind” uit 1992, dat zijn comeback in gang zette. Op die plaat stonden ook “Straight Tequila Night” en “When It Comes to You”.
Het titelnummer, een melancholieke klaagzang over de aantasting van de natuur, groeide uit tot een van zijn handtekeningen. Het haalde de tweede plaats in de countrylijsten, net niet de koppositie.
Twintig keer de top tien
In bijna vijftig jaar scoorde Anderson twintig top tien-hits in de country, waarvan er vijf helemaal bovenaan eindigden: “Wild and Blue”, “Swingin’”, “Black Sheep”, “Straight Tequila Night” en “Money in the Bank”.
Hij bracht in totaal 22 studioalbums uit, van zijn titelloze debuut in 1980 tot “Years” in 2020. Daarnaast kreeg hij drie Grammy-nominaties, waaronder een in 1982 voor beste countryzangprestatie.
Erkenning met een plek in de hall of fame
In 2014 werd hij opgenomen in de Nashville Songwriters Hall of Fame. Tien jaar later volgde de Country Music Hall of Fame, waarvoor hij begin 2024 werd gekozen. In 1993 kreeg hij de ACM Career Achievement Award.
Op de persconferentie na die verkiezing zei Anderson dat hij er bijna stil van werd. Hij sprak over de kans “om tussen deze grootheid te verkeren” en bedankte de fans van vijf decennia.
De Hall of Fame noemt hem een diamant
Kyle Young, topman van de Country Music Hall of Fame and Museum, roemde hem in een verklaring als een unieke stylist die bewees dat vernieuwing het beste voortkomt uit beproefde tradities.
Of hij zijn inspiratie nu haalde uit de stembuigingen van Lefty Frizzell of uit de moerassen van Florida, zei Young, hij bracht ziel in een wereld die zijn stem nodig had.
Tim McGraw sprak hem nog zondagavond
Tim McGraw schreef op Instagram dat hij Anderson zondagavond nog sprak tijdens de ceremonie van de hall of fame. Ze praatten, lachten en zongen samen de liedjes waar McGraw zo van hield.
“Ik ben er volledig kapot van”, schreef McGraw over het overlijden. Volgens hem is er in geen enkel muziekgenre ooit een stylist geweest die zo bepalend klonk als Anderson.
Een laatste plaat en een jongere generatie
Zijn afscheidsalbum “Years” verscheen in 2020, gemaakt met producers Dan Auerbach en David Ferguson. Blake Shelton zong mee op het nummer “Tuesday I’ll Be Gone”. Daarna werd het stiller rond de zanger.
Zijn invloed bleef hoorbaar bij jongere artiesten. Op het eerbetoonalbum “Something Borrowed, Something New” vertolkten onder anderen Luke Combs, Ashley McBryde, Eric Church en John Prine zijn repertoire.
Wat hij achterlaat
Anderson laat zijn vrouw Jamie achter, hun dochters Alexa Kate en Brionna Cheri en zijn kleinkinderen. Juist dat gezin stond centraal in de verklaring waarmee zijn overlijden bekend werd gemaakt.
Daarnaast blijft een catalogus van ruim veertig jaar liedjes over, waarin plek was voor humor, liefdesverdriet, trots en bezinning. Van het vrolijke “Swingin’” tot het ingetogen “Seminole Wind”.
Bronnen
Bron: NBC Boston (NBC News) — John Anderson, twangy country singer known for ‘Seminole Wind,’ dies at 71
Bron: WEIS Radio — John Anderson, Country Voice Behind “Swingin’” and “Seminole Wind,” Dies at 71
Bron: Headliner.nl — Country music hall of famer John Anderson overleden op 71-jarige leeftijd
