In Carnisse sloeg dinsdagavond de vlam in de pan: de wijkraad van Carnisse‑Zuidplein‑Zuiderpark wees met een nipte meerderheid een bijdrage van 1.250 euro voor de jaarlijkse sinterklaasviering af. Toch gaat het feest door, dankzij andere financiers.
Opschudding in carnisse
De beslissing leidde ter plekke tot verhitte emoties. Bewoners kwamen inspreken, stemmen verhieven zich en de voorzitter moest de openbare vergadering zelfs tijdelijk schorsen om de gemoederen te bedaren. Daarna werd herstart, maar aan de uitkomst veranderde niets.
Organisator Arjan van Es uitte zijn frustratie openlijk. Hij vond het besluit onbegrijpelijk, omdat er volgens hem al jaren rekening wordt gehouden met de gevoeligheden rond het feest. Zijn verwijt: het oordeel was te hard en kort door de bocht.
De stemming en het bedrag
De inzet: een bijdrage van 1.250 euro voor de sinterklaasactiviteiten in Charlois. De wijkraad telt zeven leden; vier stemden tegen, drie voor. Met die minieme meerderheid viel het voorstel dus formeel af, hoe nipt de marge ook was.
Belangrijk om te weten: er is geen sprake van een verbod op Sinterklaas in heel Rotterdam, of het schrappen van de intocht. Het gaat louter om de wijkbijdrage en het Carnisse-bezoek in het Huis van de Wijk aan de Texelsestraat.
Wat er wel en niet op het spel staat
Normaal gesproken komt Sinterklaas langs in Carnisse voor een middag vol optredens, spelletjes en cadeautjes in het buurthuis. De bijdrage helpt vrijwilligers met huur, techniek en presentjes. Zonder die steun moest de organisatie noodgedwongen schuiven met plannen en verwachtingen.
De discussie draait daarmee deels om geld en regels, maar gaat natuurlijk óók over gevoel, traditie en herkenning. Bestuurlijk een begrotingspost, maatschappelijk een symbooldossier. Precies daar schuurt het: wat is inclusief genoeg, en wie bepaalt dat?
Waarom de wijkraad twijfelt
Wijkraadsvoorzitter Inge Pechler lichtte het bezwaar toe: tijdens de viering wordt volgens haar onderscheid op basis van huidskleur zichtbaar. “We noemen dat niet inclusief. We zitten in een andere tijd,” zei ze, tot hoorbare ergernis in de zaal.
Ondanks de felle reacties bleef Pechler bij haar oordeel: het moet een kinderfeest zijn waar iedereen zich goed bij voelt. Het traditionele beeld van een witte Sinterklaas en zijn helpers past daar volgens haar niet langer zonder meer probleemloos bij.
Het standpunt van de organisatie
Arjan van Es, al jaren betrokken bij de intocht in Charlois, vindt dat beeld onjuist. Volgens hem worden er juist sinds geruime tijd aanpassingen gedaan: zo lopen er jaren roetveegpieten mee en wordt de toon van het feest luchtig gehouden.
Hij noemt het daarom onterecht dat de viering alsnog als onvoldoende inclusief wordt bestempeld. Bovendien, zegt hij, draait de intocht al meer dan dertig jaar mee in de wijk en brengt het evenement buurtbewoners van alle achtergronden samen.
Een opvallend gesprek
Van Es vertelde over een opvallende uitwisseling met een wijkraadslid. “Als je de Sint een kleurtje geeft, dan ga ik overstag,” zou hem zijn gezegd. Zijn reactie was kort en fel: “Ik laat me niet chanteren.”
Belangrijk: dit is de lezing van de organisator. Het betreffende wijkraadslid heeft die woorden niet publiekelijk bevestigd. Toch illustreert het citaat hoe gepolariseerd het gesprek inmiddels is, en hoeveel lading het onderwerp in de wijk heeft gekregen.
Traditie in charlois
De intocht in Charlois kent een traditie van meer dan drie decennia. Sinterklaas meert aan bij het Charloisse Hoofd en trekt vervolgens door de wijken, waaronder Oud‑Charlois, de Tarwewijk, Pendrecht en ook Carnisse, waar het buurtfeest een vaste stop is.
Voor veel gezinnen met een smallere beurs is juist dát moment belangrijk: een gratis, laagdrempelig feest in de buurt. De organisatie werkt met vrijwilligers en sponsoren, zodat ieder kind in de wijk Sinterklaas kan zien, horen en begroeten.
Wat betekent dit voor de kinderen
Eerder leek het wegvallen van 1.250 euro funest voor het Carnisse‑programma. Inmiddels is dat gat gedicht: andere partijen springen bij. Sinterklaas komt op zaterdag 21 november alsnog naar het Huis van de Wijk aan de Texelsestraat.
Voor de kinderen verandert er dit jaar niets: het feest gaat door. Wel blijft de vraag hoe volgend jaar wordt ingevuld. Zowel organisatie als wijkraad geven aan te willen praten over verbeteringen, zonder de magie van het feest te verliezen.
Emoties en vertrouwen in de wijkraad
De verhitte vergadering liet sporen na. Bewoners voelden zich niet gehoord, raadsleden werden aangesproken op principes, en tussen de regels door speelde de vraag of de wijkraad de juiste snaar raakt bij een feest dat diep in de wijk leeft.
Herstel van vertrouwen vraagt tijd en helderheid. Transparante subsidiecriteria, duidelijke afspraken over vormgeving en vroegtijdige betrokkenheid van bewoners kunnen helpen. Daarmee voorkom je dat het gesprek pas escaleert als de pepernoten al liggen en de agenda al vaststaat.
Breder debat over inclusie
De discussie past in een bredere, landelijke ontwikkeling. Op veel plekken in Nederland zijn de traditionele Zwarte Pieten vervangen door roetveegpieten, soms zonder wrijving, soms met protest. Elke wijk heeft zijn eigen ritme, gevoeligheden en snelheid van verandering.
Wat als inclusief wordt ervaren, verschilt per persoon. Gaat het om schmink, kleding, rolverdeling, of juist om de sfeer op straat? Precies die vragen verdienen open gesprek, zodat traditie kan meebewegen zonder mensen buiten te sluiten.
En nu verder
Voor volgend jaar ligt er werk op tafel. Komen er inhoudelijke voorwaarden bij subsidies? Wie zit er namens de wijk mee aan de tekentafel? Als die lijnen vroeg worden uitgezet, is de kans op herhaling van crisisgedoe een stuk kleiner.
Ondertussen vieren de kinderen dit jaar alsnog feest, en dat is misschien het belangrijkste nieuws van allemaal. Wat vind jij: hoe ziet een echt inclusief sinterklaasfeest eruit? Laat het ons weten via onze sociale kanalen—we lezen graag mee.
Bron: dagelijkseverhalen.nl
