Een ogenschijnlijk klein moment in de realityserie De Hanslers zorgt voor veel discussie. Terwijl Monique voor de kledingkast van Denise staat, spreekt ze openlijk haar ergernis uit. Wat begint als een alledaagse observatie, groeit al snel uit tot een scène die bij kijkers blijft hangen.
„Ik vind veel dingen goed,” zegt Monique, terwijl ze haar blik over de kast laat glijden. „Maar rommel, daar hou ik gewoon niet van.” Het is een uitspraak die haar typeert: direct, ongefilterd en zonder omwegen. Volgens Monique is Denise daarentegen iemand die orde en overzicht niet vanzelfsprekend vindt. „Zij kan echt rommel maken,” voegt ze eraan toe. „Dat zeg ik dan ook gewoon.”
Een kast als symbool
Wanneer Monique de kast opent, hoeft ze niet lang te zoeken naar bevestiging van haar punt. Zonder aarzeling begint ze kledingstukken naar buiten te trekken. Jurken, truien en broeken verdwijnen in rap tempo op het bed. „Kijk dan,” zegt ze resoluut. „Dit is geen kast meer, dit is een grote catastrofe.”
De toon is scherp, maar niet nieuw voor wie Monique al langer volgt. Ze staat bekend om haar uitgesproken mening en haar overtuiging dat eerlijkheid altijd beter is dan zwijgen. „Dit moet je opruimen,” benadrukt ze nogmaals. „Dat heb ik toch gezegd?”
Voor Denise is het een confronterend moment. Waar de één chaos ziet, ziet de ander misschien comfort of simpelweg een gebrek aan tijd. Toch laat Monique weinig ruimte voor nuance. Voor haar is orde geen voorkeur, maar een basisvoorwaarde.
Stof als extra ergernis
Alsof de kledingkast nog niet genoeg aanleiding geeft, valt Moniques oog op iets anders in de kamer. Haar blik blijft hangen op een oppervlak waar zichtbaar stof ligt. „Ik zie daar zo’n dikke laag stof,” merkt ze op. „Daar kan ik echt niet tegen.”
Het zijn kleine details die haar storen, maar die in haar beleving veel zeggen over iemands leefstijl. Tegelijkertijd probeert ze haar kritiek te relativeren. „Het is verder een lieve meid hoor,” zegt ze haast verontschuldigend. „Echt waar.”
Die toevoeging lijkt bedoeld om de scherpe randjes van haar woorden af te halen, al vragen veel kijkers zich af of dat voldoende is.
Kijkers verdeeld over optreden
De scène blijft niet onopgemerkt. Op sociale media reageren kijkers massaal. Sommigen herkennen Monique’s behoefte aan orde en prijzen haar eerlijkheid. Anderen vinden haar gedrag overdreven, belerend of zelfs respectloos.
Wat voor de één voelt als praktische bemoeienis, voelt voor de ander als ongewenste controle. Juist dat spanningsveld maakt de scène zo bespreekbaar. Het raakt aan een herkenbaar thema: hoe ver ga je in je mening over hoe een ander leeft?
Van Winter Vol Liefde naar De Hanslers
Monique is geen onbekende meer voor het publiek. Sinds haar deelname aan Winter Vol Liefde is ze een vaste gesprekspartner geworden in online discussies. Haar uitgesproken karakter leverde haar zowel fans als felle critici op.
Met De Hanslers, waarin haar gezin wordt gevolgd, is ze opnieuw volop in beeld. En daarmee lijkt ook de kritiek weer toe te nemen. Waar ze eerder vooral werd beoordeeld op haar liefdesleven, ligt nu haar rol binnen het gezin onder een vergrootglas.
Haatreacties stapelen zich op
Monique krijgt al langere tijd te maken met negatieve reacties online. Volgens haar is dat geen toeval. In interviews laat ze weten dat ze gelooft dat jaloezie een grote rol speelt. „Ik denk dat het daar vaak vandaan komt,” zei ze onlangs in weekblad Party. „Het zijn internetridders. Ze fokken elkaar op.”
Volgens Monique werkt het als een kettingreactie. „Zegt de één wat, dan gaat de ander er nog eens overheen. En voor je het weet is het een hele golf.”
‘Ik sta daar ver boven’
Ondanks de kritiek zegt Monique zich weinig aan te trekken van wat er online over haar wordt geschreven. Ze beweert bewust afstand te houden van sociale media. „Ik lees het eigenlijk allemaal niet,” zegt ze. „Wat mensen zeggen, dat raakt me niet. Ik sta daar ver boven.”
Die houding roept gemengde reacties op. Sommige kijkers bewonderen haar zelfverzekerdheid, anderen vinden het juist een manier om kritiek te ontwijken. Toch lijkt Monique vast te houden aan haar eigen waarheid: wie haar kent, weet hoe ze is, en daar voelt ze geen behoefte aan uitleg bij.
Authenticiteit als handelsmerk
Wat vaststaat, is dat Monique zich niet anders voordoet voor de camera dan daarbuiten. Ze zegt wat ze denkt en handelt zoals ze dat gewend is. Voor realitytelevisie is dat goud waard, maar het maakt haar ook kwetsbaar voor misinterpretatie.
Een rommelige kast wordt zo meer dan een kast. Het wordt een symbool voor botsende persoonlijkheden, verschillende normen en de dunne lijn tussen eerlijkheid en bemoeizucht.
Meer dan een moment
De scène in De Hanslers laat zien hoe kleine dagelijkse situaties kunnen uitgroeien tot grote gesprekken. Over opvoeding, samenleven, respect en grenzen. En vooral over hoe snel oordelen worden gevormd wanneer alles wordt vastgelegd en gedeeld.
Of Monique haar toon zal aanpassen, lijkt onwaarschijnlijk. Ze is wie ze is en lijkt daar geen concessies in te willen doen. Voor Denise en de kijkers blijft vooral de vraag hangen: wanneer helpt eerlijkheid, en wanneer wordt het te veel?
Eén ding is zeker: zolang Monique in beeld is, zal ze stof blijven doen opwaaien. Soms letterlijk, soms figuurlijk.
