Een kort filmpje op sociale media laat zien hoe groot een kans kan zijn: Camiel Kesbeke stelt collega Olivier voor, doof en vier maanden in dienst. Na 77 afwijzingen vond hij eindelijk een plek waar wél naar talent wordt gekeken.
Een bijzondere collega
In de video neemt Camiel kijkers mee het magazijn in van het iconische Amsterdamse augurkenbedrijf. Daar werkt Olivier, rustig en geconcentreerd. Zijn doofheid was voor veel werkgevers een struikelblok, maar bij Kesbeke bleek het geen enkel probleem.
Camiel spreekt zichtbaar met trots over zijn collega. Hij benadrukt dat een kans soms belangrijker is dan een vlekkeloos cv. Wat telt, is inzet. En precies die inzet ziet hij dagelijks bij Olivier terug op de werkvloer.
Afgewezen door 77 bedrijven
Voordat hij bij Kesbeke begon, stuurde Olivier sollicitaties naar tientallen werkgevers. Keer op keer volgde een afwijzing. In totaal 77 keer kreeg hij te horen dat er geen plek voor hem was, vaak om dezelfde reden.
Het is een getal dat binnenkomt. Niet alleen omdat het hoog is, maar vooral omdat er achter elke afwijzing een mens schuilgaat. De moed om tóch door te blijven zoeken, verdient minstens zoveel erkenning als die uiteindelijke baan.
Een kans bij de familie
Bij het familiebedrijf van de Kesbekes keken ze niet eerst naar beperkingen, maar naar mogelijkheden. De vraag was simpel: wat kan Olivier, en hoe helpen we hem daarin te groeien? Dat uitgangspunt maakte alle verschil bij de start.
Zo ontstond er ruimte om in te werken, te wennen en afspraken te maken die voor iedereen duidelijk zijn. Een veilige basis dus, waarin iemand kan laten zien waar hij goed in is: structuur, aandacht en betrouwbaarheid.
Werk in het magazijn
Olivier werkt in het magazijn, waar overzicht en precisie allesbepalend zijn. Orders picken, voorraad checken, pallets klaarzetten: taken die ritme vragen. Volgens Camiel gaat dat ‘supergoed’ en is hij in korte tijd onmisbaar geworden voor het team.
Collega’s stemmen af via duidelijke aanwijzingen en vaste routines. Het toont hoe eenvoudig samenwerken kan zijn als je de werkvloer logisch inricht. Communicatie is meer dan praten; het is ook gebaren, kijken, bevestigen en elkaar serieus nemen in elke stap.
Leren in gebarentaal
In de video vraagt Camiel hoe je ‘augurk’ gebaart. Olivier doet het voor; Camiel doet mee, onhandig en enthousiast tegelijk. Het is een klein moment, maar het zegt veel: bereidheid om elkaars taal te leren, letterlijk én figuurlijk.
Daarna volgt ‘Kesbeke augurk’, een vrolijk mini-lesje waarmee het tweetal de volgers aan het lachen krijgt. Zo simpel kan verbinding zijn: een gebaar, een glimlach, en de erkenning dat je elkaar midden op de werkvloer wilt ontmoeten.
Een vrolijk moment
Het fragment raakt een snaar omdat het geen campagne is, maar een oprecht inkijkje. Geen grootse woorden, wel kleine daden. En precies die daden schudden het idee los dat inclusie ingewikkeld, kostbaar of onpraktisch zou zijn.
Wie de reacties leest, ziet herkenning: mensen weten hoe vaak talent onzichtbaar blijft doordat drempels hoger lijken dan ze zijn. Een werkgever die die drempel verlaagt, laat zien dat menselijkheid en zakelijkheid prima samengaan, elke dag opnieuw.
Reacties van volgers
Onder het filmpje stromen de reacties binnen. Veel mensen delen eigen ervaringen met afwijzingen, misgelopen kansen of omwegen richting werk. Anderen prijzen de open houding bij Kesbeke en het vertrouwen dat Olivier krijgt om zich te ontwikkelen in zijn functie.
Opvallend vaak klinkt de wens dat meer werkgevers dit voorbeeld volgen. Niet uit liefdadigheid, maar omdat teams sterker worden als verschillende perspectieven aan tafel zitten. Een simpele waarheid die pas zichtbaar wordt als iemand een eerste kans krijgt, zoals Olivier.
Een voorbeeld voor werkgevers
Wat hier werkt, is geen tovertruc. Het begint bij een open gesprek, een duidelijke taak en praktische afspraken over communicatie. Voeg daar geduld en wederzijds respect aan toe, en je hebt de basis voor succesvol, duurzaam en plezierig samenwerken.
Werkgevers die twijfelen, overschatten vaak wat er nodig is en onderschatten wat het oplevert: loyaliteit, lage verloopcijfers en een team dat elkaar overeind houdt als het druk wordt. Inclusie is geen gunst, het is gewoon goed werkgeverschap.
Waarom doven vaak buiten boord vallen
Dove en slechthorende werkzoekenden lopen geregeld vast op vooroordelen. Men denkt dat communicatie te lastig wordt, of dat aanpassingen duur zijn. In werkelijkheid volstaan vaak eenvoudige middelen: duidelijke processen, visuele hulpmiddelen en collega’s die weten hoe af te stemmen.
Nederlandse Gebarentaal is sinds 2020 officieel erkend, wat aandacht en begrip vergroot. Toch gebeurt het echte werk op de vloer: samen manieren vinden die passen bij de mensen en de taken. Dat vergt nieuwsgierigheid, geen grote budgetten.
Wat werkgevers wél kunnen doen
Begin met vragen in plaats van aannames. Welke taak werkt het beste? Welke signalen zijn handig? Leg afspraken vast, maak ze zichtbaar en evalueer kort tijdens het werk. Zo groeit vertrouwen, en verdwijnen eventuele misverstanden voordat ze problemen worden.
Geef collega’s een mini-workshop: basisgebaren, duidelijke handgebaren voor ‘oké’, ‘wachten’, of ‘koffiepauze’. Zet een chatkanaal of whiteboard in voor snelle notities. Kleine investeringen leveren grote rust op, zeker in magazijnen en productieomgevingen met vaste ritmes.
De kracht van inclusie op de werkvloer
Wanneer mensen zich gezien voelen, stijgt motivatie. Dat klinkt logisch, maar is vooral merkbaar in het dagelijkse werk: minder fouten, meer initiatief en een team dat beter samenwerkt. Inclusie is dus geen randvoorwaarde, maar een directe productiviteitsbooster.
Olivier’s verhaal laat dat zien zonder dikke rapporten. Je ziet trots, plezier en rust. Zaken die je niet kunt kopen, maar wel kunt organiseren door ruimte te maken voor verschil. Het resultaat: loyale collega’s en veerkrachtige bedrijven.
Over Kesbeke en vakmanschap
Kesbeke is een begrip in Amsterdam en ver daarbuiten: potten vol augurken, uitjes en andere zoetzure klassiekers, gemaakt met vakmanschap en een knipoog. Een familiebedrijf dat groot werd door kwaliteit, en dichtbij bleef door gewoon menselijk te blijven.
Juist in zo’n omgeving past een collega als Olivier moeiteloos. Structuur, ritme, oog voor detail: het zijn ingrediënten voor goede producten én voor prettig samenwerken. En als het aan zijn team ligt, werkt hij hier nog héél lang door.
Kleine aanpassingen, groot effect
Een pieper met lichtsignaal, een visueel planbord, vaste looproutes: simpele aanpassingen die iedereen helpen. Het blijken vaak verbeteringen waar het hele team baat bij heeft. Toegankelijkheid maakt processen duidelijker, verlaagt stress en verhoogt veiligheid op drukke momenten.
Dat is precies wat je ziet bij Kesbeke’s magazijn. Heldere taken, zichtbare afspraken en collega’s die elkaar in de gaten houden. Het zorgt voor tempo zonder haast, en voor kwaliteit zonder gedoe. Geen theorie, gewoon doen wat werkt.
Hoop na 77 afwijzingen
Dat getal blijft rondzingen: 77. Voor Olivier markeert het het einde van een vermoeiende tocht, en het begin van iets normaals. Werk, collega’s, ritme. Geen uitzondering zijn, maar gewoon onderdeel van een team dat op elkaar kan bouwen.
Het maakt nieuwsgierig naar hoeveel talent nog op de stoep staat te wachten. Hoeveel Oliviers lopen er rond, klaar om te beginnen als iemand ‘ja’ zegt? Eén kans kan genoeg zijn om deuren te openen die té lang dicht bleven.
Wat dit verhaal ons leert
Dit is geen succesverhaal over één bedrijf, maar een uitnodiging aan ons allemaal. Kijk eerst naar wat iemand kan, en pas daarna naar wat lastig is. Leg de lat niet lager, maar zet hem op de juiste plek.
Heb jij hier ervaring mee, of wil je reageren op Olivier’s verhaal? Laat van je horen op onze sociale media. Deel wat werkt bij jou op de werkvloer, en misschien inspireer jij de volgende werkgever om ook ‘ja’ te zeggen.
Bron: mediablad.nl
