Er zijn van die geruchten die zichzelf voeden, en dit was er zo eentje: zou Daan Schuurmans de nieuwe Sinterklaas van Nederland worden? De acteur heeft er nu zelf een punt achter gezet, in bewoordingen die weinig ruimte laten.
Geen diplomatiek antwoord, geen vaag “wie weet ooit”, maar een helder nee. En wie denkt dat er stiekem toch een verlangen onder zit, krijgt van Schuurmans meteen een ontnuchterende samenvatting van de functie mee.
Het antwoord dat alle speculatie stilzet
“Het enige wat ik daarover kan zeggen is dat ik geen Sinterklaas ga spelen”, zegt Schuurmans. Veel korter kan een ontkenning niet. Geen slag om de arm, geen verwijzing naar gesprekken die nog zouden lopen.
In een wereld waarin bekende Nederlanders vaak eindeloos om de hete brij heen draaien, is dat best verfrissend. Je hoeft er geen tweede lezing op los te laten: de deur gaat dicht en meteen op slot.
Zo’n paard met baard
Mocht er nog twijfel bestaan over zijn enthousiasme, dan ruimt hij die zelf op. “Ik heb ook de ambitie niet”, zegt hij. En dan volgt de zin die blijft hangen: “Zo’n paard met baard.”
Vier woorden waarin de hele functieomschrijving samengebald zit. Het is plagerig, het is laconiek, en het maakt vooral duidelijk dat dit niet het soort rol is waar Schuurmans ‘s nachts van wakker ligt.
Robert ten Brink kruipt wel in het pak
Wie de mijter deze keer wel opzet, is Robert ten Brink. Hij speelt de goedheiligman in De Grote Sinterklaasfilm en kan dus uit eigen ervaring iets zeggen over hoe het is om Sinterklaas te zijn.
Maar Ten Brink maakt zelf meteen een belangrijk onderscheid. Een rol spelen voor de camera is iets heel anders dan de Sint zijn op straat, tussen kinderen die niets liever willen dan geloven.
Film of echte intocht: twee verschillende banen
“Als je echt op straat de hele dag op zo’n paard een intocht moet doen, lijkt me dat een totaal ander verhaal”, zegt Ten Brink over het verschil tussen de set en de werkelijkheid.
Op een filmset kun je een scène overdoen, even pauze nemen, de baard tussendoor afdoen. Bij een echte intocht bestaat die luxe niet. Daar is elk moment live en kijkt iedereen mee.
Kogelvrije vesten horen er tegenwoordig bij
Ten Brink wijst ook op iets wat vroeger ondenkbaar leek. “Ook met kogelvrije vesten en weet ik veel allemaal”, merkt hij op over hoe het er rond zo’n intocht aan toe kan gaan.
Daarmee raakt hij aan de keerzijde van het feest. Wat voor kinderen pure magie is, vraagt achter de schermen om voorbereiding, afspraken en maatregelen waar het publiek liever niet al te lang bij stilstaat.
Hij weet wel wie het wordt
Een intrigerend detail: Schuurmans zou wel weten wie de rol krijgt. Die wetenschap houdt hij echter netjes voor zich en hij beperkt zich tot de mededeling dat hij het in elk geval niet is.
Daarmee blijft de spanning er juist in. Iemand die zegt het te weten en vervolgens niets loslaat, zorgt ervoor dat het gissen niet stopt, maar alleen een andere kant op schuift.
Waarom namen zo makkelijk gaan rondzingen
Rond de Sint hangt altijd een zweem van geheimhouding, en dat is precies de voedingsbodem voor speculatie. Zodra er iets verandert, gaan mensen namen noemen van acteurs die er qua uitstraling bij zouden passen.
Zo belandt een naam in de molen, wordt hij doorverteld, en voor je het weet lijkt een vermoeden plotseling op een feit. Tot de betrokkene zelf vriendelijk maar beslist ingrijpt.
De rol is meer dan een kostuum
Wie Sinterklaas speelt, speelt niet zomaar een personage. Je stapt in iets wat generaties lang is opgebouwd en waar kinderen oprecht in geloven. Dat vraagt om een andere houding dan een gewone acteerklus.
Het betekent urenlang in karakter blijven, ook als er niemand filmt. Eén verkeerde opmerking kan een illusie doorprikken. Niet iedere acteur zit te wachten op die verantwoordelijkheid, en dat is volstrekt begrijpelijk.
Een nee die ook iets charmants heeft
Schuurmans had zijn afwijzing kunnen verpakken in mooie woorden over een geliefde traditie. Hij kiest voor iets anders: een grap die vooral laat zien dat hij zichzelf niet in die mijter ziet staan.
Juist daardoor voelt het niet als het afserveren van een feest, maar als zelfkennis. Sommige rollen passen je nu eenmaal, andere niet, hoe geliefd ze bij het publiek ook mogen zijn.
Wat er overblijft van het gerucht
Na zo’n duidelijke uitspraak kan de naam Schuurmans van het lijstje af. Wat overblijft is de vraag waar het allemaal om begon: wie trekt straks de rode mantel aan voor Nederland?
Daarover zwijgt Schuurmans, en dat zal voorlopig zo blijven. Het antwoord komt vanzelf, zoals dat bij Sinterklaas nu eenmaal gaat: pas als het zover is, weet iedereen het.
Tot die tijd blijft het gissen
Voor kijkers verandert er intussen weinig. De traditie rolt gewoon door, de liedjes komen weer tevoorschijn en ergens bereidt iemand zich in alle stilte voor op de bekendste baard van het land.
Dat die iemand niet Daan Schuurmans heet, staat nu vast. Hij blijft liever aan de kant staan: zonder paard, zonder baard en zonder ook maar enige ambitie in die richting.
Bron: rtl.nl
