DENK dacht het slimme idee te hebben om in Duindorp, Den Haag, flyers uit te delen. Ja, echt. Flyeren. In een wijk waar buitenstaanders zelden welkom zijn. Je voelt ‘m al aankomen: dit liep precies zo rampzalig als iedereen had voorspeld.
Duindorp staat bekend om zijn eigen regels. Buitenstaanders? Niet gewenst. Politieke boodschap? Wordt genegeerd of met een blik vol wantrouwen ontvangen. DENK dacht dat dit een strategische zet was om stemmen te winnen of indruk te maken op de moslimgemeenschap. Fout gedacht.
Utrecht en de vuurwerkrellen: een les in gedrag
Even een uitstapje naar Overvecht, Utrecht. Daar werd eerder deze week duidelijk hoe het wél uit de hand kan lopen. Een scooterrijder werd aangehouden en binnen no time stond een groep van zo’n vijftig jongeren vuurwerk te gooien naar de politie. Een stadsbus kreeg ook een smak van het vuurwerk. Chaos alom.
Voormalig politiecommissaris Sander Schaepman zegt het zoals het is: dit gedrag is volstrekt onacceptabel. En wie moet hier wat van zeggen? Niet de overheid, niet de politie. Nee, in deze gemeenschap lijkt religie als gezag te fungeren, niet de wet of de maatschappelijke regels die wij gewend zijn.
DENK? Die hoor je natuurlijk niet over de rellen. Maar laat een Marokkaan een tik te veel krijgen en de partij springt meteen met kamervragen over moslimdiscriminatie naar voren. Selectieve verontwaardiging, noemen we dat. Want de ene keer is het stil, de andere keer is het politiek theater.
Flyeren in Duindorp: welkom of niet?
En toen kwam DENK naar Duindorp. Flyeren. Absoluut niet welkom. Buitenstaanders worden hier sowieso niet met open armen ontvangen, en al helemaal niet als je politieke boodschappen probeert te slijten.
Volgens Schaepman is dit niet zomaar een kwestie van onbeleefdheid. Het is een gevolg van het gedrag dat in buurten zoals Overvecht zichtbaar is. Als jongeren of groepen zich agressief of chaotisch gedragen, groeit de kans op frictie en wantrouwen. DENK die dan denkt: “We gooien flyers in de straat en alles komt goed.” Nee. Niet dus.
Het syndroom van de selectieve verontwaardiging
DENK heeft altijd één modus: alarm slaan als het over moslimdiscriminatie gaat. Alles daarbuiten? Stil. Over een wijk in brand? Over jongeren die de politie bekogelen met vuurwerk? Geen woord. Flyeren in Duindorp? Wordt genegeerd of afgeserveerd. Maar een incidentje met een politieoptreden en een Marokkaan? Meteen een mediacampagne.
Het probleem: dit is precies waarom buitenstaanders in buurten als Duindorp of Overvecht niet staan te springen om je in hun straat te zien. DENK kan nog zo goed bedoelen, het komt over als blind, naïef en vooral niet welkom. Flyeren is leuk op papier, in de praktijk? Keihard afgeserveerd.
Wat Schaepman zegt: begin bij je eigen achterban
Schaepman trekt een belangrijke conclusie: als DENK of een andere partij serieus invloed wil hebben, moeten ze beginnen bij hun eigen achterban. Stoppen met gedrag dat leidt tot chaos, geweld of wantrouwen. Flyeren in een wijk waar de inwoners je niet kennen, helpt echt niet. Het maakt de situatie alleen gênant.
En ja, dat geldt niet alleen voor DENK. Iedereen die denkt dat je buitenstaander bent en zomaar even de wijk betreedt met politieke boodschappen, loopt tegen de muur aan. Letterlijk en figuurlijk.
Het gedrag bepaalt de perceptie
Het probleem stopt niet bij één flyeractie. Het begint bij het gedrag dat zichtbaar is in wijken als Overvecht en Duindorp. Als jongeren vuurwerk gooien, de politie bekogelen en chaos veroorzaken, dan groeit het wantrouwen. En dat wantrouwen wordt door partijen zoals DENK verkeerd ingeschat. Flyeren? “Dat lost het op.” Nee. Het maakt de afstand alleen groter.
Het is ironisch: DENK wil laten zien dat ze dicht bij de gemeenschap staan, maar komt over als buitenstaander die niet weet hoe het er echt aan toegaat. Schaepman noemt het een les voor iedereen: eerst zorgen dat het gedrag in de wijk verbetert, dan pas politieke boodschappen brengen.
Politieke PR vs. realiteit
DENK probeert op alle fronten aanwezig te zijn. Kamervragen, mediacampagnes, sociale media. Maar één ding vergeten ze: realiteit boven papier. Duindorp laat zich niet zomaar politiek indoctrineren. De flyers waren een rookgordijn van goedbedoeld activisme dat niemand wilde lezen.
Bovendien: als je een wijk binnengaat waar de lokale regels heilig zijn, en je gedraagt je als toerist met politieke agenda, krijg je de rekening gepresenteerd. DENK dacht dat ze slim waren. In werkelijkheid: gênant.
Moraal van het verhaal
Wat leren we hieruit? DENK moet zichzelf drie vragen stellen:
Wil je echt invloed hebben?
Wil je je druk maken over problemen buiten je bereik terwijl je eigen achterban het gedrag vertoont dat kritiek oproept?
Wil je dat je partij publiekelijk wordt afgewezen?
Want één ding is duidelijk: flyeren in Duindorp was geen tactische zet. Het was een publiciteitsdrama met een voorspelbare afloop.
Dit bericht op Instagram bekijken
Conclusie: flyeren in Duindorp? Niet doen
DENK en soortgelijke partijen kunnen nog zo goedbedoeld zijn. Flyeren in een wijk waar je niet welkom bent, maakt je niet geliefd, alleen zichtbaar voor de verkeerde redenen.
De oplossing? Begin bij je eigen achterban. Pak gedrag aan dat leidt tot chaos en wantrouwen. Stop met de selectieve verontwaardiging. Flyeren? Alleen als je echt weet waar je het over hebt.
Duindorp was duidelijk: buitenstaanders worden niet geaccepteerd. DENK dacht slim te zijn. De praktijk liet zien dat je beter eerst kan luisteren, observeren en leren. Flyeren? Leuk op papier, gênant in de straat.
