Meer dan een halve eeuw nadat Herman van Veen voor het eerst in Koninklijk Theater Carré stond, gloeit de band tussen artiest en zaal nog altijd. En hoe: hij keert dit najaar terug, mét vooruitzicht op extra avonden begin 2027.
Een halve eeuw verbonden
Toen Van Veen in 1971 zijn Carré-debuut maakte, vermoedde niemand dat het een levenslange verbintenis zou worden. Vijfenvijftig jaar later is hij er nog steeds kind aan huis, met shows die telkens weer een volle, verwachtingsvolle zaal trekken.
Carré fungeerde door de jaren heen als decor voor zijn grootste mijlpalen, maar óók voor stille, intieme momenten. De zaal kent zijn stiltes en zijn grappen, zijn vioolstreken en verhalen, alsof het theater mee ademt met zijn levensritme.
Carré als tweede thuis
Wie hem vaker zag, weet: Herman wandelt niet het podium op, hij komt thuis. De rode pluche stoelen, de balkons, het zachte geroezemoes vóór het licht dooft – het vormt de vaste bedding waarop zijn verbeelding stroomt.
In januari 2024 vierde hij zijn zeshonderdste solo in Carré, een zeldzame mijlpaal die veel zegt over wederzijds vertrouwen. Publiek en artiest vinden elkaar er moeiteloos, al decennia lang, alsof er een onzichtbaar touw tussen hen gespannen is.
Nieuwe shows op komst
Vanaf 28 oktober staat Van Veen twee weken lang opnieuw in Carré. Verwacht een avond vol muziek die je heimelijk meeneuriet, droogkomische terzijdes en verhalen die onverwacht onder de huid kruipen – precies die eigenzinnige mix waarmee hij generaties bindt.
Het theater kondigde bovendien extra voorstellingen aan voor begin volgend jaar. Goed nieuws voor iedereen die naast het oliebollenbakje al plannen maakt: in januari volgen extra avonden, zodat ook laat beslissers niet achter het net hoeven te vissen.
Vandaag: een persoonlijke reis
Tussen 13 en 24 januari 2027 keert hij terug met Vandaag, een voorstelling als een open dagboek. Liedjes uit zijn rijke oeuvre rijgen zich aan herinneringen, kleine observaties en filosofische mijmeringen over ouder worden, verwondering, liefde en loslaten.
Wie Herman kent, weet dat de scheidslijn tussen podium en zaal dan vervaagt. Hij betrekt je, blikt opzij, improviseert, draait een anekdote om tot lied en laat het publiek afwisselend gniffelen, slikken en opgelucht ademhalen. Nooit twee keer hetzelfde.
Onvermoeibaar op 81
Op zijn 81ste staat hij nog altijd lenig in het licht, met het plezier van een debutant en het vakmanschap van een meester. Het tempo mag rustiger zijn, de zeggingskracht is juist verdiept, warm en trefzeker als een oude viool.
Zijn bekendste liedjes – Opzij, Toveren – zijn intussen cultureel erfgoed, maar krijgen live vaak een nieuwe kleur. Een frasering anders, een tempo verschoven, een grap erdoorheen: precies daar toont hij hoe levend zijn repertoire nog altijd is.
Generaties in de zaal
Opvallend aan zijn publieksrijen: je ziet twintigers naast grootouders zitten, soms met een ouderwetse programmaboekje op schoot. Die kruisbestuiving geeft de avonden iets feestelijks; herinneringen worden meteen doorgegeven, alsof een familiealbum hardop wordt voorgelezen.
Voor nieuwkomers voelt het welkom, voor vaste bezoekers vertrouwd. En Herman? Die speelt graag met dat gemengde perspectief: een grapje voor de jongeren, een knipoog voor wie er al decennia bij is. Iedereen stapt opgewekter naar buiten.
Mijlpalen die tellen
Zeshonderd solovoorstellingen in dezelfde zaal – dat is niet alleen uithoudingsvermogen, het is ook vertrouwen van een stad in een maker. Carré en Van Veen zijn elkaars constante geworden, een vaste waarde in een snel wisselend cultureel landschap.
Die band zie je terug in kleine gebaren: een bloemenhulde, een extra buiging, een publiek dat net wat langer blijft zitten na de laatste toon. Alsof niemand het moment wil verbreken, nog even samen wil nagenieten in dat rode licht.
Vooruitblik op 2027
De extra speeldata in januari 2027 maken de lange adem van dit theaterverhaal zichtbaar. Voor fans is het een kans om wensenlijstjes af te vinken, voor nieuwsgierigen een vriendelijk duwtje: ja, dit wil je minstens één keer van dichtbij meemaken.
Kaarten gaan traditiegetrouw hard, dus oriënteer je op tijd. Check de speeldagen, kies je stoelen, en besluit dan vooral om te gaan: sommige avonden lees je niet terug in recensies, die moet je zelf ervaren, zittend in dat warme rood.
De magie van het onverwachte
Een belangrijk ingrediënt van zijn avonden is het onvoorspelbare. Het ene moment schuift hij een zachte herinnering voor, het volgende draait hij het licht richting een guitige grap. Dat spel met toon en timing houdt je zintuigen voortdurend alert.
Wie eerder ging, weet: zelfs vertrouwde nummers kunnen onverwachts anders landen. Een stilte wordt iets langer vastgehouden, een pointe net later ingezet. Die kleine verschuivingen maken het springlevend, en je neemt er onwillekeurig iets van mee naar buiten.
Intimiteit op rij één
Van Veen verstaat de kunst om een zaal intiem te laten voelen. Hij praat niet tegen een menigte, maar lijkt zich tot één persoon te richten. Daardoor voelt een avond in Carré soms als een huiskamerconcert, maar dan met akoestiek.
Die nabijheid werkt twee kanten op: je hoort de zaal lachen, maar ook inhouden. Je ziet ogen glanzen, handen die elkaar vinden. Het is het soort gedeelde concentratie dat je nauwelijks nog tegenkomt, en precies daarom zo gekoesterd wordt.
Traditie met toekomst
Elke terugkeer naar Carré voelt als een nieuw hoofdstuk in hetzelfde verhaal. De rituelen zijn bekend, toch verandert de tijdsgeest mee. Van Veen buigt mee zonder zichzelf te verliezen, waardoor zijn avonden steeds zoals-vroeger én helemaal-nu kunnen zijn.
Dat verklaart misschien waarom het einde nog lang niet in zicht lijkt. Zolang er verhalen zijn om te vertellen en noten om laten zingen, blijft er reden om het gordijn te schuiven en de lichten één voor één te steken.
Praktische informatie
De speelreeks start op 28 oktober en loopt twee weken, met aanvullende voorstellingen tussen 13 en 24 januari 2027 onder de titel Vandaag. Exacte tijden en kaartverkoop vind je via de agenda van Koninklijk Theater Carré en Hermans eigen kanalen.
Plan je bezoek slim: kom op tijd, neem eventueel een pauzedrankje vooraf, en kies een zitplaats die past bij je voorkeur – helemaal vooraan voor intimiteit, of iets hoger op het balkon voor schilderachtige totaalbeeld van zaal en podium.
Waarom nu gaan
Juist nu, met een gloednieuwe reeks in aantocht, is de nieuwsgierigheid het grootst. Wat schuift hij naar voren, welke liedjes legt hij naast elkaar, welke gedachte blijft na sudderen? De belofte is eenvoudig: een avond die blijft hangen.
En als je hem al vaker zag: vergelijk, ontdek, herbeleef. Geen show is hetzelfde, maar elke avond draagt dezelfde handtekening. De combinatie van vakmanschap, fantasie en mildheid maakt een Herman-avond tot wat je nodig had, soms zonder het te weten.
Wat je kunt verwachten
Veel muziek, ja, maar ook verhalen die klein beginnen en groter eindigen. Een onverwachte pointe. Een stilte die meer zegt dan woorden. Een avond die rust brengt én aanzet, met een glimlach die niet verflauwt nadat het licht weer aangaat.
En voor wie de liedjes thuis wil herbeleven: duik nog eens in zijn platenkast, van de vroege jaren tot recente opnames. Het verrast hoe fris veel nummers blijven klinken, zeker wanneer je ze pas live weer echt hebt leren kennen.
Tot slot
Dat Herman van Veen en Carré elkaar blijven vinden, zegt iets over duurzame kunst: die groeit met je mee. Met nieuwe speeldata in zicht lonkt een reeks avonden die zowel troostrijk als prikkelend is. Soms is trouw zijn beste nieuws.
Ga je kijken? Laat ons na afloop weten wat je het meest raakte – op onze sociale kanalen lezen we graag mee. Tip je favoriete moment, liefste lied en onverwachte grap. Zo blijft de avond even doorzingen, ook buiten Carré.
Bron: infovandaag.nl
