De wissel bij Jumbo blijft de gemoederen bezighouden. Na dertien jaar is Frank Lammers aan de kant gezet en neemt Rob Kemps het stokje over.
Op papier klinkt het als een frisse start, maar niet iedereen ziet dat zo.
Wisselen terwijl het stormt
Volgens critici komt deze beslissing op een opvallend moment, want Jumbo zit niet bepaald in rustig vaarwater. De cijfers staan onder druk en het imago heeft hier en daar een deuk opgelopen, en juist dán besluit je je meest herkenbare gezicht te vervangen.
Dat voelt voor sommigen als sleutelen aan de verkeerde knop, want als het ergens rommelt, is het zelden de reclame die het probleem is.
Frank als vaste factor
Frank Lammers was jarenlang hét gezicht van Jumbo en groeide uit tot een soort vaste waarde. Voor veel mensen was hij simpelweg “die man van Jumbo”, iemand die herkenning en vertrouwen bracht.
Dat soort consistentie is goud waard in een markt waar supermarkten elkaar continu proberen te overtreffen.
Vertrouwd gezicht ineens weg
Juist daarom vinden sommigen het vreemd dat je zo’n gezicht laat vallen op het moment dat het merk al onder druk staat. In tijden van onzekerheid zoeken bedrijven meestal juist naar stabiliteit, iets waar klanten zich aan kunnen vasthouden.
Door Lammers weg te halen, verdwijnt ook een stukje herkenning en dat kan impact hebben.
Rob Kemps als opvolger
Dan komt Rob Kemps in beeld, een energieke en bekende verschijning, maar wel met een totaal ander profiel. Hij staat vooral bekend om entertainment en feest, niet per se om rust en betrouwbaarheid.
Dat maakt hem geen verkeerde keuze, maar wel een opvallende.
Van feest naar supermarkt
Het verschil zit vooral in de associatie. Waar Kemps staat voor energie en gezelligheid, draait een supermarkt vaak om vertrouwen en herkenbare structuur.
Die twee werelden moeten nu ineens samenkomen en dat gaat niet vanzelf.
Herkenning opnieuw opbouwen
Wat vaak wordt onderschat, is hoeveel tijd het kost om een nieuw gezicht te laten landen. Mensen moeten wennen, en de link tussen persoon en merk moet opnieuw opgebouwd worden.
Dat kost niet alleen tijd, maar ook flink wat marketingbudget.
De eerste indruk telt
De eerste campagne met Kemps heeft niet iedereen overtuigd. In het afscheidsspotje wordt Lammers nog uitgebreid uitgezwaaid, wat voelt als een duidelijk eindpunt.
Daarna zie je Kemps in een lege supermarkt, en dat beeld blijft hangen.
Leegte als eindbeeld
Juist dat laatste moment roept vragen op. Waar je normaal warmte en drukte verwacht, zie je hier leegte en stilte.
Niet per se het gevoel dat je wil oproepen bij klanten die je naar de winkel wil trekken.
Strategische gok
Uiteindelijk is dit een bewuste keuze van Jumbo. Een poging om iets te veranderen en misschien een nieuwe richting in te slaan.
Maar het blijft een gok, want als het niet werkt, moet je weer opnieuw beginnen.
Eerst intern, dan extern?
Wat veel experts zeggen: kijk eerst naar binnen voordat je naar buiten verandert. Waar zitten de echte problemen en wat moet daar gebeuren?
Door nu het gezicht te vervangen, lijkt de focus voor sommigen verkeerd te liggen.
Publiek merkt alles
Het publiek merkt dit soort veranderingen sneller dan je denkt. Mensen zijn gewend aan een bepaald beeld en als dat ineens verandert, voelt dat anders.
En dat gevoel is uiteindelijk waar merken op drijven.
Moraal van het verhaal
Een nieuw gezicht kan verfrissend zijn, maar timing is alles. Als je op het verkeerde moment wisselt, kan het meer kosten dan opleveren.
Of Rob Kemps uiteindelijk dé man van Jumbo wordt, moet nog blijken, maar dit is in ieder geval geen kleine verandering.
