De Gouden Televizier-Ring 2026 is donderdagavond naar De Bondgenoten gegaan, het kijkcijfersucces van SBS 6. Het programma kreeg 44 procent van de stemmen en dat zorgt voor flink wat wrevel, onder meer bij AD-columnist Angela de Jong.
Zij spreekt openlijk van een misser. Niet omdat de uitslag haar overviel, maar juist omdat ze er al weken rekening mee hield. Haar oordeel is hard: volgens haar is de prijs verkeerd terechtgekomen.
Verrast was ze allerminst
Op de vraag of de uitslag haar overviel, antwoordt De Jong ontkennend. „Totaal niet, ik was hier echt de hele tijd al heel bang voor.” De uitkomst lag volgens haar al langer in de lucht.
Tegelijk relativeert ze haar eigen ongenoegen. „Maar het is heel simpel: de kiezer heeft altijd gelijk en er is gewoon erg veel op gestemd.” Het publiek bepaalt, en dat publiek koos massaal voor De Bondgenoten.
Het woord faillissement valt opnieuw
In de MediaPodcast noemde ze de uitslag eerder al het faillissement van de prijs. Gevraagd of ze daar nog steeds zo over denkt, is het antwoord kort en zonder omhaal: „Absoluut.”
Volgens haar hoort de ring bij iets anders thuis. Het zou moeten gaan om het programma van het jaar, een titel die volgens haar niet zomaar aan elk stemmenkanon toekomt.
Wat de ring vroeger betekende
„De Gouden Televizier-Ring is altijd een prijs geweest voor het programma van het jaar waar massaal naar is gekeken en waar we het met z’n allen over hadden”, zegt De Jong over de traditie achter de onderscheiding.
Ze wijst op eerdere winnaars als Even tot hier, Oogappels, Zondag met Lubach en Vandaag Inside. Programma’s die volgens haar op hun eigen manier het gesprek van de dag bepaalden, in positieve zin.
Een loods, bedscènes en sociale media
Over de winnaar zelf is ze bepaald niet mild. Ze spreekt van „mediageile types die in een loods met elkaar in bed duiken” en van ophef die daarover op sociale media ontstaat.
Dat recept overtuigt haar niet. „Sorry, dat heeft voor mij niks met een leuk en goed programma te maken”, zegt ze over het format dat nu met de hoofdprijs naar huis is gegaan.
Ook Kassa ontkomt niet aan kritiek
Had het online doorlevende Kassa dan moeten winnen? Ook dat had De Jong gezien als een faillissement van de prijs. Volgens haar had het consumentenprogramma de nominatie onder normale omstandigheden nooit gehaald.
Ze spreekt van een zieligheidscampagne die op gang kwam omdat het programma moest stoppen. „Heel triest voor de mensen die daar werken, maar het programma trekt al jaren steeds minder kijkers.”
Treuren of iets anders bedenken
Haar advies aan makers die hun publiek zien slinken, klinkt nuchter. „Dan kun je blijven treuren óf bedenken wat anders kan om het wél te overleven.” Meeleven en meeveranderen hoeven elkaar niet uit te sluiten.
Daarmee legt ze de vinger op een gevoelig punt rond de nominaties. Niet de kwaliteit van het afgelopen seizoen gaf de doorslag, vindt zij, maar het sentiment rond het naderende afscheid.
Woeste Grond als minst slechte optie
Een echte favoriet had ze niet. „Eigenlijk vond ik het alle drie niet zulke bijzondere programma’s.” Moest er dan toch iemand winnen, dan was Woeste Grond wat haar betreft de logische keuze geweest.
Die regiosoap kostte veel tijd en geld, benadrukt ze. Bovendien gaat het om iets wat volgens haar veel te weinig wordt gemaakt: drama over gewone mensen met problemen in herkenbare situaties.
De opzet mag op de schop
Hoe nu verder met het gala? De Jong ziet huiswerk voor de organisatie. Wil de ring een prijs blijven waarin televisie centraal staat, dan moet er opnieuw naar de opzet worden gekeken.
Concreet noemt ze twee dingen: de manier waarop nominaties tot stand komen en de manier waarop er gestemd kan worden. „Dat is een mooie waar Televizier zich de komende jaren over kan buigen.”
Wie het beste campagne voert, wint
Wat betekent zo’n ring eigenlijk nog voor een programma? „Eigenlijk steeds minder, zeker met deze winnaar”, oordeelt De Jong. In haar ogen is het vooral een beloning voor de beste campagnemachine geworden.
Toch kijkt ze met warmte terug op de avond zelf. „Linksom of rechtsom was het Gouden Televizier-Ring Gala altijd een feestje van goede en leuke televisie.” Die traditie wil ze overeind houden.
Verrassingen zijn niet nieuw
Dat de favoriet verliest, is op zich niets bijzonders, erkent ze. In 2018 ging Beau van Erven Dorens er met de prijs vandoor, terwijl het populaire De Luizenmoeder als grote kanshebber gold.
Het verschil zit volgens haar in de kwaliteit. Dat was wel een mooi gemaakt programma, zegt ze over die winnaar. „De Bondgenoten is gemaakt voor de ophef, ik vind het echt zonde van de prijs.”
Pannekoek bracht de scherpte
Over de rest van de avond is ze een stuk positiever. Ze genoot van de scherpte en de sneren van presentator Peter Pannekoek, die het publiek herhaaldelijk op het puntje van de stoel kreeg.
Een van de grappen die bleef hangen: zijn knipoog naar de krimpende ballen van Talpa-baas John de Mol. Precies het soort humor waar zo’n gala volgens haar om vraagt.
De speech die binnenkwam
Het meest geraakt was De Jong door Daan Alferink, uitgeroepen tot talent van het jaar. Ze viel voor hem nadat ze hem een paar keer aan het werk zag in de Belgische Kopen zonder kijken.
Alferink stak jonge lhbti’ers op middelbare scholen een hart onder de riem, in een tijd waarin de acceptatie van jonge homoseksuelen volgens haar terugloopt. Zij moeten hun weg vinden in een wereld die niet meewerkt.
Zenuwachtig, en juist daarom indrukwekkend
Dat Alferink zijn podium daarvoor gebruikte, noemt ze fantastisch. Extra bijzonder vond ze dat iemand met, in haar woorden, een onwijs grote bek op televisie zichtbaar zenuwachtig was voor dit statement.
Zo eindigt haar oordeel toch nog mild. „Voor de rest was het een mooi Televizier-Ring Gala en hoop ik dat volgend jaar de mooie televisie weer zegeviert.”
Bron: ad.nl
