In Warschau presenteerde de NAVO een nieuwe militaire strategie met een opvallende naam: Theory of Victory, de theorie van de overwinning. Het plan beschrijft hoe het bondgenootschap een Russische aanval zou opvangen en vervolgens zou terugslaan.
Nog opvallender was wie het woord nam. Niet secretaris-generaal Mark Rutte, maar de hoogste militaire commandant in Europa, Alexus Gregory Grynkewich, gaf persoonlijk uitleg. Zijn boodschap liet bijzonder weinig ruimte voor twijfel.
Een generaal die normaal buiten beeld blijft
De functie van hoogste NAVO-commandant in Europa is er een van achter de schermen. Wie die post bekleedt, laat de publieke communicatie doorgaans over aan de secretaris-generaal. Grynkewich brak nadrukkelijk met die gewoonte.
Volgens Eleonora Russell, ooit hoofd van de communicatieafdeling van de militaire tak van de NAVO, hield geen enkele voorganger eerder een strategische toespraak die zo breed op voorhand werd aangekondigd.
De titel verraadt de ambitie
De speech heette voluit: de theorie van de overwinning, hoe bereiken we militair succes tegen Rusland door afschrikking en verdediging? Geen bescheiden formulering, en dat is hoogstwaarschijnlijk precies de bedoeling.
Want achter zo’n titel schuilt een duidelijke rekensom. Wie een tegenstander wil afschrikken, moet hem ervan overtuigen dat een aanval niets oplevert. Daarom wordt een deel van het plan gewoon hardop verteld.
Snel reageren, en meteen hard
In het plan staat dat de NAVO bij een Russische aanval snel en beslissend wil optreden. Geen afwachtende houding dus, maar een reactie die de aanvaller onmiddellijk doet voelen dat hij fout zat.
“Als iemand zo dom is om ons aan te vallen, zullen we vechten”, zei Grynkewich. Elke aanval op een bondgenoot moet volgens hem “volledig tevergeefs” blijken. Veel subtieler wordt het niet verwoord.
Drones en slimme software naast de tanks
Technisch gezien combineert de strategie oud en nieuw. Grote aantallen drones en artificiële intelligentie worden gekoppeld aan klassiek materieel: tanks en grondtroepen. Het een vervangt het ander niet, ze versterken elkaar.
Daarnaast gaan dure precisiewapens hand in hand met goedkopere systemen die snel en op grote schaal inzetbaar zijn. Kwantiteit en kwaliteit horen in dit plan uitdrukkelijk bij elkaar, klinkt het.
Mikken op de zenuwen van de tegenstander
Niet alleen troepen aan het front zouden doelwit zijn. Ook de bevoorrading en de commandostructuur van de aanvaller komen in het vizier, precies de schakels waarmee een leger overeind blijft.
Toch legt Grynkewich meteen een grens. “We zijn er niet op uit om onze tegenstander een strategische nederlaag toe te brengen”, klonk het. Het doel blijft het afslaan van de aanval.
Elke trede van de escalatieladder
“We kunnen elke stap van de vijand naar een hoger niveau van escalatie beantwoorden”, verzekerde de generaal. Wie denkt de NAVO te kunnen verrassen door de inzet plots te verhogen, vergist zich dus.
Het bondgenootschap wil vijandelijke troepen tegenhouden en hun aanvalskracht breken. Dat is in militaire taal iets anders dan een tegenstander volledig uitschakelen, maar in de praktijk minstens zo ontmoedigend bedoeld.
Geen oorlog in zicht, wel voorbereiding
Belangrijke nuance: volgens Grynkewich is er op dit moment geen reden om aan te nemen dat er op korte termijn een militair conflict uitbreekt. Een oorlog is niet onvermijdelijk, benadrukte hij.
Er zijn ook geen aanwijzingen dat Rusland een aanval op een NAVO-land voorbereidt. Toch houdt het bondgenootschap steeds nadrukkelijker rekening met dat scenario, en dat vertaalt zich nu in concrete plannen.
Tevreden over de voorraden
Over de magazijnen maakt de commandant zich naar eigen zeggen geen zorgen. “Ik ben zeer tevreden over het niveau van onze voorraden”, stelde hij, een zin die in Europese hoofdsteden werd genoteerd.
Die opmerking is niet onbelangrijk. Munitie en materieel liggen in Europa gevoelig, en een geruststelling uit de mond van de hoogste militair weegt daarin zwaarder dan menig politieke verklaring.
Oekraïne en de winter
Grynkewich sprak ook over Oekraïne. Hij verwacht dat de Oekraïners na de komende winter niet murw zullen zijn, maar juist strijdlustiger. “Ze zullen deze winter doorkomen met nog meer vastberadenheid en strijdlust.”
Het is een inschatting, geen voorspelling met garantie. Maar ze past wel in het bredere verhaal dat de generaal in Warschau bracht: een aanvaller boekt zelden het resultaat waarop hij rekent.
De schimmige oorlog zonder frontlijn
Intussen melden Europese landen steeds vaker verdachte incidenten. Brandstichting bij munitiedepots, sabotage aan spoorlijnen en drones die plots boven het grondgebied van NAVO-landen opduiken: dat patroon valt moeilijk te negeren.
Zulke acties worden hybride oorlogsvoering genoemd. Precies daar wringt het, want vaak is onduidelijk wie erachter zit en hoe een bondgenootschap daarop gepast kan reageren zonder meteen te escaleren.
Een Amerikaanse speech, zeggen kenners
Niet iedereen hoorde dezelfde toon. Defensie-expert Rob Van herck vatte het optreden samen als “een Amerikaanse speech van een Amerikaanse generaal”, een observatie die iets zegt over stijl én over afzender.
Dat is geen kritiek op de inhoud, wel een vaststelling. De directe, weinig diplomatieke formuleringen vallen op binnen een organisatie die doorgaans in zorgvuldig afgewogen zinnen communiceert over gevoelige dossiers.
Twee doelgroepen, één boodschap
De presentatie richt zich duidelijk op Moskou: een aanval op een lidstaat heeft onmiddellijke militaire gevolgen. Maar er is een tweede publiek, namelijk de eigen bevolking en de regeringen van de lidstaten.
Die willen vooral horen dat de verdediging op orde is. Een generaal die zelf voor de camera’s uitlegt hoe het plan werkt, doet meer dan een persbericht ooit zou kunnen.
Wat geheim blijft
De volledige strategie komt niet op straat te liggen. De NAVO maakt het document niet openbaar, wat logisch klinkt: afschrikking werkt het best als de tegenstander de grote lijnen kent maar de details niet.
Het bondgenootschap herhaalt daarbij zijn defensieve karakter. Het plan moet een Russische aanval in de eerste plaats voorkomen. Komt die er toch, dan ligt het antwoord volgens Grynkewich klaar.
Bron: s.hln.be
