De PVV is in een ongekende storm beland: zeven Kamerleden keren zich openlijk tegen Geert Wilders na een felle interne brandbrief. Ze stappen uit de fractie en verwijten hun leider autoritair gedrag, koersfouten en gemiste kansen.
Interne opstand breekt open
De brief is opgesteld door Gidi Markuszower en ondertekend door René Claassen, Hidde Heutink, Tamara ten Hove, Annelotte Lammers, Nicole Moinat en Shanna Schilder. Geen randfiguren, maar ervaren, doorgaans loyale gezichten die de machine van de fractie jarenlang draaiende hielden.
De kern van hun klacht: Wilders regeert te strak, liet de campagne stilvallen en blokkeerde elke samenwerking. Volgens hen raakte de partij daarmee politiek vastgezet, met gevolgen voor zowel slagkracht in Den Haag als voor vertrouwen bij kiezers.
Breder dan onvrede
Zij stellen dat de PVV met de huidige opstelling haar eigen kiezers niet meer kan bedienen. Niet alleen links houdt afstand; ook rechts blijft de deur dicht. Wie nergens aan tafel schuift, kan weinig binnenhalen voor zijn achterban.
Specifiek noemen de afsplitsers dat Wilders geen zaken wil doen met D66, VVD en CDA. Juist daar zien zij kansen: in een constructie waarbij per onderwerp wordt onderhandeld, kan de PVV alsnog tastbare resultaten boeken.
De roep om een minderheidskabinet
In hun woorden: met een minderheidskabinet valt te werken. Het land zit te wachten op oplossingen, niet op louter harde oppositie. De boodschap is duidelijk: doe mee, praat mee, en haal binnen wat haalbaar is.
Daarmee draaien ze een bekend frame om: de PVV wordt niet buitengesloten, maar sluit zichzelf uit door niet te willen praten. Wie structureel nee zegt, loopt vanzelf langs de zijlijn en verliest invloed op beleid.
Strijd om interne democratie
De PVV is uniek georganiseerd: formeel is Wilders het enige partijlid. Volgens de briefschrijvers staat dat model onder zware druk. Zij willen nú een ledenpartij, met basisregels, inspraak en een structuur die mee kan groeien.
Ze wijzen bovendien op mogelijk toekomstige wetgeving rond partijfinanciering en interne democratie. Als die werkelijkheid wordt en de PVV niet anticipeert, vrezen zij uitsluiting van toekomstige verkiezingen door simpelweg niet aan formele voorwaarden te voldoen.
Campagne onder vuur
Het hardste oordeel raakt de recente campagne. Die zou zijn ingezakt omdat de lijsttrekker er geen zin meer in had. Debatten werden afgezegd, zichtbaarheid kelderde en momentum verdampte. In peilingen zakte de partij van 53 naar 26.
De afsplitsers willen een onafhankelijke evaluatie, desnoods door buitenstaanders. Niet om te navelstaren, maar om lessen te trekken voor wie straks de lijst aanvoert. De impliciete boodschap: misschien is dat iemand anders dan Wilders.
De rol van sociale media
Frustratie klinkt ook over het eindeloze strijdtoneel op X. Spottende of beledigende plaatjes over de islam mogen, schrijven ze, maar helpen geen huis, baan of veiligheid. Kiezers willen oplossingen die voelen in hun dagelijks leven.
Hun punt: de PVV is inmiddels groter dan één man en één thema. Brede zorgen over koopkracht, zorg en veiligheid vragen om serieuze voorstellen, deals en resultaat. Virtuele verontwaardiging levert daarvoor simpelweg te weinig tastbaar op.
Reactie van wilders
Wilders toonde zich zichtbaar aangeslagen en noemde het een zwarte dag voor de PVV. Toch klinkt ook strijdlust: de partij gaat door, zegt hij, “voor Nederland”, met de belofte dat de zon op termijn weer zal schijnen.
Op de inhoud herkent hij de kritiek niet. De koers zou juist in de fractie zijn afgestemd. Een onmiddellijke ommezwaai richting samenwerking noemt hij onrealistisch. Eerst rust, dan richting, lijkt het devies in zijn kamp.
Wat betekent de breuk in de kamer?
Een afsplitsing verandert weinig aan zetelaantallen, maar wel aan dynamiek. Afgesplitste Kamerleden behouden hun zetel en kunnen als groep opereren, mits ze aan procedurele eisen voldoen. Dat levert spreektijd, commissiewerk en politieke zichtbaarheid op.
Tegelijk verkruimelt de samenhang aan de rechterkant. Onderhandelingen worden lastiger, meerderheden grilliger. Wie wil leveren, moet rekenen, schakelen en per dossier steun zoeken. Voor opponenten groeit de speelruimte om de PVV tegen zichzelf uit te spelen.
Waarom structuur van de pvv nu schuurt
De eenmansconstructie van de PVV bood jarenlang snelheid en discipline. Geen leden, geen interne strijd, wel scherpe regie. Maar die efficiëntie kan omslaan in kwetsbaarheid zodra twijfels groeien over koers, opvolging en legitimiteit van besluiten.
Andere partijen borgen draagvlak via congressen, ledenstemmen en inspraak. Dat kost tijd, maar levert rugdekking op. De oproep om leden toe te laten gaat dus niet alleen over romantiek, maar over praktische stabiliteit in rumoerige tijden.
Kans en risico’s van een minderheidskabinet
Nederland kent traditie met minderheidssteun: kabinetten die per onderwerp meerderheden zoeken. Voordeel is wendbaarheid en openheid; nadeel is breekbaarheid en zompig gedoe. Voor de PVV kan zo’n model dé route zijn naar concrete, meetbare successen.
Maar het vergt bereidheid om te praten met wie je niet ligt. D66, VVD en CDA komen dan onvermijdelijk in beeld. Zonder die stap blijft de PVV steken in oppositierol, hoe luid de boodschap verder ook klinkt.
De staat van de peilingen
Van vijftig plus naar midden twintig in korte tijd: dat is een klap die in elke partij zenuwen blootlegt. Peilingen zijn geen uitslagen, maar ze beïnvloeden gedrag, media-aandacht en het vertrouwen van vrijwilligers en kandidaten.
Een onafhankelijke evaluatie kan helpen het lek te boven te komen: wat werkte, wat niet, en waarom? Dat hoeft geen afrekening te zijn, wel een routekaart. Zonder analyse blijft elke volgende campagne hetzelfde wiel uitvinden.
Hoe nu verder?
De zeven dissidenten staan op een kruispunt: hervormen van binnenuit of definitief losgaan en een nieuwe formatie bouwen. Beide paden vragen geduld, uithoudingsvermogen en geloofwaardigheid. Het echte werk begint pas nu de klap is uitgedeeld.
Voor Wilders geldt hetzelfde: de regie herpakken, vertrouwen winnen en bewijzen dat meedoen meer oplevert dan roepen. Of het lukt, zien we snel genoeg. Wat vind jij van deze breuk? Praat met ons mee op sociale media.
Bron: dagelijksestandaard.nl
