Het bericht kwam zaterdag van zijn oude werkgever. Thomas Loudon, jarenlang de ogen en oren van de NOS in het Midden-Oosten, is op 56-jarige leeftijd overleden. De journalist had een langzaam groeiende vorm van kanker, een diagnose die hij vorig jaar kreeg. Eerder deze week overleed hij.
De NOS bracht het nieuws zelf naar buiten
Het was de NOS die zaterdag bekendmaakte dat haar voormalige Midden-Oosten-correspondent is overleden. Loudon werkte jarenlang voor de omroep en bleef ook daarna een naam die in de Nederlandse journalistiek herkenning opriep.
Hij werd 56 jaar oud. Volgens de omroep overleed hij eerder deze week, ongeveer een jaar nadat bij hem een langzaam groeiende vorm van kanker was vastgesteld. Die diagnose kreeg hij vorig jaar.
Een ziekte die zich traag liet gelden
Een langzaam groeiende vorm van kanker klinkt bedrieglijk mild, maar het blijft kanker. Hoe het ziekteproces bij Loudon precies verliep, is niet naar buiten gebracht. Wel is bekend dat de diagnose vorig jaar viel.
Tussen die diagnose en zijn overlijden zat dus ongeveer een jaar. Voor iedereen die hem kende, van familie tot oud-collega’s, kwam het bericht van zijn dood deze week uiteindelijk toch nog hard binnen.
In 2001 vestigde hij zich in Iran
Zijn naam is onlosmakelijk verbonden met Iran. In 2001 ging Loudon daar wonen en werken, als eerste Nederlandse journalist die zich in het land vestigde sinds de Islamitische Revolutie van eind jaren zeventig.
Dat schrijft de NOS over hem. Hij deed dat bovendien als videojournalist, wat betekent dat hij zijn verhalen grotendeels zelf opnam, zelf vormgaf en zelf naar Nederland stuurde, zonder grote ploeg om zich heen.
Waarom die stap zo opvallend was
Tussen de revolutie van eind jaren zeventig en het jaar 2001 ligt meer dan twee decennia. In al die tijd koos geen Nederlandse journalist ervoor om zich permanent in Iran te vestigen. Loudon deed dat wel.
Daarmee was hij geen invlieger die een paar dagen kwam kijken, maar iemand die er woonde, boodschappen deed en het dagelijks leven van dichtbij meemaakte. Dat levert een ander soort verhalen op.
Van Teheran naar Caïro in 2003
Na zijn jaren in Iran verhuisde Loudon in 2003 naar Caïro. Daar werd hij voor de NOS correspondent voor het Midden-Oosten, een functie die hem verantwoordelijk maakte voor een enorm en onrustig gebied.
De Egyptische hoofdstad was voor veel westerse media een logische uitvalsbasis in de regio. Vanuit Caïro berichtte hij over wat er in het Midden-Oosten gebeurde, met de camera vaak binnen handbereik.
Later verplaatste hij zijn basis naar Jordanië
Caïro bleef niet zijn enige standplaats. Later deed Loudon zijn werk als correspondent vanuit Jordanië, een land dat door zijn ligging voor journalisten vaak als praktisch vertrekpunt naar de rest van de regio geldt.
Hoe lang hij precies in welk land zat, is niet in detail bekendgemaakt. Duidelijk is wel dat hij een aantal jaren in verschillende landen in de regio woonde en werkte voor de omroep.
In 2007 keerde hij terug naar Nederland
Na zijn periode in het buitenland kwam Loudon in 2007 terug naar Nederland. Daarmee kwam een einde aan een aaneengesloten reeks jaren waarin hij vanuit het Midden-Oosten verslag deed voor de NOS.
Zes jaar correspondent zijn in een regio die voortdurend in het nieuws is, laat sporen na. Wat hem precies tot terugkeren bracht, heeft de omroep niet gemeld in het bericht over zijn overlijden.
De laatste jaren maakte hij documentaires
Het journalistieke werk hield na zijn terugkeer niet op. De laatste jaren was Loudon volgens de NOS actief als documentairemaker, een vak dat goed aansluit bij iemand die gewend was zelf te filmen.
Waar een correspondent vaak in minuten moet vertellen wat er is gebeurd, biedt een documentaire ruimte voor meer verdieping. Die overstap lijkt logisch voor een maker die zijn beelden altijd zelf verzorgde.
Rouwadvertenties in NRC
Zaterdag stonden er in NRC rouwadvertenties waarin Loudon werd herdacht. Daarin kwamen familie, vrienden en oud-collega’s aan het woord, een combinatie die iets zegt over de kringen waarin hij zich bewoog.
Dat oud-collega’s zich in de krant lieten horen, is veelzeggend. In een vak waarin mensen vaak van standplaats naar standplaats trekken, blijven de banden uit die jaren doorgaans lang bestaan.
Het werk van een correspondent in de regio
Correspondent zijn in het Midden-Oosten betekent jarenlang midden in het nieuws zitten. Je bent de schakel tussen gebeurtenissen ver weg en kijkers thuis, die vaak weinig voorkennis hebben van de regio.
Dat werk vraagt geduld, taalgevoel en een flinke dosis uithoudingsvermogen. Zeker als videojournalist, waarbij je in je eentje de rollen van verslaggever, cameraman en monteur in elkaar moet schuiven.
Wat er blijft van zijn werk
Van de reportages die Loudon maakte, blijven de beelden over. Zijn jaren in Iran, Egypte en Jordanië leverden materiaal op dat nu, jaren later, ook als tijdsdocument gelezen kan worden.
Thomas Loudon werd 56 jaar. Hij liet een loopbaan achter die begon op een plek waar voor hem geen Nederlandse journalist woonde, en die eindigde achter de camera als documentairemaker.
Bron: rtl.nl
