In Volendam, waar geruchten vaak sneller gaan dan de wind over het IJsselmeer, staat één naam de laatste weken bovenaan in alle gesprekken: Liza, de vrouw van Jan Smit. Volgens meerdere dorpsbewoners is zij het middelpunt van de familie-ellende rond de populaire zanger. En de sfeer in het vissersdorp is allesbehalve zachtzinnig.
Een bekende van Jan en zijn ex-partner Monique vertelt aan weekblad Story dat de vermoedens hardnekkig zijn. Mensen zouden ervan overtuigd zijn dat Liza een belangrijke rol speelt in de verwijdering binnen de familie. “Sinds Liza in Jans leven is, is de familie verscheurd,” klinkt het. “Voordat Jan verkering kreeg met haar, was hij een gezellige vent. In Volendam ken ik weinig mensen die haar aardig vinden.”
Een koningin met scherpe randjes
Het negatieve beeld over Liza lijkt niet nieuw te zijn. Volgens dezelfde bron stond ze vroeger al bekend als iemand die het dorp in haar greep had. Ze zou destijds worden gezien als het mooiste meisje van Volendam, een titel die in een hechte gemeenschap al snel verwachtingen en jaloezie oproept. Maar volgens mensen die haar uit die tijd kennen, bracht die status ook een bepaald gedrag met zich mee.
“Ze kon zich gedragen als een pestkop,” zegt de bron. “Alsof ze boven anderen stond. Dat is iets wat veel mensen nooit zijn vergeten.” In een dorp waar iedereen elkaar kent en niemand zomaar verdwijnt uit het collectieve geheugen, lijkt die reputatie haar nog altijd te achtervolgen.
Een kleine vonk, een grote brand
De recente ruzie tussen Jan en Monique gooide opnieuw olie op het vuur. Plotseling verdwenen de kinderliedjes van Monique van Spotify. De nummers stonden onder VoSound, het label van Jan, wat hem de mogelijkheid gaf ze offline te halen.

Voor buitenstaanders leek het een zakelijke beslissing, maar in Volendam werd het gezien als een nieuwe escalatie in een al langer broeiende strijd. Monique reageerde geëmotioneerd in een interview bij Radio Noordzee. Ze vertelde dat de liedjes niet haar eigendom zijn, maar van de platenmaatschappij, en dat zij daarom niets kon doen. “Ik vind het héél jammer,” zei ze zichtbaar aangeslagen, waarna ze weigerde dieper op de situatie in te gaan.
De vinger wijst één kant op
In Volendam werd die stilte direct ingevuld met speculatie. En bijna altijd leidde die speculatie naar dezelfde persoon: Liza. De sfeer in het dorp lijkt te zijn omgeslagen van gefluister naar bijna openlijke afkeer. Veel inwoners zouden vinden dat Jan sinds zijn relatie met haar afstandelijker is geworden, minder toegankelijk en meer gericht op conflict dan op verbinding.
Waar de zanger vroeger bekendstond als iemand die altijd even tijd vrijmaakte voor een praatje of een foto, wordt nu gezegd dat hij zich vaker terugtrekt. “Dat is niet de Jan die we kenden,” klinkt het bij dorpsbewoners die vinden dat de veranderingen samenvallen met Liza’s komst.
Een dorp verdeeld
De situatie rond Jan, Monique en Liza laat opnieuw zien hoe persoonlijk en intens de verhoudingen in Volendam kunnen zijn. In een gemeenschap waar loyaliteit heilig is en familiebanden generaties teruggaan, wordt een partner van buitenaf snel met argusogen bekeken. Maar waar anderen nooit meer dan een dorpsfluistering te verduren krijgen, lijkt Liza nu het middelpunt van een storm.
Of het terecht is of niet, blijft vooralsnog onduidelijk. Maar dat Liza op dit moment niet de populairste vrouw in het dorp is, valt nauwelijks te ontkennen. In de cafés, op het plein en zelfs in de supermarkt lijkt iedereen een mening te hebben. En één ding hebben die meningen gemeen: de vinger wijst opvallend vaak in haar richting.
Hoe nu verder?
Of deze spanningen nog zullen escaleren of juist wegebben, hangt grotendeels af van de hoofdrolspelers zelf. Jan houdt zich stil, Monique blijft waardig maar gekwetst, en Liza laat niets van zich horen. Maar in Volendam wordt elke beweging nauwlettend gevolgd.
In een dorp dat bekendstaat om muziek, samenhorigheid en tradities, is er één onderwerp dat voorlopig de boventoon voert: de vraag wie er verantwoordelijk is voor de breuk binnen de familie Smit. En veel inwoners lijken te denken dat het antwoord al lang bekend is.





