De familie Hazes ligt opnieuw onder een vergrootglas. Dit keer is het Rachel Hazes die hard van zich laat horen. In duidelijke bewoordingen spreekt zij haar zoon André tegen en noemt ze hem zelfs een leugenaar. Aanleiding zijn uitspraken die André deed over zijn afkickperiode en de tijd dat hij bij zijn moeder woonde.
Volgens Rachel wordt er een onjuist en eenzijdig beeld geschetst, waarin zij wordt neergezet als de moeder die haar zoon zonder reden op straat zette. Dat verhaal klopt volgens haar simpelweg niet.
Uitspraken uit theatershow zorgen voor woede
De frustratie van Rachel richt zich vooral op wat André vertelt tijdens zijn theatershow. Daarin zou hij hebben gezegd dat hij na zijn verblijf in een afkickkliniek bij zijn moeder woonde en vervolgens zonder duidelijke aanleiding moest vertrekken.
Rachel kan zich daar totaal niet in vinden. Volgens haar ontbreekt een belangrijk deel van het verhaal, waardoor de situatie wordt verdraaid en zij in een kwaad daglicht komt te staan.
Ze stelt dat ze daarom niet langer wil zwijgen.
‘Dit is niet de waarheid’
Rachel zegt dat André bewust of onbewust niet het volledige verhaal vertelt. Volgens haar wordt er een emotioneel narratief neergezet waarin hij slachtoffer is, terwijl de context volledig ontbreekt.
Ze benadrukt dat ze zijn keuzes als volwassen man respecteert, maar dat dat niet betekent dat alles zomaar geaccepteerd moet worden — zeker niet als het onder haar dak gebeurt.
Grenzen binnen haar eigen huis
Volgens Rachel draaide het conflict niet om zijn verslaving of herstel, maar om wat er in haar huis gebeurde. Ze stelt dat er situaties zijn geweest waar zij het absoluut niet mee eens was.
Met name het gedrag van André tegenover zijn toenmalige vriendin Sarah Salah zou voor haar onacceptabel zijn geweest. Dat gebeurde volgens Rachel niet achter gesloten deuren, maar in haar directe omgeving.
‘Dan grijp ik in, ook als je volwassen bent’
Rachel maakt duidelijk dat zij haar rol als moeder niet loslaat zodra haar kinderen volwassen zijn. Zeker niet als zij getuige is van gedrag dat zij niet goed kan keuren.
Ze stelt dat corrigeren in dit geval noodzakelijk was. Niet uit boosheid, maar vanuit verantwoordelijkheid. Volgens haar is dat iets wat elke ouder zou doen, ongeacht leeftijd of status.
Geen sprake van geweld
Tegelijkertijd wil Rachel ook nuance aanbrengen. Ze benadrukt expliciet dat er geen fysiek geweld heeft plaatsgevonden. Ze wil voorkomen dat er verkeerde conclusies worden getrokken of dat het verhaal groter wordt gemaakt dan het is.
Toch blijft ze erbij dat er een gebeurtenis heeft plaatsgevonden die zij als zeer heftig heeft ervaren.
‘Wat er gebeurde, ging te ver’
Rachel wil op dit moment nog niet volledig uit de doeken doen wat er precies is gebeurd. Wel laat ze doorschemeren dat de situatie ernstig genoeg was om in te grijpen.
Volgens haar was het geen klein meningsverschil of een ruzie die uit de hand liep, maar iets wat haar diep raakte en haar tot handelen dwong.
Boek moet duidelijkheid geven
Wie hoopt op directe details, moet nog even geduld hebben. Rachel heeft aangekondigd dat zij haar kant van het verhaal uitgebreid zal beschrijven in haar boek.
Dat boek is nog niet af, maar volgens Rachel komt het moment dichterbij. Ze wil pas schrijven wanneer ze daar mentaal ruimte voor heeft.
Geen haast, geen druk
Rachel geeft aan dat ze bewust geen haast maakt met haar boek. De drukte rondom Casa Hazes neemt in het begin van het jaar af, waardoor zij in januari en februari de rust denkt te hebben om het af te ronden.
Ze benadrukt dat ze geen stress wil rondom het schrijven. Het moet zorgvuldig gebeuren, omdat het om gevoelige familiegeschiedenis gaat.
Jarenlange spanningen binnen de familie
De uitspraken passen in een langer patroon van spanningen binnen de familie Hazes. De relatie tussen Rachel en André is al jaren moeizaam, met meerdere publieke conflicten, juridische procedures en interviews over en weer.
Elke nieuwe uitspraak zorgt voor nieuwe reacties, zowel van fans als critici, die vaak fel verdeeld zijn.
Publieke familie, publieke meningen
Omdat de familie Hazes al decennialang in de schijnwerpers staat, blijft geen enkel conflict privé. Elk interview, elk citaat en elke reactie wordt uitvergroot.
Rachel lijkt zich daar inmiddels van bewust, maar laat ook merken dat ze niet langer bereid is om haar kant van het verhaal voor zich te houden.
‘Mijn verhaal mag er ook zijn’
Volgens Rachel is het tijd dat ook haar perspectief gehoord wordt. Ze voelt zich neergezet als de harde moeder, terwijl ze juist handelde vanuit zorg en grenzen.
Ze benadrukt dat haar uitspraken niet bedoeld zijn om André te beschadigen, maar om recht te doen aan de werkelijkheid zoals zij die heeft ervaren.
Wat betekent dit voor de toekomst?
Of deze nieuwe uitspraken de relatie tussen moeder en zoon verder onder druk zetten, is de vraag. Tot nu toe lijken beide partijen vast te houden aan hun eigen versie van de waarheid.
Wat vaststaat: zolang het boek van Rachel nog niet is verschenen, blijft het laatste woord hierover voorlopig uit. Eén ding is duidelijk: dit hoofdstuk in de familiegeschiedenis is nog lang niet afgesloten.
