De nasleep van de brand in het Zwitserse Crans-Montana wordt met het uur zichtbaarder: tientallen zwaargewonden liggen in Lausanne, waar artsen spreken van extreem ernstige brandwonden. Tegelijkertijd groeit een internationale reddingsketen om de druk te verlichten.
Ernst van de verwondingen
Volgens traumachirurg Wassim Rafoul van de universitaire kliniek CHUV in Lausanne hebben ongeveer dertien volwassenen en acht minderjarigen brandwonden over meer dan zestig procent van hun lichaam. Het gaat om zeer zware letsels die maanden intensieve zorg en operaties vergen.
Bij zulke omvangrijke brandwonden gaat het om een grillig en langdurig herstel, met dagelijks wisselende risico’s. Patiënten worden vaak herhaaldelijk geopereerd, krijgen grote hoeveelheden vocht en pijnstilling, en verblijven weken tot maanden op de intensive care.
Wie zijn de slachtoffers
Onder de zwaarst gewonden zijn zowel volwassenen als jongeren. Zij raakten in en rond een bar gewond toen het vuur om zich heen greep. De chaos die volgde, maakte ontsnappen moeilijk en leidde tot extra letsel naast de brandwonden.
De leeftijden lopen uiteen, wat het drama extra wrang maakt voor families en vrienden die nu in onzekerheid verkeren. Artsen benadrukken dat ieders vooruitzichten verschillen, afhankelijk van verbrand lichaamsoppervlak, ingeademde rook en bijkomende verwondingen zoals kneuzingen of breuken.
Rook en paniek als extra gevaar
Veel slachtoffers liepen rookgasvergiftiging op. Bij brand ontstaat een giftige mix van rook en hitte die luchtwegen beschadigt en zuurstoftekort veroorzaakt. Daardoor kunnen patiënten benauwd raken, in shock gaan en extra ondersteuning nodig hebben om te blijven ademen.
Daarbovenop zorgde de paniek voor nieuw gevaar: in het gedrang om naar buiten te komen, liepen sommige bezoekers kneuzingen, botbreuken en snijwonden op. Dat bemoeilijkt de behandeling, omdat iedere verwonding eigen zorg en prioriteit vraagt.
Wat artsen nu doen
In Lausanne werken teams volgens strikte protocollen: eerst luchtweg en ademhaling veiligstellen, dan circulatie en pijn bestrijden. Brandwonden worden gekoeld, bedekt en later chirurgisch behandeld. Intussen krijgen patiënten vochtinfusies, antibiotica waar nodig en nauwgezette monitoring.
In latere fases volgen huidtransplantaties en wondsluitingen. Infectiepreventie is cruciaal, want beschadigde huid biedt ziektekiemen vrij spel. Ook voeding is een sleutel: het lichaam verbruikt enorm veel energie om te herstellen en nieuwe huid aan te maken.
Risico op orgaanfalen
Als meer dan zestig procent van de huid is verbrand, dreigt orgaanfalen. De huid verliest vocht en warmte, het lichaam reageert met een zware ontstekingsstorm en bloeddruk kan kelderen. Zonder intensieve ondersteuning is de situatie al snel levensbedreigend.
Daarom worden patiënten soms beademd, verdoofd en waar nodig tijdelijk ondersteund met nierfunctievervanging. Het doel is tijd winnen: stabiliseren, complicaties voorkomen en het lichaam de kans geven te herstellen terwijl chirurgen stap voor stap de wonden behandelen.
Internationale hulp komt op gang
Intussen staan Nederlandse brandwondencentra paraat om te helpen. Ook Frankrijk, Zweden en Noord-Macedonië hebben aangeboden gewonden op te nemen. Zulke overplaatsingen verlichten de druk op Zwitserse ziekenhuizen en zorgen dat patiënten sneller toegang krijgen tot specialistische bedden.
Brandwondenzorg is sterk gecentraliseerd: ervaring, apparatuur en verpleging maken het verschil. Door internationaal samen te werken, blijft de zorgkwaliteit hoog en kan elk bed optimaal worden benut, precies waar en wanneer een ernstig gewonde het het hardst nodig heeft.
Nederlandse centra staan paraat
In Nederland hebben het Rode Kruis Ziekenhuis in Beverwijk, het Maasstad Ziekenhuis in Rotterdam en het Martini Ziekenhuis in Groningen gemeld klaar te staan. Het gaat om gespecialiseerde afdelingen die dagelijks patiënten met ernstige brandwonden behandelen.
Overplaatsing gebeurt alleen wanneer dat medisch verantwoord is. Artsen stemmen nauw af over stabiliteit, transportmiddelen en vervolgzorg. Soms is blijven beter, soms juist niet – de keuze draait altijd om wat de grootste kans op herstel biedt.
Logistiek en overplaatsingen
Voor internationale transfers zijn speciale ambulancevluchten of intensivecare-ambulances nodig, met beademing en monitoring aan boord. Elk detail telt: temperatuurbeheersing, pijnstilling, vochtbalans en communicatie tussen teams zodat een patiënt ononderbroken en veilig kan worden doorbehandeld.
Ook families spelen mee in die puzzel: nabijheid en taal kunnen zwaar wegen. Ziekenhuizen proberen waar mogelijk rekening te houden met wensen, zolang medische veiligheid vooropstaat en de continuïteit van behandeling en verpleging gegarandeerd blijft.
Wat we weten over de brand
De autoriteiten meldden eerder veertig doden en zeker honderd gewonden. Over de exacte toedracht is nog weinig openbaar gemaakt, terwijl de identificatie van slachtoffers nog gaande is. Voor nabestaanden is die wachttijd zwaar en emotioneel slopend.
Vast staat dat het om een brand in of bij een bar ging, waarna paniek uitbrak. Rechercheurs en brandexperts proberen nu te reconstrueren wat er precies gebeurde en waarom het vuur zo snel om zich heen kon grijpen.
Lokale impact in Crans-Montana
In Crans-Montana, een populaire wintersportplaats in kanton Wallis, komt de klap hard aan. Lokale bewoners, ondernemers en bezoekers verlenen steun waar ze kunnen, terwijl hulpdiensten en bestuurders zich richten op noodopvang, informatievoorziening en praktische ondersteuning.
Publieke bijeenkomsten worden vaak versoberd of uitgesteld in de dagen na zo’n ramp. Herdenken en rouwen krijgen ruimte, terwijl de gemeenschap tegelijk probeert het normale leven voorzichtig op te pakken, stap voor stap en met veel onderlinge aandacht.
Identificatie en nazorg
De identificatie van de dodelijke slachtoffers kost tijd. Specialistenteams werken zorgvuldig, soms met DNA-onderzoek en internationale afstemming. Nabestaanden worden intussen opgevangen en geïnformeerd, met oog voor rouw, praktische vragen en de eerste stappen in het juridische traject.
Ook op langere termijn is nazorg essentieel. Overlevenden krijgen te maken met revalidatie, littekens en mentale belasting, terwijl getuigen en hulpverleners hun eigen reacties moeten verwerken. Goede begeleiding helpt om stap voor stap houvast terug te vinden.
Wat lezers kunnen doen
Wil je helpen, houd dan vooral vast aan betrouwbare informatie en deel geen geruchten. Doneren kan via erkende hulporganisaties die medische zorg of psychosociale ondersteuning bieden. Iedere bijdrage, klein of groot, maakt in zulke situaties echt verschil.
Wij blijven dit nieuws op de voet volgen en werken updates bij zodra die binnenkomen. Heb jij vragen, gedachten of een boodschap van steun voor betrokkenen, laat het ons weten via onze sociale kanalen – we lezen graag je reactie.
Bron: dagelijksestandaard.nl
