Jade Kops, bekend van het Instagram-account mijnlevenmetkanker, is na een langdurig ziekbed overleden. De negentienjarige maakte haar leven met kanker openhartig bespreekbaar en liet daarmee diepe indruk achter. Ze stierf vanochtend vroeg, omringd door haar familie.
Afscheid in besloten kring
Volgens haar familie raakte Jade met haar warmte, kracht en openheid honderdduizenden volgers. Haar verhaal gaf woorden aan angst én hoop, zonder omwegen. Die eerlijkheid maakte haar online wereld klein én groot tegelijk, en gaf velen houvast.
Haar uitvaart en afscheid vinden plaats in besloten kring. Wie Jade nog een laatste eer wil bewijzen, kan op 1 mei plaatsnemen in de erehaag die na het afscheid wordt gevormd, liet de familie weten.
Een stem die veranderde
Viereneenhalf jaar geleden begon het met klachten die onschuldig leken: onduidelijk praten, een vreemde klank in haar stem en dagenlang hard snurken. Jade dacht aan een kort bezoekje aan de huisarts, tot bleek dat er iets ernstig mis was.
Als veertienjarig meisje kreeg ze de diagnose rhabdomyosarcoom, een kwaadaardige spiertumor rond haar halsslagader in de keel. In één klap stond haar leven op zijn kop, voor haar én haar omgeving, die machteloos meeleefde.
De zeldzame tumor
Rhabdomyosarcoom is een zeldzame vorm van kinderkanker die ontstaat in spierweefsel. Bij Jade zat de tumor op een kwetsbare plek, dicht bij haar halsslagader en keel, wat behandelingen technisch ingewikkeld en fysiek extra zwaar maakte.
Juist daarom besloot ze vroeg haar verhaal te delen: om te laten zien wat kanker met je doet, zonder filter. Via sociale media nam ze volgers mee in twijfels, doorbraken, terugvallen en kleine overwinningen.
Een loodzwaar behandeljaar
In het eerste jaar onderging Jade negen chemokuren, 28 bestralingen en een onderhoudstraject in het Prinses Máxima Centrum, het landelijke expertisecentrum voor kinderoncologie in Utrecht. Maandenlang draaide alles om afwachten, bijsturen, en telkens opnieuw beginnen.
‘Chemotherapie en een veertienjarig meisje gaan eigenlijk niet samen,’ schreef ze toen. Ze ging er toch met volle moed in, al was de angst groot en het onbekende soms overweldigend. Eerlijk, dapper en menselijk tegelijk.
Hoop, bloemen en tegenslag
Na anderhalf jaar kreeg Jade de bloemenkraal, het symbool voor het afronden van de behandeling. Er was taart, er waren tranen van opluchting. De dag erna sloeg het noodlot terug: de tumor was teruggekeerd.
Een tweede behandelplan volgde direct. De nieuwe chemotherapie sloeg aan en de tumor begon, heel langzaam, te krimpen. Hoop en realisme liepen sindsdien voortdurend naast elkaar, met elke controle als spannend ankerpunt.
Kleine stipjes aan de horizon
Genezen, de grote stip op de horizon, veranderde gaandeweg in kleine stipjes: een wandeling, een grap, een dag zonder misselijkheid. Jade schreef vaak hoe ze leerde genieten van het moment, ondanks alles wat onzeker bleef.
Haar motto werd: ‘Ongeneeslijk ziek en toch positief.’ Geen vrolijk maakverhaal, wel een bewuste keuze om licht te blijven zoeken. Jaren later zou ze daar haar boek over schrijven, vol kleine lessen en grote eerlijkheid.
Kracht van online openheid
Op Instagram groeide mijnlevenmetkanker uit tot een community van ruim driehonderdduizend volgers. Niet de aantallen waren bijzonder, maar de band. Met humor, tranen en praktische tips gaf Jade een gezicht aan leven met een ongeneeslijke ziekte.
Haar familie vatte het treffend samen: Jades warmte en openheid maakten een onuitwisbare indruk. Ze liet zien dat kwetsbaarheid en veerkracht samen kunnen gaan, en dat eerlijk delen anderen moed kan geven op precies het juiste moment.
Vriendschap met Emma kok
In 2023 stond Jade in de finale van de Tina Awards in de categorie Girlpower. De winst ging naar zangeres Emma Kok, die kampt met gastroparese. De twee vonden elkaar, als lotgenoten die elkaars dagelijkse strijd herkenden.
Later zaten ze tegenover elkaar bij Pauw & de Wit. ‘Je begrijpt elkaar: sondevoeding krijgen, niet naar school kunnen, niet meedoen met dagelijkse dingen,’ zei Jade. Emma schreef vervolgens een nummer ter ere van haar vriendin.
Steun van het westland
Ook thuis in het Westland stond men klaar. In september 2023 fietste een peloton uit de regio ruim 21.000 euro bij elkaar, om Jade en haar familie financieel ademruimte te geven in een tijd van zorg en onzekerheid.
Die acties waren meer dan geld alleen. Ze lieten zien hoe een gemeenschap zich om een gezin kan sluiten, en hoe kleine daden – een sponsortocht, een kaartje, een praatje – groot kunnen voelen wanneer het moeilijk is.
Fundraiser voor onderzoek
In augustus 2024 kreeg Jade te horen dat haar tumor was gegroeid en genezing niet langer mogelijk was. Ze besloot haar laatste fase in te zetten voor anderen, met een inzamelingsactie voor het Prinses Máxima Centrum.
‘Ik weet uit eigen ervaring hoe verdrietig de ziekte is,’ zei ze in talkshow Renze. ‘Hoe meer geld, hoe meer onderzoek, hoe meer genezing.’ De actie groeide razendsnel uit tot ruim twee miljoen euro.
Villa jade als uitwaaiplek
Samen met haar ouders richtte ze Stichting Villa Jade op: een vakantiehuis in haar geboorteplaats ’s‑Gravenzande. Een plek waar kankerpatiënten met hun familie even kunnen uitwaaien, zonder ziekenhuisroosters, maar mét ruimte voor samen zijn.
Zo’n adempauze is geen genezing, maar kan alles betekenen: aandacht voor elkaar, rust, een gewone avond aan tafel. Precies dat wat vaak ontbreekt tijdens behandelingen, en waarmee Villa Jade een warm tegenwicht wil bieden.
Een lintje en een bezoek
Voor haar inzet ontving Jade een koninklijke onderscheiding, als jongste Nederlandse ooit. Koningin Máxima kwam zelfs bij haar op bezoek, niet alleen als staatshoofd, maar ook als een van de vele volgers die Jades reis bleven volgen.
Die erkenning stond niet voor cijfers of volgersaantallen, maar voor betekenis. Voor iemand die, midden in kwetsbaarheid, anderen wist te versterken. Voor de positieve erfenis die ze bewust opbouwde, terwijl de toekomst steeds kleiner werd.
Boek en de laatste fase
In februari verscheen haar boek Voor altijd jong, over lichtpuntjes zoeken als je ongeneeslijk ziek bent. In dezelfde maand vierde Jade haar negentiende verjaardag, klein maar betekenisvol, met de mensen die het dichtst bij haar stonden.
Kort daarna verslechterde haar gezondheid. Eind februari deelde ze dat de tumor zich had uitgebreid naar de linkerkant van haar gezicht, ook richting haar hersenen. Hoeveel tijd er restte, wist niemand. ‘Elke dag is een cadeau.’
Haar nalatenschap
Wat blijft, is groter dan verdriet alleen: een gesprek dat ze opende over ziek zijn, miljoenen voor onderzoek, een huis om te kunnen uitwaaien, en vriendschappen en verbindingen die ze smeedde door kwetsbaarheid te delen.
Wil je iets delen over wat Jade voor jou betekende, of een herinnering achterlaten? We lezen graag mee op onze sociale media. Reageren mag stil of luid, met tranen of een glimlach – allemaal even welkom.
Bron: nos.nl
