Argentinië heeft een plek in de halve finale van het WK veroverd na een zenuwslopend duel met Zwitserland: 3-1 na verlenging. Een omstreden rode kaart voor Breel Embolo kleurde de avond, waarna Álvarez en Lautaro Martínez in extra tijd toesloegen.
Vroege voorsprong uit een hoekschop
Na een aftastend begin sloeg Argentinië direct toe vanuit een dode spelhervatting. Lionel Messi krulde een perfecte corner op het hoofd van Alexis Mac Allister, die onbewaakt bij de tweede paal binnenknikte omdat Gregor Kobel daar niemand had geposteerd.
Die 1-0 werkte paradoxaal genoeg verlammend. In plaats van door te drukken koos La Albiceleste voor controle, tempo omlaag en risico’s minimaliseren. Zwitserland rook daardoor mogelijkheden in de omschakeling, waar het met Dan Ndoye en Embolo razendsnelle wapens bezit.
Zwitserse snelheid dwingt fouten af
De grootste waarschuwing kwam toen Embolo uit het niets doorbrak en oog in oog verscheen met Dibu Martínez. De keeper van Aston Villa tikte de bal nét op tijd weg, voordat hij de spits aantikte en een strafschop onvermijdelijk leek.
Dat moment gaf Zwitserland zuurstof. De ploeg schoof hoger in, zocht de diepte vroeg en testte telkens de rug van de Argentijnse verdedigers. Terwijl het kansen regende, groeide bij de Zuid-Amerikanen het besef dat de marge van één flinterdun was.
Spanning en irritatie lopen op
Naarmate de minuten wegtikten, liepen ook de emoties op. Scheidsrechter João Pinheiro lag onder een vergrootglas, zeker bij Zwitserland, dat vond dat de rake tikjes en duwtjes van Argentinië te vaak onbestraft bleven. Embolo liet zich daarbij zichtbaar meeslepen.
Na een harde charge op Leandro Paredes ging terecht de gele kaart omhoog. Het was een teken aan de wand: de spits balanceerde op het randje, terwijl Argentinië moeite had om controle en rust in het duel te hervinden.
Martínez voorkomt de gelijkmaker
Kort na rust leek Dan Ndoye dan toch door te breken. Lisandro Martínez dook echter als reddende engel op, gleed perfect voor zijn man en voorkwam met een fenomenale sliding de 1-1. Vlag en VAR toonden bovendien buitenspel.
Die interventie gaf de Argentijn een voelbare boost. Het stadion veerde op, de duels werden feller en even leek de grip terug. Maar Zwitserland, taai en georganiseerd, weigerde te wankelen en bleef met slimme loopacties naar openingen zoeken.
Embolo brengt Zwitserland langszij
De verdiende gelijkmaker viel alsnog. Ricardo Rodríguez, voormalig PSV’er, stak Embolo knap weg met een strakke pass tussen de linies. De spits nam beheerst aan en schoof na één tikje met links koel binnen in de verre hoek met rechts.
Het stadion viel stil, Zwitserland kreeg vleugels en Argentinië keek elkaar zoekend aan. De marge was weg en het momentum keerde. Alles wees op een zinderende slotfase waarin details, scherpte en wellicht een flits van genialiteit het verschil moesten maken.
De rode kaart die alles kantelt
Vijf minuten later kantelde het duel bizar. Leandro Paredes kreeg eerst geel na contact met Embolo, maar na VAR-ingrijpen draaide Pinheiro dat terug: de herhalingen toonden dat Embolo al begon te vallen vóór er daadwerkelijk contact was.
Het gevolg was ongezien: geel voor Paredes ging van tafel, Embolo kreeg geel voor een schwalbe en dus z’n tweede. Rood. De spits was ontroostbaar, terwijl Zwitserland ineens met tien verder moest en zijn aanvallende durf noodgedwongen parkeerde.
Yakin kiest voor behoudend plan
Bondscoach Murat Yakin greep direct in en verstevigde de achterhoede. Silvan Widmer en Miro Muheim kwamen erin voor Djibril Sow en Fabian Rieder. Het teken was duidelijk: overleven tot het einde en gokken op een beslissende verlenging.
Argentinië had veel balbezit maar weinig versnelling. De combinaties rond de zestien misten gif, terwijl Zwitserland in lage blokken compact bleef en tijd van de klok speelde. Een list, een individuele ingeving: dát leek nodig om de muur te slechten.
Argentinië zoekt maar vindt niet
Pas in blessuretijd brak de storm los. Alexis Mac Allister kopte een voorzet van Nico González over, Lionel Messi tikte een schot een halve meter naast en Gregor Kobel ranselde een halve omhaal van Lisandro Martínez katachtig uit zijn doel.
Het bleef 1-1, en dus een verlenging. Waar sommigen al aan een strafschoppenserie dachten, zette Lionel Scaloni in op fris elan vanaf de bank. Hij kreeg gelijk: het ritme ging omhoog, de ruimtes verschenen en de Zwitserse benen werden log.
Almada zet de toon in de verlenging
Thiago Almada, klein van stuk maar ongrijpbaar in de dribbel, slalomde meteen langs twee tegenstanders en haalde vernietigend uit. Een deel van het stadion juichte al, maar via de paal schoot de bal in het zijnet: adem inhouden.
Zijn invalbeurt werkte als een lucifer in een kruitvat. Zwitserland moest dieper en dieper kruipen, terwijl Argentinië eindelijk tandvlees rook. Elke tweede bal was nu voor de ploeg van Scaloni, die met wissels de druk bleef opvoeren.
Álvarez met de bevrijding
Toen spanning en vermoeidheid samenklonterden, toonde Julián Álvarez zijn klasse. Vanaf de rand van de zestien kapte hij kort naar binnen en krulde de bal met venijn in de verre kruising. Kobel dook, strekte, maar kwam enkele centimeters tekort.
Het was een doelpunt uit het niets en precies wat Argentinië nodig had. De ontlading was immens, de bank stroomde het veld op, terwijl de Zwitsers elkaar één keer opriepen om te bijten en door de pijn heen te gaan.
Lautaro beslist het duel
Zwitserland moest daarna risico’s nemen en gaf onvermijdelijk ruimtes weg. In de slotminuten keerde Kobel nog één schot, maar op de daaropvolgende rebound stond Lautaro Martínez precies goed om de bal strak in de hoek te jagen: 3-1.
Daarmee was het verzet gebroken en de avond beslist. De neutrals morden over de rode kaart, de Argentijnen zongen zich schor en de Zwitsers dropen murw af. Voetbal is soms meedogenloos in de details, juist op dit niveau.
Wat deze zege betekent
Argentinië treft in de halve finale Engeland, dat eerder overtuigend afrekende met Noorwegen. Het wordt een heel ander soort gevecht: minder ruimte in de rug, meer duelkracht op het middenveld en een tegenstander die dodelijk is in standaardsituaties.
De les uit avond is helder: discipline houden, tempo doseren en vertrouwen op het genie dat overal kan opduiken, van Mac Allister tot Messi en Álvarez. Wat vond jij van de wedstrijd en de rode kaart? Reageer op onze socials.
Bron: voetbalzone.nl
