De rechtbank in Haarlem heeft de 33-jarige Jamal T. uit Duitsland vrijgesproken voor zijn rol in de dodelijke aanrijding van Tamar (14) in 2020 bij Zuiderwoude. Onvoldoende overtuigend bewijs voor aanmerkelijke onvoorzichtigheid, oordeelde de rechter; Tamars ouders verlieten de zaal.
Vrijspraak en eerste reacties
De uitspraak betekent dat de bestuurder niet strafbaar is voor het verwijt dat hij onvoorzichtig reed door naar navigatie op zijn telefoon te kijken. De teleurstelling bij de familie was voelbaar; zij konden het niet opbrengen tot einde te blijven.
De advocaat van Jamal T. spreekt van opluchting, maar benadrukt dat zijn cliënt blijft worstelen met het besef dat hij het meisje heeft geraakt. “Als hij het had geweten, had hij willen stoppen en helpen,” klinkt het.
Wat de rechtbank woog
Centraal in het oordeel staat dat de bestuurder mogelijk circa 2,5 seconden niet naar de weg keek. Dat is ongewenst, stelt de rechtbank, maar in deze omstandigheden juridisch onvoldoende om te spreken van aanmerkelijke onvoorzichtigheid of schuld.
Ook hoefde de man volgens de rechter niet te rekenen op een persoon die in het holst van de nacht op de rijbaan lag. Die onverwachtheid weegt mee bij de beoordeling van verwijtbaarheid en de mate van redelijke oplettendheid.
Telefoon en navigatie
Het Openbaar Ministerie stelde dat de bestuurder werd afgeleid door navigatie op zijn telefoon. Dat scenario is onderzocht, maar de rechter vindt het beschikbare bewijs niet sterk genoeg om vast te stellen dat precies die afleiding de aanrijding veroorzaakte.
Voor een veroordeling wegens verkeersongeval door schuld is meer nodig dan een moment van onachtzaamheid. De lat ligt bij ‘aanmerkelijk onvoorzichtig’ of erger; dat betekent aantoonbare, duidelijke onvoorzichtigheid die verder gaat dan even wegkijken, aldus de motivering.
Liggend op de weg
Uit het dossier volgt dat Tamar op het moment van de aanrijding op de weg lag. Hoe en wanneer zij daar terechtkwam, blijft onduidelijk. Dat gemis aan zekerheid maakt het lastig om het ontstaan van het ongeval strafrechtelijk te duiden.
Ze werd later in de berm aangetroffen. Er is onderzocht of de bestuurder haar zou hebben verplaatst, maar daarvoor ontbreken aanwijzingen. Zo zijn er geen DNA-sporen van de verdachte op het slachtoffer gevonden, wat de verplaatsingshypothese volgens de rechtbank ondergraaft.
Doorrijden na de klap
Ook voor het doorrijden na het ongeval volgt vrijspraak. De man verklaarde direct dat hij dacht een dier te hebben geraakt en reed door. Die lezing is niet weerlegd door het onderzoek, waardoor opzet of onverschilligheid niet is bewezen.
Het Openbaar Ministerie had hiervoor zes weken celstraf geëist, bovenop twee weken voor het verkeersverwijt. De rechtbank verwerpt die eis in zijn geheel, omdat het vereiste bewijs voor doorrijden zonder bekommernis om het slachtoffer in deze zaak ontbreekt.
Achtergrond van de zaak
Tamar liep in de nacht van 25 juli 2020 van huis weg op Marken. Niet veel later vond de fatale aanrijding plaats op de Waterlandse Zeedijk bij Zuiderwoude, een smalle, landelijke dijkweg in het buitengebied van Waterland.
Het was diep in de nacht en de omstandigheden op zo’n dijkweg zijn dan allesbehalve overzichtelijk. Het beeld van een tiener die op de rijbaan ligt, is uitzonderlijk en moeilijk te voorzien, wat ook in juridisch opzicht zwaar heeft meegewogen.
Onderzoek en vervolging
In 2021 legde het Openbaar Ministerie de bestuurder een boete van 1500 euro op. De ouders van Tamar tekenden verzet aan met een zogenoemde artikel 12-procedure bij het gerechtshof, dat vervolging beval. Een onderzoeksteam dook opnieuw in de zaak.
Het heropende onderzoek omvatte nieuwe verhoren, technische analyses van telefoon- en voertuigegevens en forensisch sporenonderzoek op de locatie. Daarmee probeerden rechercheurs het tijdsverloop en de posities te reconstrueren. Die inzet leverde geen sluitend bewijs op voor strafbare schuld of verplaatsing.
Standpunt van de verdediging
Volgens de verdediging heeft Jamal T. niet roekeloos gereden en handelde hij in de veronderstelling dat hij een dier had geraakt. Toont hij medeleven met de nabestaanden en worstelt hij met het idee dat hij betrokken was bij het ongeluk.
Zijn advocaat noemt de zaak “intens en beladen” voor alle betrokkenen, met de zwaarste last voor de familie. Tegelijkertijd spreekt hij waardering uit voor de zorgvuldigheid waarmee het dossier is bekeken en voor de duidelijkheid die het vonnis biedt.
Stem van de nabestaanden
Slachtofferadvocaat Sébas Diekstra, die de ouders bijstaat, noemt de uitkomst “bitter en moeilijk te bevatten”. Voor de familie voelt de vrijspraak als een nieuwe klap, omdat zij hoopten op bevestiging dat strafrechtelijk verwijtbaar gedrag aan het ongeluk ten grondslag lag.
Zij blijven zoeken naar antwoorden op vragen die door het vonnis onbeantwoord blijven, zoals het precieze verloop van die nacht. Welke vervolgstappen mogelijk zijn, wordt de komende tijd besproken, met oog voor rust, waardigheid en het rouwproces van het gezin.
Wat betekent de vrijspraak
Juridisch betekent de vrijspraak dat de strafzaak tegen Jamal T. eindigt, tenzij het Openbaar Ministerie in hoger beroep gaat. Doet het dat niet binnen de wettelijke termijn, dan blijft alleen de eerdere bestuurlijke boete uit 2021 overeind.
Een vrijspraak sluit civielrechtelijke stappen in theorie niet uit, maar ook in dat kader weegt het gebrek aan hard bewijs zwaar mee. Belangrijk: een rechter kijkt daar naar aansprakelijkheid en schadevergoeding, niet naar straf en schuld in juridische zin.
Verwachtingen langs de weg
De kernvraag in zaken als deze is vaak wat je als bestuurder redelijkerwijs moet voorzien. Op een donkere, dijk midden in de nacht is de kans op een persoon op de rijbaan uitzonderlijk klein, hoe tragisch het achteraf ook blijkt.
Toch onderstreept de zaak hoe kwetsbaar we in het verkeer zijn. Voor automobilisten blijft het advies simpel: ogen op de weg, snelheid aanpassen aan zicht en omstandigheden, en alert blijven op onverwachte situaties, hoe onwaarschijnlijk die soms ook lijken.
Openbaar ministerie en vervolgstap
Het Openbaar Ministerie had in totaal acht weken cel geëist: twee weken voor onvoorzichtig rijgedrag en zes voor doorrijden na het ongeval. Na de vrijspraak laat het parket weten het vonnis te bestuderen en beslissing over hoger beroep te nemen.
Die beslissing moet binnen een wettelijke termijn vallen; doorgaans heeft het Openbaar Ministerie veertien dagen om beroep aan te tekenen. Pas daarna is definitief duidelijk of de zaak ook in hoger beroep zal worden beoordeeld door het gerechtshof.
De gebeurtenis in perspectief
Los van de juridische uitkomst blijft het vooral een menselijk drama: een veertienjarig meisje dat het niet haalde en families en dorpsgemeenschappen die met verdriet en vragen achterblijven. Zulke zaken vragen om uiterste zorgvuldigheid, geduld en transparantie van alle instanties.
Wij blijven deze zaak volgen en houden je op de hoogte van eventuele vervolgstappen. Wil je iets kwijt over de uitspraak of de gang van zaken? Laat dan vooral van je horen op onze sociale media-kanalen en praat mee.
Bron: hartvannederland.nl
