Wie elke dag met de auto naar het werk rijdt, ziet het bedrag op het pompscherm steeds sneller oplopen. Die rekening ligt nu midden op de cao-tafel, waar vakbonden en werkgevers er stevig over bakkeleien.
Vakbond CNV wil dat werkenden 25 cent per kilometer krijgen. Werkgevers vinden dat te makkelijk gedacht: reiskosten zijn wat hen betreft gewoon onderdeel van het totale pakket aan arbeidsvoorwaarden, en dus geen cadeautje.
Het speerpunt waar CNV mee de zaal in loopt
Voor CNV staat de kilometervergoeding bovenaan het verlanglijstje. Geen bijzaak dus, maar het belangrijkste punt van deze onderhandelingsronde. De hoge brandstofprijzen maken van een technisch detail ineens een hoofdpijndossier voor duizenden gezinnen.
„Vier op de vijf werkenden voelt die hoge brandstofprijs in de portemonnee”, zegt CNV-voorzitter Hans van den Heuvel. „Daarom zijn onze onderhandelaars keihard aan het werk om tot een kilometervergoeding van 25 cent te komen.”
Honderden euro’s verschil op jaarbasis
Uit berekeningen van de bond blijkt dat werkenden er honderden tot duizenden euro’s per jaar op vooruit kunnen gaan. Zeker wanneer de hogere vergoeding met terugwerkende kracht tot begin dit jaar wordt uitbetaald.
„Dat geld verdwijnt in de tank, maar het betekent wel dat werkenden niet of minder toeleggen op reizen naar het werk”, aldus Van den Heuvel. Een verhoging is dus meteen voelbaar.
Den Haag zette in juni de eerste stap
Het kabinet verhoogde in juni de onbelaste kilometervergoeding van 23 naar 25 cent. Dat voornemen staat inmiddels zwart op wit in het Belastingplan 2027, en een meerderheid van de Tweede Kamer steunt het.
De verhoging geldt met terugwerkende kracht tot begin dit jaar. Het is een reactie op de brandstofprijzen die flink opliepen door de oorlog in het Midden-Oosten, met klagende werknemers als gevolg.
Onbelast betekent nog niet automatisch uitbetaald
Een belangrijk detail: die 25 cent is een maximum waarover geen belasting hoeft te worden betaald. Of iemand dat bedrag ook echt krijgt, bepaalt Den Haag niet. Dat is een zaak tussen werkgever en werknemer.
De hoogte hoort dus thuis in de cao. En juist daar botsen de belangen, want wat voor de een een noodzakelijke tegemoetkoming is, is voor de ander simpelweg een oplopende kostenpost.
Thuiswerken is lang niet voor iedereen weggelegd
Niet elke baan laat zich vanaf de keukentafel doen. Wie op locatie moet zijn, heeft weinig keus en stapt gewoon elke ochtend in de auto, hoe duur het tanken ook wordt.
Op het platteland speelt bovendien mee dat het openbaar vervoer niet altijd in de buurt rijdt. Voor veel mensen is de auto daardoor geen luxe, maar de enige manier om op het werk te komen.
Werkgevers trappen op de rem
Werkgeversvereniging AWVN, die bedrijven adviseert over arbeidsvoorwaarden, roept haar achterban op niet klakkeloos ja te zeggen tegen een hogere vergoeding. Wat aan tafel wordt weggegeven, komt namelijk niet zomaar meer terug.
„De reiskosten zijn onderdeel van het arbeidsvoorwaardenpakket. Werkgevers moeten dat niet zomaar weggeven. Het zijn kosten die de werkgever maakt”, zegt Jannes van der Velde van de AWVN daarover.
De angst voor een naheffing speelde lang mee
Er zat nog iets anders achter die terughoudendheid. Lange tijd durfden bedrijven de hogere vergoeding niet uit te keren, omdat het kabinet weliswaar iets had toegezegd, maar er geen harde garantie lag.
„Werkgevers zijn huiverig om de hogere kilometervergoeding uit te betalen, omdat het alleen maar een toezegging was van het kabinet, geen harde garantie”, zegt Van der Velde. De vrees: alsnog afrekenen met de fiscus.
Die drempel is inmiddels verdwenen
Nu de verhoging in het Belastingplan staat en op steun van de Kamer kan rekenen, hoeven bedrijven dat risico niet meer te vrezen. De AWVN verwacht daarom dat het onderwerp vaker in cao’s opduikt.
„Het zal meer en meer worden toegepast in de cao’s”, voorspelt Van der Velde. Dat het technische bezwaar van tafel is, betekent overigens niet dat het gesprek over de kosten voorbij is.
Wie krijgt nu al de volle 25 cent?
Volgens CNV krijgt op dit moment 5 tot 8 procent van de werkenden de maximale onbelaste vergoeding. Dat gaat om enkele honderdduizenden mensen, wat betekent dat de grote meerderheid daar nog onder zit.
Recent werd afgesproken dat 120.000 schoonmakers de maximale vergoeding krijgen. Eerder ging de cao voor de kinderopvang open om de onbelaste vergoeding te verhogen, en ook in enkele kleine cao’s lukte dat al.
Loon en reiskosten vechten om dezelfde ruimte
De onderhandelingen worden er niet eenvoudiger op nu er ook forse loonsverhogingen worden geëist. Elke euro die naar de reiskosten gaat, kan immers niet nog een keer in het loonstrookje verdwijnen.
CNV houdt er dan ook rekening mee dat het een taai gevecht wordt. Toch geeft de bond geen centimeter toe, want de rekening van het woon-werkverkeer blijft volgens hem te vaak liggen.
Wat er de komende tijd gaat gebeuren
„De meerderheid van de werkenden lijdt nog pijn aan de pomp”, zegt Van den Heuvel. „Werkgevers moeten echt over de brug komen.” Aan de cao-tafels wordt duidelijk wie er uiteindelijk beweegt.
Voor wie dagelijks veel kilometers maakt, is de inzet heel concreet. Een paar cent per kilometer lijkt weinig, maar aan het eind van het jaar zie je dat gewoon terug op je rekening.
Bron: ad.nl
