Slecht nieuws voor Donald Trump, en het komt uitgerekend uit de hoek waar hij dat het minst kan gebruiken. In een nieuwe peiling van persbureau Reuters en onderzoeksbureau Ipsos zakt de goedkeuring van de Amerikaanse president naar 32 procent, het laagste cijfer uit zijn politieke loopbaan.
Nog pijnlijker is wat eronder zit: ook binnen zijn eigen partij brokkelt de steun zichtbaar af. En met de tussentijdse verkiezingen van november in het vizier zorgen die cijfers in Washington voor nerveuze gesprekken.
Een cijfer dat hij nog nooit zag
Volgens de peiling steunt nog 32 procent van de Amerikanen de manier waarop Trump het land bestuurt. Lager scoorde de president, intussen 80 jaar, nooit eerder in zijn politieke carrière, in geen enkele fase.
Bij zijn aantreden lag dat cijfer nog op 47 procent, gemeten onder alle ondervraagde kiezers, Republikeinen en Democraten samen. Een flink stuk van dat vertrouwen is dus ondertussen gewoon verdampt.
De eigen achterban wordt onrustig
Het opvallendste detail zit bij zijn eigen mensen. Bij de Republikeinen daalde zijn goedkeuringsscore van 82 procent vorige week naar 73 procent nu. Dat is een terugval van negen procentpunten op amper zeven dagen tijd.
Voor een president die zijn slagkracht grotendeels ontleent aan een trouwe basis is dat geen voetnoot. Wie zijn eigen kiezers ziet twijfelen, verliest ook gezag bij partijgenoten die zelf moeten worden herkozen.
Het gaat vooral over de rekeningen
De grootste ergernis van de ondervraagden zit niet in Washington, maar aan de kassa. De stijgende kosten van het levensonderhoud wegen zwaar door, en amper 17 procent keurt de aanpak van Trump daarrond goed.
Dat is een bijzonder mager rapport voor iemand die uitdrukkelijk beloofde de inflatie te beteugelen. Voor veel kiezers was net die belofte de kern van het hele verhaal waarmee hij naar de stembus trok.
Voor het eerst meer kritiek dan lof
Ook hier haken Republikeinen af. Voor het eerst ligt het percentage binnen zijn eigen partij dat zijn aanpak van de levensduurte afkeurt hoger dan het percentage dat ze goedkeurt: 51 tegenover 44 procent.
Dat is een kantelpunt. Zolang de achterban hem over de economie het voordeel van de twijfel gaf, bleef de schade beperkt. Die buffer lijkt nu weg te vallen, en dat net in een verkiezingsjaar.
De oorlog die niet wil eindigen
Een tweede grote belofte liep evenmin zoals gepland. Trump zou buitenlandse oorlogen beëindigen en de aandacht verleggen naar binnenlandse problemen. In plaats daarvan lijkt hij muurvast te zitten in de oorlog die hij tegen Iran begon.
De aanvallen op Iran krijgen bij de bevolking weinig bijval: slechts 34 procent keurt ze goed. Voor een president die zich graag profileert als iemand die conflicten beëindigt, is dat een ongemakkelijk cijfer.
Aan de pomp voelt iedereen het
De gevolgen blijven niet hangen in het buitenlandnieuws. Een van de effecten van het conflict is dat de prijzen van benzine en diesel stijgen, en dat merkt elke automobilist meteen bij het tanken.
Zo lopen de twee grootste pijnpunten in elkaar over. Het buitenlandbeleid van de president raakt rechtstreeks aan het huishoudbudget, waardoor hij beide dossiers nog moeilijk gescheiden kan houden in zijn communicatie.
Zelfs onder het dieptepunt van Biden
Ter vergelijking: voorganger Joe Biden was allesbehalve een publiekslieveling, maar zijn goedkeuringsscore zakte op het dieptepunt tot 35 procent. Trump duikt daar nu onder met 32 procent, en dat weegt zwaar binnen zijn kamp.
Zulke vergelijkingen worden in Washington nauwgezet bijgehouden, zeker door politici die binnenkort zelf voor de kiezer verschijnen. Een impopulaire president is voor hen een rugzak die ze liever niet meezeulen naar november.
Democraten nemen voorsprong richting november
De malaise straalt af op de partij. Geregistreerde kiezers zeggen eerder voor de Democraten te stemmen dan voor de Republikeinen: 43 procent tegenover 35 procent, een kloof van acht procentpunten.
Dat is de grootste voorsprong die de Democraten dit jaar halen in de peilingen van Reuters en Ipsos. In november wordt bepaald wie de komende twee jaar de controle krijgt over het Amerikaanse Congres.
Wat er concreet op het spel staat
Verliezen de Republikeinen de controle over een van beide kamers van het Congres, dan wordt besturen plots een pak lastiger. De agenda van Trump voor de laatste twee jaar van zijn termijn kan zwaar worden afgeremd.
Een president zonder comfortabele meerderheid moet onderhandelen, compromissen sluiten en water bij de wijn doen. Dat is niet meteen de werkwijze waar Trump de voorbije jaren om bekend is komen te staan.
Ruzie met de media als bijkomende ruis
Ondertussen botert het ook niet met de pers. CNN werd geweerd, waarna andere zenders uit solidariteit een mediamoment boycotten. Op de beelden daarvan was de president nauwelijks verstaanbaar, bij gebrek aan camera’s en micro’s.
Een rechter kan daar nog verandering in brengen. Trump liet weten de geweerde media “waarschijnlijk” opnieuw toe te laten als hij daartoe verplicht wordt. Het Witte Huis lanceerde intussen Trump TV als alternatief voor de klassieke nieuwszenders.
Hoe zwaar moeten deze cijfers wegen?
Peilingen blijven momentopnames, en tussen vandaag en de stembusgang liggen nog maanden. Cijfers kunnen even snel weer stijgen als ze gezakt zijn, zeker wanneer de economie plots meezit en de prijzen kalmeren.
Maar de richting is duidelijk en de combinatie is ongunstig: duurdere boodschappen, duurdere brandstof en een oorlog zonder zicht op een einde. Dat verhaal verkoopt slecht aan kiezers die vooral naar hun rekening kijken.
Bron: s.hln.be
