De verdwijning van Emile Ratelband laat al twee jaar een lange, ongemakkelijke stilte achter. De positiviteitsgoeroe en ondernemer vertrok in 2022 naar Thailand, maar sindsdien is contact schaars en zijn familie voelt de onrust met de week toenemen.
Onrust in de familie
Zijn ex-vrouw Moon van Buuren en meerdere kinderen trekken al maanden aan de bel. Het gebrek aan zichtbare tekenen van leven en het moeizame contact maken hen bezorgd. Geruchten gieren rond, terwijl tastbare antwoorden uitblijven.
In mei klonk even een geruststellend geluid: een kort gesproken bericht waarin Emile zei dat het goed met hem ging. Daarna doofde de lijn opnieuw. Sindsdien is het weer stil, en die stilte klinkt steeds luider.
Wie emile is
Ratelband, 77, werd bekend als ondernemer en zelfverklaard positiviteitsgoeroe. Hij bouwde een naam op met seminars, mediaoptredens en zijn rotsvaste geloof in mentaal doorpakken. Vriend en tegenstander roemen zijn energie, al riep zijn aanpak geregeld controverse op.
Die mix van publiciteit, bravoure en zakelijk instinct maakte hem decennialang zichtbaar. Toch koos hij uiteindelijk voor een nieuw decor. Weg uit Nederland, zei hij, omdat het land hem te klein, te regelzuchtig en te cynisch was geworden.
Waarom hij vertrok
In zijn eigen woorden zat hij in Nederland vast tussen regels en claims. Hij vond dat de samenleving minder openstond voor zijn boodschap van positiviteit en bewustzijnsverandering. In Thailand hoopte hij opnieuw ademruimte te vinden.
Het land bood volgens hem precies dat: warmte, rust en kansen. Hij stortte zich op vastgoed en een duurzame krekelboerderij, een sector die hij als toekomstbestendig zag. Ook woonde hij er samen met zijn Braziliaanse vriendin.
Een kort teken van leven
Toen de zorgen oplaaiden, vroeg Shownieuws hem om een reactie. In een ingesproken bericht liet hij weten dat het goed met hem ging. Waar hij verbleef en met wie, wilde hij niet zeggen, dat hoorde niemand te weten.
Hij voegde toe dat hij zijn eigen leven wilde leiden en weinig behoefte had aan bezoek of telefoontjes. Dat hij wekelijks contact had, stelde hij, al wordt dat beeld door zijn familie fel betwist en als onlogisch ervaren.
De draai naar radiostilte
Het korte bericht gaf even lucht, maar sindsdien zijn er geen bevestigde ontmoetingen, belmomenten of video-gesprekken met het gezin gedeeld. Voor wie hem liefheeft, voelt het alsof hij verder uit beeld schuift.
In de tussentijd blijven er vragen hangen die niemand beantwoordt. Hoe gaat het werkelijk met hem? Waar verblijft hij? En waarom is er niet één helder, controleerbaar teken van leven naar de familie gestuurd?
Een mysterieuze controle
De Thaise autoriteiten zeggen dat zij een half jaar geleden een controle hebben uitgevoerd, inclusief een video waarin Emile verklaart dat er niets aan de hand is. Een formeel, geruststellend geluid – als het klopt.
Maar die video is nooit door de familie gezien. Zonder inzage blijft het bij woorden. Voor Moon en de kinderen is dat onvoldoende; zij willen zélf zeker weten dat Emile oké is en zelfstandig kan communiceren.
De klacht van moon
Ex-vrouw Moon van Buuren vindt het ondenkbaar dat Emile niets meer met hen te maken zou willen hebben. Een man die jarenlang zo zichtbaar was, zou volgens haar niet stilzwijgend afscheid nemen van zijn kinderen.
Namens hun kinderen Royce en Emilio deed ze een jaar geleden een vermissingmelding. Als Emile écht afstand had willen nemen, zegt Moon, had hij dat persoonlijk, duidelijk en direct verteld aan de mensen die hem het meest nabij staan.
Zoektochten in thailand
Kinderen Rolls en Minou reisden, los van elkaar, naar Thailand om hem te vinden. Ze troffen een verlaten villa en geen enkel naakt-feitelijk spoor van dagelijks leven. De omgeving leek uitgegumd, alsof iemand halsoverkop was vertrokken.
Ook de autoriteiten en de ambassade konden geen bruikbare informatie geven, vertellen zij. Dat vergrootte hun gevoel van machteloosheid: overal deuren, nergens een sleutel. Hoe zoek je iemand als alle sporen vroegtijdig doodlopen?
Twijfel over berichten
Daarbovenop is er twijfel over ontvangen WhatsApp-berichten die van Emile zouden komen. Volgens Rolls klopt de stijl niet met hoe zijn vader schrijft. Hij noemt hoofdletters en het ontbreken van interpunctie als opvallende afwijkingen.
Het vermoeden reikt verder: mogelijk beheert iemand anders zijn telefoon. In hun kring valt de naam Natalia, een bekende van Emile en draagmoeder van een van zijn kinderen. Bewijs ontbreekt, maar de twijfel maalt onvermoeibaar door.
Geruchten over canada
Afgelopen zomer dook een nieuw spoor op: Canada. Specifieker, bij medium Jomanda, met wie Emile eind jaren tachtig en begin jaren negentig vaak het podium deelde. Oude verbindingen wekken nu nieuwe vermoedens, maar het blijft bij fluisteringen.
De familie vraagt zich af: als hij daar zou zitten, waarom is er dan geen enkel direct teken naar hen? Een kort videoboodschapje, een live-gesprek, iets onmiskenbaars. Zolang dat uitblijft, voelt elk gerucht als losse lucht.
Wat als er meer speelt
Tussen hoop en vrees groeit de ruimte voor nare scenario’s. De familie houdt rekening met ziekte, een beroerte of erger. Het zijn woorden die je liever niet uitspreekt, maar die opborrelen als de tijd genadeloos wegtikt.
Feiten blijven schaars, wat voorzichtigheid vraagt. Niemand wil overhaaste conclusies trekken, maar een helder, bevestigd signaal van Emile zelf zou veel onrust dempen. Zeker als dat signaal komt met beeld, datum en directe bevestiging.
De vermissingmelding
Een vermissingmelding opent formeel de deuren naar extra controle en informatie-uitwisseling, maar lost zelden binnen een dag alles op. Lokale procedures, privacyregels en internationale lijnen maken zulke trajecten taai en traag.
Daarom hamert de familie op zichtbare, concrete bevestiging. Een recente video, een verifieerbaar telefoongesprek, een ontmoeting met getuigen erbij. Iets wat twijfel inruilt voor zekerheid en emotie vervangt door opluchting.
De menselijke tol
Achter elke kop schuilt een gezin dat wacht, piekert en probeert door te gaan met het gewone leven. Voor Moon en de kinderen is het gemis dubbel: hij is niet alleen ‘ver weg’, hij is ongrijpbaar onbereikbaar.
Daarmee schuift de klap soms ongemerkt door naar dagelijkse momenten. Eten aan tafel, verjaardagen, berichtjes die niet worden beantwoord. Lege plekken zijn nooit luidruchtig, maar wel hardnekkig aanwezig, juist als niemand het ziet.
Publieke figuur, private zorgen
Emile is al decennia een publieke figuur. Bekendheid helpt meestal om snel duidelijkheid te krijgen, maar kan het ook vertroebelen. Geruchten vinden sneller een megaphone, terwijl feiten behoedzaam en traag hun weg zoeken.
Die dynamiek maakt dit verhaal groter dan een familiezorg. Het raakt aan vertrouwen, privacy en de impact van sociale media. Iedereen kijkt mee, iedereen vindt iets, maar de mensen die tellen wachten op één stem: die van Emile.
Wat er nu nodig is
Voorlopig draait alles om transparantie. Een gedeelde, recente video van betrouwbare bron. Een gecontroleerde check door autoriteiten plus inzage voor de familie. En het liefst een kort, persoonlijk gesprek dat alle twijfel wegneemt.
Tot die tijd houdt de familie de hoop vast en blijven zij zoeken naar wegen die nog niet zijn bewandeld. Wie iets weet, mag het zeggen – maar liever nog: laat het zien. Duidelijk, verifieerbaar en hier en nu.
Oproep en vooruitzicht
Misschien is Emile daadwerkelijk bezig met een bewust gekozen leven in stilte. Misschien is er hulp nodig. Alleen hij kan dat scherpstellen. Eén onmiskenbaar teken zou genoeg zijn om het gordijn op een kier te zetten.
Totdat dat gebeurt, blijft de vraag hangen: waar is Emile Ratelband, en hoe gaat het écht met hem? Deel je gedachte, tip of ervaring en praat met ons mee op onze sociale media – we lezen alles graag.
Bron: linda.nl
