Ruim een jaar na de verdwijning van de 31-jarige Tobias uit Amsterdam lijkt er in Noord-Italië eindelijk beweging in de zaak. In hetzelfde gebied waar eerder deze week een vermoedelijke jas van hem opdook, is nu ook een mogelijk menselijk bot gevonden.
De familie bracht het nieuws vrijdag naar buiten om geruchten te temperen en helderheid te bieden. Er is géén lichaam gevonden, benadrukken zij. Wel is de jas veiliggesteld en onderzoekt de Italiaanse politie een bot dat vermoedelijk van een mens afkomstig is.
Vondst van een jas
De ontwikkelingen begonnen maandag, toen een lokale visser langs een rivier bij het bergdorp Baggio op een jas stuitte. De plek was lastig bereikbaar en lag verscholen tussen rotsen. De man herkende het kledingstuk van de vermissingsposters.
Daarop nam hij direct contact op met de familie in Nederland. Voor hen was het de eerste concrete aanwijzing sinds lange tijd. De melding zette een onverwachte kettingreactie in gang, met een nieuwe zoektocht die sneller startte dan wie dan ook had voorzien.
Lastige locatie aan rivier
De jas lag op een punt dat je alleen bereikt via een route over rotsen, in een gebied waar canyoning populair is. Zulke plekken blijven vaak lang onontdekt, zeker wanneer waterstanden en seizoenen het terrein voortdurend veranderen.
Rivieren in bergdalen kunnen objecten verplaatsen en weer op vreemde plekken afzetten. Het verklaart waarom een kledingstuk pas na ruim een jaar opduikt, en waarom ervaren ogen en lokale kennis juist hier het verschil kunnen maken.
Familie neemt regie
Omdat de autoriteiten niet onmiddellijk een nieuwe zoekactie konden opzetten, besloot de familie zelf door te pakken. Dankzij eerder ingezameld geld via een crowdfund schakelden zij Rescue International in, een organisatie gespecialiseerd in complexe zoektochten in bergachtig terrein.
Die keuze was emotioneel én praktisch. Elke dag telt wanneer er nieuwe aanwijzingen zijn, en wachten voelde onverteerbaar. Met professionele hulp in de buurt nam de kans toe om de omgeving snel en zorgvuldig opnieuw te scannen.
Zoekwerk met technologie
Het reddingsteam borg de jas en begon direct met een systematische verkenning. Drones werden ingezet om steile wanden, ravijnen en dichtbegroeide zones vanuit de lucht te bekijken. Zo ontstaat een nauwkeurig kaartbeeld van anders onbereikbare stukken terrein.
Met dat materiaal kun je patronen herkennen: waar kan iemand zijn uitgegleden, waar verzamelt drijfhout, waar raken spullen klem? Zulke inzichten sturen vervolgens de voetzoektochten, die in dit soort valleien altijd riskant en arbeidsintensief blijven.
Mogelijk menselijk bot
Stroomopwaarts van de vindplaats van de jas trof het team een bot aan. De eerste indruk wijst op menselijke resten, maar definitieve zekerheid komt alleen via forensisch onderzoek. De Italiaanse autoriteiten hebben het materiaal veiliggesteld.
DNA-onderzoek moet uitwijzen of er een link is met Tobias. Meestal worden daarvoor referentiemonsters van naasten vergeleken met het gevonden materiaal. Zo’n traject kost tijd, en die onzekerheid weegt zwaar, al kan dit voor het eerst echt duidelijkheid brengen.
Reactie autoriteiten en steun
De Italiaanse politie coördineert het forensische traject en houdt contact met de betrokken reddingsteams. Intussen bevestigt het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken dat het de familie consulaire ondersteuning biedt, zoals gebruikelijk in dit soort gevoelige situaties.
Die steun richt zich onder meer op communicatie met lokale instanties en het begeleiden van formele stappen. Het blijft een internationale zoektocht, waarbij zorgvuldigheid en empathie net zo belangrijk zijn als snelheid en techniek.
Zoekactie naar voren gehaald
Opvallend genoeg stond al een nieuwe missie van Rescue International gepland voor halverwege juli, goed voor zo’n tien dagen zoeken. Door de onverwachte vondst van de jas besloot de organisatie eerder te vertrekken en het plan naar voren te halen.
Dezelfde stichting hielp vlak na de verdwijning ook al mee. Dankzij analyses van telefoonsignalen kwamen destijds zones in beeld die eerder nauwelijks waren bekeken. Zulke data geven richting aan waar je met beperkte tijd de grootste kans op aanwijzingen hebt.
Waar Tobias voor het laatst werd gezien
Tobias verdween eind april 2025, tijdens een vakantie met zijn partner en hun jonge zoontje. Het gezin verbleef in een gehuurde berghut in Livo, niet ver van het Comomeer, een regio waar wandelpaden onverwacht ruig en uitdagend kunnen zijn.
Het laatste bekende contact was met een lokale bewoonster. Tegen haar zei hij dat hij richting Mota wilde lopen, boven de hutten bij Baggio en in de richting van Val Darengo. Daarna ontbrak ieder spoor, ondanks snelle alarmering.
Eerste massale zoektocht en beperkingen
In de dagen na zijn vermissing zochten meer dan honderd hulpverleners naar hem, te voet en vanuit de lucht. Ze kamden bossen, ravijnen en bergflanken uit, maar het terrein is verraderlijk en uitgestrekt, met veel plekken waar je simpelweg niet veilig komt.
Na zes dagen werd die grootschalige operatie gestaakt. Niet omdat men wilde stoppen, maar omdat risico’s en beperkte middelen hun grenzen hebben. Sindsdien werkte de familie aan nieuwe ingangen en specialistische hulp, om niks onbenut te laten.
Donaties en vasthoudendheid
De crowdfund maakte een tweede, professionele zoektocht mogelijk. Donaties gingen naar specialistische apparatuur, vergunningen, analyses en de inzet van ervaren reddingswerkers. Zulke trajecten zijn kostbaar, maar vergroten aantoonbaar de kans op een doorbraak.
Tegelijkertijd gaf de steun uit Nederland en Italië de familie het gevoel er niet alleen voor te staan. Dat morele fundament is cruciaal wanneer je maandenlang in onzekerheid leeft en elke aanwijzing je hoop én vrees tegelijk aanwakkert.
Familie doorbreekt geruchten
Na berichten in Italiaanse media dat er een lichaam zou zijn gevonden, koos de familie ervoor zélf een verklaring te delen. Hun boodschap was helder: er is geen lichaam aangetroffen, alleen een jas en een vermoedelijk menselijk bot.
Met die duidelijkheid wil de familie speculaties voor zijn en ruimte maken voor feiten. Tegelijk bedanken zij iedereen die heeft meegeleefd, gedeeld en gedoneerd. Die betrokkenheid houdt de zoektocht al die tijd levend en zichtbaar.
Wat nu volgt
De komende periode draait om forensiek en nauwkeurig vervolgonderzoek in het gebied. Als het DNA-onderzoek uitsluitsel biedt, kan dat beslissend zijn. Zo niet, dan blijft de vondst toch richtinggevend voor waar en hoe verder gezocht wordt.
Voor de familie rest tot die tijd wachten, hoe zwaar ook. De nieuwe aanwijzingen bieden eindelijk houvast, al blijft voorzichtigheid gepast. Volg je dit verhaal al langer? Deel gerust je gedachten en steun op onze sociale media-kanalen.
Bron: dagelijkseverhalen.nl
