Vorig jaar stond Martijn Krabbé nog te stralen op het Televizier-Ring Gala, dit keer koos de presentator voor iets heel anders: een rustige avond aan de keukentafel met zijn gezin, ver weg van spotlights en rode lopers.
Groot verschil
Op Instagram laat zijn vrouw Deborah Wietzes met twee foto’s zien hoe verschillend deze jaren voelen. “2025 vs 2026 #televizierring”, schrijft ze erbij, als een klein maar veelzeggend knikje naar de contrasten tussen gala en huiskamer.
Op de eerste foto poseert Martijn vorig jaar op het gala, samen met Deborah en zijn vier kinderen: Bickel, Michelle, Jasmijn en Achilles. De tweede is intiemer: geen smokings, maar borden op tafel, verhalen, gelach en duidelijk zichtbare rust.
Het familieplaatje
Het zijn precies die momenten die fans raken: Martijn aan tafel, dicht bij de mensen die er het meest toe doen. Naast hem zien we Deborah en dochter Michelle, terwijl de rest buiten beeld mee lijkt te genieten.
Bekenden reageren massaal met een hartje. Onder anderen Wendy van Dijk en entertainmentjournalist Aran Bade laten van zich horen. Het is een kleine, digitale knuffel die precies past bij de warme, huiselijke sfeer van de foto.
Wat voor avond het gala is
Voor wie het Televizier-Ring Gala minder goed kent: het is hét jaarlijkse televisiefeest waar makers, presentatoren en programma’s worden bekroond. De Gouden Televizier-Ring is de publieksprijs voor het beste programma; daarnaast zijn er categorieën voor presentatoren en talent.
Vorig jaar was Martijn er groots bij: zichtbaar geëmotioneerd, omringd door collega’s, en in het middelpunt van een zaal vol vakgenoten. Dit jaar koos hij ervoor om niet te gaan, zonder verdere toelichting over de precieze reden van zijn afwezigheid.
Zijn gezondheid
Dat Martijn ernstig ziek is, is bekend: hij kampt met longkanker. Of zijn gezondheid de reden was dat hij dit jaar thuisbleef, is niet bevestigd. Duidelijk is wel dat hij zijn energie zorgvuldig moet verdelen.
Vorig jaar vertelde hij openhartig dat het tot het laatst spannend was of hij het gala zou halen. Medicijnen hielpen hem er toen te staan, zei hij, dankbaar: hij hoopte het zo lang mogelijk vol te houden.
Toch aanwezig met zijn stem
Dit jaar zat hij niet in de zaal, maar klonk hij tóch door de speakers. Martijn sprak namelijk de voice-over in voor de introductievideo van de Televizier-Ring Talent, de categorie voor doorbraaksterren waar veel ogen op gericht zijn.
De prijs ging naar Daan Alferink, die daarmee een vliegende start als nieuw talent bekroond zag. Een mooi detail: dankzij die bijdrage was Martijn, ondanks zijn afwezigheid, toch hoorbaar onderdeel van de avond waarop televisie gevierd wordt.
Herinnering aan vorig jaar
De beelden van vorig jaar staan velen nog bij. Martijn won de Televizier-Ring Presentator en kreeg een minutenlange staande ovatie. De ontlading, de trots, de verbroedering in de zaal: het was zo’n moment dat iedereen stil doet vallen.
Voor de presentator, die volop in behandeling is, maakte dat eerbetoon begrijpelijk veel indruk. Het was erkenning voor zijn vak en veerkracht, maar vooral een golf van warmte die een heel moeilijk jaar even wat lichter maakte.
Wie er nu wonnen
Dit jaar viel de Televizier-Ring Presentator in handen van Jan Versteegh, die daarmee Martijn opvolgde. Voor Versteegh werd het hoe dan ook een topavond, want ook De Bondgenoten, het programma dat hij presenteert, sleepte de Gouden Televizier-Ring binnen.
Versteegh kon zijn geluk amper verbergen en vierde het met zijn team. “Jongens, we hebben hem,” klonk het uitgelaten vanaf het podium. Het zijn de momenten waarop televisie niet alleen werk is, maar pure emotie en teamtrots.
Waarom thuis soms beter is
Voor Martijn voelde een avond thuis dit keer waarschijnlijk beter dan een druk gala met schema’s, camera’s en verplichtingen. Een keukentafelgesprek, zonder tijdslimiet, geeft ruimte om te lachen, bij te praten en simpelweg even samen te zijn.
Zeker als je gezondheid kostbaar is, wordt zo’n rustige avond een bewuste keuze. Geen spotlight, maar de mensen die het dichtstbij staan; geen applaus, maar gedeelde blikken. Het is kleiner en stiller, maar daardoor niet minder betekenisvol.
Reacties uit de hoek van collega’s
De Instagrampost werd snel opgepikt door collega’s en fans. Een hartje zegt soms genoeg: steun, respect, en vooral meeleven. Het past bij de manier waarop de televisiewereld de afgelopen tijd om Martijn en zijn familie heen is gaan staan.
Het zijn geen grote woorden, maar kleine gebaren die blijven hangen. Wie ooit zelf iets moeilijks doormaakte, herkent dat: het helpt als mensen je niet vergeten, óók op feestavonden waarop het leven even licht en luid mag zijn.
Wat we wel en niet weten
Over de reden van zijn afwezigheid is niets officieel gedeeld. Speculeren heeft weinig zin. Feit is: Martijn blijft onder behandeling, werkt wanneer het kan, en kiest duidelijker dan ooit voor balans tussen werk, gezondheid en thuis.
Dat hij zich dit jaar op een andere manier met het gala verbond, via de voice-over, laat zien dat betrokkenheid vele vormen kent. Niet elk belangrijk optreden vraagt om een spot in de zaal of een foto op de loper.
Een blik vooruit
Of we Martijn binnenkort weer op grote shows zien, valt niet te voorspellen. Wie hem kent, weet: als het lukt, pakt hij door. Maar het tempo ligt op zijn voorwaarden, met zijn gezondheid en gezin als vaste leidraad.
Daarmee is hij voor velen onbedoeld ook een voorbeeld. Je kunt van televisie houden en toch kiezen voor jezelf wanneer het nodig is. De waardering van het publiek blijkt niet te verdwijnen als je even pas op de plaats maakt.
Tot slot
De twee foto’s van Deborah vatten het samen: vorig jaar glitter en applaus, dit jaar warmte en thuis. Beide waardevol, beide echt. Soms vertelt een simpele keukentafelsetting meer dan elke rode loper ooit kan laten zien.
Wat vond jij van dit Televizier-jaar, en van Martijns bescheiden maar hoorbare aanwezigheid? Laat van je horen op onze socials: we zijn benieuwd naar je hartje, je verhaal of je mening. Respectvol, natuurlijk—precies zoals het hoort.
Bron: mediablad.nl
