Monique Westenberg en André Hazes zijn al een tijd uit elkaar, maar dagelijks met elkaar verbonden door hun zoontje Dré. In een openhartig gesprek vertelt Monique hoe zij co-ouderschap vormgeven: met rust, duidelijke afspraken en vooral oog voor Dré.
Een bewuste afspraak achter de schermen
Sinds de breuk kozen Monique en André voor helderheid achter de schermen. Ze hanteren een ongeschreven regel: een nieuwe partner ontmoet Dré pas wanneer er minstens een jaar serieus en stabiel wordt gedatet. Streng? Ja. Beschermend? Vooral.
Die tijdsgrens haalt de haast uit een prille relatie en voorkomt dat Dré zich hecht aan iemand die later weer verdwijnt. Monique weet: voor volwassenen voelt dat als bijzaak, maar voor kinderen kan zo’n wisseling hard binnenkomen.
Co-ouderschap als team, niet als exen
Monique benadrukt dat alles valt of staat met communicatie. Niet om oude pijn uit te vechten, maar om een sfeer te maken waarin Dré voelt: mijn ouders zijn er samen voor mij, ook al wonen ze niet onder hetzelfde dak.
Ze houden de drempel laag: bij elkaar binnenlopen, samen langs het voetbalveld, praktische zaken meteen bespreken. Geen show, wel teamgevoel. Zo merkt Dré dat beslissingen niet vanuit strijd worden genomen, maar vanuit zijn belang.
Waarom Monique voorzichtig is met nieuwe gezichten
Haar voorzichtigheid komt niet uit de lucht vallen. Als kind raakte Monique gehecht aan verschillende vriendinnen van haar vader, om ze vervolgens weer te verliezen. Dat soort mini-afscheidjes leren je hoe heftig tijdelijke banden voor kinderen kunnen zijn.
Juist omdat kinderen loyaal, open en nieuwsgierig zijn, vinden ze snel aansluiting. Maar als gezichten blijven wisselen, wordt het verwarrend. Steeds opnieuw hechten, steeds opnieuw afscheid nemen: dat is een emotionele belasting waar je als ouder voor wilt waken.
Noa heeft Dré nog niet ontmoet
Door de afspraak is André’s huidige vriendin, Noa Braaf, nog niet in Dré’s leven geïntroduceerd. Opvallend genoeg heeft ook Monique haar nog niet persoonlijk gesproken. Toch klinkt er geen spanning, eerder vertrouwen dat de juiste timing vanzelf komt.
Monique ziet hoe belangrijk rust is terwijl een relatie nog vorm krijgt. Zolang volwassenen elkaar beter leren kennen, hoeft een kind daarin niet mee te bewegen. Pas wanneer de basis stevig is, schuift Dré bewust een stoeltje aan.
Monique kijkt zelf uit naar de kennismaking
Opvallend open vertelt ze dat ze Noa graag wil ontmoeten. De indruk die ze nu heeft, is nuchter en positief: een normale, leuke meid. Geen stroeve opstap, gewoon rustig kijken of het klikt en iedereen zich prettig voelt.
Zo’n houding haalt meteen de druk van de ketel. Niet doen alsof je beste vriendinnen moet worden, wél respectvol beginnen. De eerste ontmoeting hoeft geen groot moment te zijn; liever klein, vertrouwd en met ruimte voor ieders tempo.
Ziet zelfs toekomst voor André en Noa
Eerder, in de podcast Lightless Lounge met Nikkie de Jager en Wes van Os, vertelde Monique al dat André’s relatie dit keer oprechter en serieuzer voelt. Alsof hij iemand heeft gevonden met wie hij wél voor langere tijd kan bouwen.
Volgens haar is André veranderd ten opzichte van vroeger. Andere keuzes, meer focus, minder ruis. Dat vertrouwen maakt het makkelijker om ruimte te geven: aan zijn relatie, aan Noa, en vooral aan de rust die Dré nodig heeft.
Wat deze regel uiteindelijk oplevert
Eén jaar is geen magische formule, maar wel een handig kader. Het haalt verwachtingen en haast weg bij zowel ouder als nieuwe partner. En het voorkomt dat een kind onbedoeld meedeint op de golven van een nog zoekende liefde.
Voor Monique en André geeft het overzicht. Ze kunnen vooruit zonder dat Dré de prijs betaalt voor volwassen veranderingen. Rust in het dagelijks leven, voorspelbaarheid in de agenda, en duidelijkheid richting iedereen die nieuw in hun kring verschijnt.
Rustig toewerken naar het volgende moment
Als de kennismaking straks plaatsvindt, zal het voor Dré waarschijnlijk gewoon voelen als: papa is met iemand die aardig is. Geen haast, geen theater. Nieuwe hoofdstukken beginnen het mooist wanneer ze zachtjes worden omgeslagen en iedereen zich veilig voelt.
Dat vraagt om praktische wijsheid: kies een neutrale plek, hou het kort, plan geen druk programma eromheen. Laat ruimte voor vragen, spel en stilte. De eerste indruk hoeft niet spectaculair te zijn, wél warm, duidelijk en respectvol.
Hoe ze communiceren en grenzen bewaken
Achter het scherm van Instagram zit vooral planning: wie haalt, wie brengt, hoe vieren we verjaardagen, wat doen we met vakanties. Door dit vooraf te bespreken, ontstaat minder ruis en kunnen emoties niet zomaar de regie overnemen.
Grenzen helpen daarbij. De jaarregel is er één, maar ook simpele dingen tellen: niet appen tijdens bedtijd, conflict niet via het kind spelen, afspraken bevestigen. Kleine consequentheid in gedrag geeft grote rust aan een kind met twee huizen.
Herkenning voor andere ouders
Voor veel gescheiden ouders klinkt dit bekend. Je wilt vooruit met je eigen leven, maar je wilt niet dat je kind de schokgolven voelt. Een duidelijke afspraak verlaagt verwachtingen bij iedereen, en voorkomt misverstanden richting school, familie en vrienden.
Het vraagt soms om geduld dat schuurt, zeker als het goed voelt met een nieuwe liefde. Maar rust is ook een liefdesdaad: je gunt een relatie de tijd om zich te bewijzen, en je gunt je kind continuïteit boven spanning.
Wat als het moment daar is
Wanneer de kalender het aangeeft en de relatie stevig staat, volgt de kennismaking vanzelf. Niet als proefwerk, meer als eerste handdruk. Verwacht geen perfect plaatje; verwacht eerlijkheid, open houding en de bereidheid om van elkaar te leren.
Tot die tijd doen Monique en André wat ze nu doen: stabiel blijven, duidelijk communiceren en Dré centraal houden. Wat vind jij van zo’n jaarregel? Praat met ons mee op social media, we zijn benieuwd naar jouw ervaringen en tips.
Bron: muziekzine.nl
