Monique Westenberg beleefde opnieuw een zware week met haar hond Frenkie. Net toen het herstel de goede kant op leek te gaan, sprong zijn wond weer open. Een ijskoude domper, zeker omdat ze álles had gedaan om dit te voorkomen.
Plots een terugslag
Frenkie herstelde van een nare wond en kreeg thuis de volle aandacht. Monique zorgde voor rust, beperkte beweging en hield hem vrijwel constant in de gaten. Toch ging het mis op een moment waarop niemand dat verwachtte: binnen een paar minuten stilte.
De wond, die netjes aan het genezen was, ging opnieuw open. Het gevoel van opnieuw beginnen overviel haar zichtbaar. Wie ooit een herstellend huisdier verzorgde, weet hoe machteloos dat kan voelen: je doet alles goed, en toch gebeurt het.
Bezorgde updates op social media
Via TikTok en Instagram deelde Monique een eerlijke update vanuit het dierenziekenhuis. In haar video zie je bezorgdheid, vermoeidheid en vooral liefde voor Frenkie. Ze had zo gehoopt op een rustige fase, maar het liep totaal anders.
De reacties stroomden meteen binnen. Volgers leefden mee, moedigden haar aan en stuurden hartverwarmende berichten voor Frenkie. Het geluid van de hond op de achtergrond raakte veel kijkers; voor sommigen was het moeilijk om zonder kippenvel te kijken.
Alle voorzorgsmaatregelen ten spijt
Monique had haar huis omgetoverd tot herstelmodus. Frenkie droeg een beschermend pakje om likken en krabben te voorkomen. De dierenarts adviseerde bovendien een slaapmiddel voor de nacht, zodat Frenkie echt rust pakt en het lichaam kan herstellen.
Wie ooit met zo’n ‘romper’ werkte, weet: het helpt, maar het is geen wondermiddel. Dieren voelen jeuk, ongemak en onrust, juist als genezing inzet. Eén onbewaakt moment kan dan net het verschil maken tussen vooruitgang en terugval.
Een paar minuten zonder toezicht
De misser gebeurde tijdens iets heel normaals: douchen. Monique had de camera aangezet om Frenkie via haar telefoon te volgen. Hij lag rustig, het slaapmiddel deed zijn werk, en alles wees erop dat het veilig was.
Totdat een telefoontje binnenkwam en de camerabeelden wegvielen. Ze vertelt dat dit ongeveer zeven minuten duurde. Toen ze beneden kwam, was het mis: de wond was weer open. Ze had precies dat ene, kostbare moment gemist.
Opnieuw naar het dierenziekenhuis
Zonder twijfel stapte ze met Frenkie in de auto richting het dierenziekenhuis. De plek was te veel beschadigd voor simpele nazorg. Een nieuwe ingreep was nodig, en dus moest Frenkie opnieuw onder narcose voor een zorgvuldige behandeling.
Ditmaal kozen de dierenartsen voor nietjes in plaats van hechtingen. Die methode houdt de wondranden strak bij elkaar en kan in bepaalde gevallen minder kwetsbaar zijn. Welke techniek past, hangt af van het soort wond en de locatie.
Herstel vergt geduld en creativiteit
Met een hernieuwd wondplan draait thuis alles weer om rust, structuur en slimme oplossingen. Monique moet Frenkie kalm houden, prikkels beperken en elk krab- of likmoment voor zijn. Dat is topsport, zeker met een alerte, slimme hond.
Camera’s blijven aan, hulpmiddelen blijven om, en het medicatieschema staat vast. Het voelt voor haar alsof ze opnieuw begint, maar elk uur dat de wond dicht blijft, is winst. Herstel gaat zelden in één rechte lijn omhoog.
Emoties en reacties van volgers
De beelden maakten indruk. Veel volgers schrokken van het verhaal en reageerden met lieve woorden, tips en ervaringen met eigen huisdieren. Het leverde een kleine golf van online steun op, precies wat je in zo’n roerige week nodig hebt.
Natuurlijk deelt niet iedereen alleen geruststelling. Er kwamen ook adviezen: van andere kraagjes tot extra afleiding, of een bench als veilige cocon. Monique leest en luistert, maar kiest samen met de dierenarts wat bij Frenkie past.
Waarom dieren zo snel terugvallen
Een genezende wond jeukt, en honden volgen instinct. Even likken lijkt verlichting te geven, maar vertraagt juist genezing en kan een wond openen. Daarom zijn beschermende pakjes, kragen en strak toezicht helaas geen luxe, maar noodzaak.
Zelfs als een hond rustig oogt, kan een prikkel leiden tot een onverwachte beweging. Eén rare twist, één lik, en je staat weer bij af. Het is geen onwil van het dier, maar puur onbegrip en natuur.
Wat dierenartsen doorgaans aanraden
Volg het wondplan stap voor stap: rust, een schoon en droog wondgebied, beschermende middelen en duidelijke grenzen aan spelen en springen. Werk met korte, gecontroleerde wandelrondjes, en check meerdere keren per dag of de wond rustig blijft.
Maak het huis ‘herstelproof’: denk aan antislip, een vaste ligplek, en eventueel hekje of bench. Blijf laagdrempelig contact houden met de dierenarts bij roodheid, zwelling, lekkage of sloom gedrag. Beter één keer te veel vragen dan één te weinig.
De mentale kant voor het baasje
Voor een baasje is dit emotioneel zwaar. Je leven draait even om controles, medicatie, en het afvinken van lijstjes. Als het dan alsnog misgaat, voelt dat als falen, terwijl je juist alles uit liefde en zorg doet.
Het helpt om steun te zoeken, taken te verdelen en kleine overwinningen te vieren: een nacht zonder likken, een schone pleister, een dag zonder onrust. Herstel is vaak een marathon, geen sprint. Mild zijn voor jezelf hoort daarbij.
Hoe nu verder voor Monique en Frenkie
De focus ligt de komende dagen volledig op stabiel herstel. Rust, medicatie, beschermende hulpmiddelen en strakke monitoring moeten de wond nu echt de kans geven om netjes te sluiten. Elke dag zonder incident brengt hen merkbaar dichter bij de finish.
Monique hoopt vooral op een rustige periode zonder nieuwe schrikmomenten. Als alles meezit, kan de bescherming stap voor stap af. Tot die tijd geldt: volhouden, luisteren naar het advies van de dierenarts, en veel knuffels voor Frenkie. Reageer gerust op onze socials: wat zijn jouw herstel-tips?
Bron: infovandaag.nl
