De Britse helderziende Craig Hamilton-Parker, door zijn volgers ook wel de ‘Profeet des Onheils’ en de ‘nieuwe Nostradamus’ genoemd, heeft opnieuw van zich laten horen. De man die eerder de dood van de Britse koningin en de coronapandemie zou hebben voorspeld, deelt nu vijf onheilspellende scenario’s voor 2026.
Volgens Parker staat de wereld aan de vooravond van een bijzonder onrustig jaar, waarin politieke spanningen, natuurrampen en geopolitieke verschuivingen samenkomen. Samen met zijn vrouw Jane en diverse spirituele mediums zegt hij toekomstvisioenen te ontvangen, onder meer via zogeheten Nadi-lezingen uit India.
Hieronder zijn meest opvallende voorspellingen voor 2026.
Derde termijn voor Donald Trump?
Een van de meest besproken voorspellingen draait om Donald Trump. Volgens Parker zou er een scenario kunnen ontstaan waarin Trump aanblijft voor een derde ambtstermijn als president van de Verenigde Staten.
Hoewel de Amerikaanse grondwet dat normaal gesproken niet toestaat, denkt Parker dat wereldwijde conflicten of noodsituaties het politieke speelveld drastisch kunnen veranderen. Hij suggereert dat een grote internationale crisis – mogelijk rond Taiwan of een andere brandhaard – verkiezingen zou kunnen ontregelen of uitstellen.
Volgens hem zouden noodbevoegdheden kunnen worden ingezet, waardoor bestaande regels tijdelijk buitenspel komen te staan. Parker verwijst daarbij naar eerdere, onverwachte geopolitieke ontwikkelingen om te onderstrepen hoe snel de wereld kan veranderen.
Daarnaast zegt hij al jaren een toenadering tussen China en Rusland te zien, gericht tegen de Verenigde Staten. Die verschuivende machtsverhoudingen zouden volgens hem in 2026 tot meerdere conflicten kunnen leiden.
Gaswolk boven Japan
Een andere verontrustende voorspelling betreft Japan. Parker waarschuwt voor een mogelijke ramp waarbij een groot deel van het land wordt getroffen door een giftige gaswolk.
Volgens zijn eerdere spirituele lezingen zou dit scenario zich rond augustus 2026 kunnen afspelen, mogelijk in het noorden van het land. Hij sluit niet uit dat vulkanische activiteit een rol speelt, maar suggereert ook dat menselijk ingrijpen de situatie zou kunnen verergeren.
Tegelijkertijd benadrukt hij dat de toekomst niet vastligt. Volgens hem kunnen positieve intenties, gebeden of collectieve bewustwording de impact van dergelijke gebeurtenissen verzachten.
Alsof dat niet genoeg is, voorziet Parker in datzelfde jaar ook een grote cyberaanval. Die zou financiële markten kunnen ontwrichten en gevolgen hebben voor cryptovaluta, industrie en zelfs kunstmatige intelligentie. Hij waarschuwt voor digitale kwetsbaarheid en roept op tot voorzorgsmaatregelen.
Nieuwe aanval op Iran
In het Midden-Oosten ziet Parker eveneens escalatie. Hij voorspelde dat Iran in maart 2026 opnieuw doelwit wordt van gerichte aanvallen op nucleaire installaties.
Volgens hem zal het gaan om een korte maar hevige militaire actie, mogelijk gecombineerd met luchtaanvallen op strategische doelen in de regio. Een grootschalige grondoorlog verwacht hij niet, maar wel een snelle, krachtige interventie gevolgd door terugtrekking.
Parker spreekt daarnaast over een mogelijke politieke omwenteling in Iran. Hij hoopt dat het land uiteindelijk een meer democratische koers inslaat, maar waarschuwt dat revoluties niet altijd de gewenste uitkomst hebben.
Op de lange termijn ziet hij echter ruimte voor een positiever toekomstbeeld, waarin economische hervormingen en meer rechten voor vrouwen centraal staan.
Spanning rond Groenland
Ook Groenland kwam voor in zijn visioenen. Volgens Parker draait de internationale belangstelling voor het eiland vooral om grondstoffen.
Hij denkt dat de Verenigde Staten uiteindelijk geen militaire stap zullen zetten, maar wel via economische druk en onderhandelingen invloed zullen proberen te verkrijgen. Het zou daarbij vooral gaan om olievoorraden en zeldzame aardmetalen, die cruciaal zijn voor technologische ontwikkelingen.
Volgens Parker mondt de kwestie uit in een omvangrijke economische deal, waarbij investeringen en strategische belangen de boventoon voeren. Politieke weerstand zou uiteindelijk plaatsmaken voor pragmatische afspraken.
NAVO, China en verschuivende wereldorde
Tot slot schetst Parker een breder geopolitiek beeld. Hij denkt dat de NAVO terrein zal verliezen en dat er rond 2030 mogelijk een nieuwe internationale organisatie ontstaat die zich richt op mondiale veiligheid en conflictbeheersing.
Volgens hem wil geen enkel land nog alleen de rol van ‘wereldpolitie’ vervullen. In dat machtsvacuüm zouden nieuwe allianties ontstaan. China speelt daarin volgens Parker een sleutelrol.
Hij wijst op interne spanningen binnen China en waarschuwt dat economische problemen daar politieke onrust kunnen veroorzaken. Tegelijkertijd verwacht hij dat de spanningen rond Taiwan een belangrijke rol blijven spelen in de internationale verhoudingen.
Ondanks de sombere toon van zijn voorspellingen sluit Parker af met een optimistische noot. Volgens hem bevindt de wereld zich in een overgangsfase: een turbulente periode die uiteindelijk plaatsmaakt voor een stabielere toekomst.
Of zijn voorspellingen uitkomen, zal de tijd moeten leren. Eén ding is zeker: met zijn visioenen weet Craig Hamilton-Parker opnieuw de aandacht te trekken.
