Voormalig schaatser Erben Wennemars is onlangs getroffen door een herseninfarct, maar dankzij razendsnelle actie en doortastend handelen gaat het naar omstandigheden goed. Zijn vrouw Renate beschrijft in De Stentor hoe ‘tijd’ het verschil maakte tussen rampspoed en opluchting.
Wat er gebeurde
Het begon tijdens een telefoongesprek: een vreemd gevoel, woorden die niet meer wilden landen, zinnen die warrig werden. Wennemars hing op, liep naar buiten om gevonden te worden als het misging, en besloot vervolgens naar de huisarts te fietsen.
Hij koos bewust voor zichtbaarheid en veiligheid: rustig midden op de weg rijden, zodat automobilisten zouden afremmen en hij niet onopgemerkt in elkaar zou zakken. Die alertheid en kalmte onder druk bleken de eerste doorslaggevende beslissingen van die dag.
Snelle hulp
De huisarts, letterlijk om de hoek, twijfelde geen moment en stuurde hem direct door naar de spoedeisende hulp in Zwolle. In het ziekenhuis volgden een scan en onmiddellijk bloedverdunners: precies de keten van zorg waar elke minuut telt.
Na vierentwintig uur, talloze controles en geruststellende gesprekken mocht hij naar huis. Geen leefregels, geen formele restricties, wel een stevige waarschuwing van het leven zelf: dit kan je overkomen, zelfs als je fit, gedisciplineerd en gewend aan grenzen verleggen bent.
Geen duidelijke oorzaak
Artsen denken niet dat overbelasting of te hard trainen de boosdoener was. De exacte oorzaak is vooralsnog onbekend, en juist dat maakt het zo schrikbarend. Het besef dat je lichaam soms zijn eigen plan trekt, hakt erin.
Voor Erben en Renate is er opluchting én ongemak: opluchting omdat het goed afliep, ongemak omdat er geen duidelijke verklaring is. Hun verhaal voelt daardoor tegelijk kwetsbaar en hoopvol, een nuchter verslag van een levensgroot moment van toeval en timing.
Tijd als reddingsboei
Bij een herseninfarct telt elke minuut. Hoe sneller een verstopping in een hersenvat wordt ontdekt en behandeld, hoe groter de kans op herstel zonder blijvende schade. Wennemars is daar, dankzij zijn handelen en het zorgsysteem, een treffend voorbeeld van.
Twijfel je bij jezelf of iemand anders? Bel 112, altijd. Signalen zijn vaak plotseling: scheve mond, verwarde of afwezige spraak, krachtsverlies in arm of been, een draaierig gevoel. Snel handelen is geen paniek, maar gezond verstand dat levens redt.
Wie is Wennemars
Erben Wennemars, 50 jaar, geldt als een van de meest succesvolle Nederlandse sprinters op het ijs. Hij werd tweemaal wereldkampioen sprint, veroverde olympisch brons in Turijn en groeide na zijn loopbaan uit tot geliefd analist en presentator.
Zijn reputatie is gebouwd op explosiviteit, techniek en onverzettelijkheid, maar ook op openheid: hij deelt al jaren vrijuit over pieken, dalen en mentale veerkracht in topsport. Juist daarom raakt dit nieuws zoveel mensen die hem met warmte volgen.
De mens achter de atleet
In de column van zijn vrouw Renate schemert een intiem beeld door: twee mensen die gewend zijn aan discipline en drukte, die ineens worden teruggeworpen op iets volstrekt basaals. Elkaar vasthouden, ademen, en vooral: snel en verstandig handelen.
Het is precies die combinatie van kwetsbaarheid en daadkracht die het verhaal zo menselijk maakt. Geen dramatiek om de dramatiek, maar een helder verslag van wat helpt als het misgaat: luisteren naar signalen en zonder dralen hulp inschakelen.
Leven na de schrik
Thuis is er vooral dankbaarheid. Wennemars geeft iedereen die hij tegenkomt een extra stevige knuffel en zegt met een glimlach: “Ik leef nog.” Nuchter, maar veelzeggend. Want na zo’n tik kijk je anders naar alles wat vanzelfsprekend leek.
Er zijn geen officiële beperkingen opgelegd, maar wie ooit is geschrokken van een medische noodsituatie weet: je luistert even scherper naar jezelf. Rust pakken waar het kan, ritme hervinden, en vooral dankbaar zijn voor de mensen die dichtbij staan.
Wat is een herseninfarct
Een herseninfarct is een beroerte waarbij een bloedprop een hersenvat afsluit, waardoor een deel van de hersenen tijdelijk geen zuurstof krijgt. Dat verschilt van een hersenbloeding, waar een vat juist scheurt en bloed in het hersenweefsel lekt.
In Nederland krijgen elk jaar tienduizenden mensen een beroerte, meestal een infarct. De behandeling richt zich op het zo snel mogelijk herstellen van de doorbloeding en het beperken van schade. Tijd winnen betekent letterlijk hersencellen winnen – en toekomstperspectief.
Een les in alertheid
Het verhaal van Wennemars onderstreept iets dat we allemaal wel weten, maar soms vergeten: niemand is onkwetsbaar. Fit zijn helpt enorm, maar het is geen schild tegen pech of biologie. Alert blijven op signalen is verstandig, niet neurotisch.
Zijn snelle keuzes — stoppen met bellen, zichtbaar blijven, rechtstreeks naar de huisarts — zijn kleine, concrete handelingen die iedereen kan onthouden. Geen heldendom, gewoon logisch handelen. En precies dat kan, zoals nu, het verhaal een heel andere wending geven.
Reacties en vooruitblik
Officiële reacties of diagnoses komen later vast nog, maar die zijn bijna bijzaak naast het simpele feit dat hij thuis is. Familie, vrienden, collega’s en fans zullen vooral blij zijn dat de schade, voor zover nu bekend, beperkt lijkt.
Voor Wennemars zelf begint vermoedelijk een periode van nuchtere monitoring: luisteren naar artsen, misschien extra onderzoeken, en intussen het leven weer oppakken. Dat doet hij met humor en een brede omhelzing. “Ik leef nog.” Soms zegt één zin alles.
Tot slot
Wat je ook van schaatsen weet of van Wennemars vindt, dit is zo’n verhaal dat je even rechtop laat zitten. Zorg goed voor jezelf en elkaar, en reageer vooral als iets niet pluis voelt. Snelheid redt hier letterlijk levens.
Wil je iets kwijt over dit nieuws, of heb je zelf een ervaring met snelle hulp bij een beroerte? Praat met ons mee op onze sociale media-kanalen; we lezen mee en reageren waar het kan. Zorg goed voor elkaar.
Bron: nos.nl
