Medewerkers van het Rode Kruis zetten maandagavond in rap tempo veldbedden en schermen neer in congrescentrum HanzePlaza in Groningen. Ongeveer 140 mensen die in Ter Apel geen plek kregen, worden hier tijdelijk opgevangen om buiten slapen te voorkomen.
Wat er maandagavond gebeurt
Vanaf het aanmeldcentrum in Ter Apel vertrekken bussen richting de stad. De groep, onder wie gezinnen met kinderen, krijgt in HanzePlaza een warme maaltijd, een veilige slaapplek en medische aandacht waar nodig. Registratie en veiligheid lopen via hulpverleners.
De locatie is door de gemeente beschikbaar gesteld als nachtopvang, nadrukkelijk tijdelijk. Zodra het kan, schuiven mensen door naar reguliere opvangplekken van het COA. Wie later op de avond arriveert, kan tot diep in de nacht nog terecht.
Waarom noodopvang nodig is
Bij het aanmeldcentrum in Ter Apel is de maximale capaciteit al dagenlang bereikt. Om te voorkomen dat mensen opnieuw buiten moeten slapen, wijken overheid en hulporganisaties uit naar tijdelijke slaapplekken in de regio. Groningen vangt nu meerdere nachten achtereen op.
In de nacht van zondag op maandag ging het om 126 mensen; van maandag op dinsdag stijgt dat naar circa 140. De toestroom wisselt per dag, afhankelijk van aanmeldingen, doorstroom en beschikbare plekken elders. Structurele ruimte ontbreekt nog steeds.
Waar mensen de afgelopen dagen terechtkonden
De voorbije week sprongen meerdere gemeenten bij. Stadskanaal en Gieten (gemeente Aa en Hunze) stelden locaties beschikbaar, en Groningen opende het congrescentrum al twee nachten achter elkaar. Het is letterlijk een dagkoers: elke avond wordt opnieuw gepuzzeld.
Voor de nacht van dinsdag op woensdag is nog onduidelijk waar mensen kunnen slapen. Gemeenten, COA en Rode Kruis bekijken per dag wat haalbaar is qua capaciteit, personeel en vervoer. De inzet: niemand buiten, ook niet als aantallen hoger uitvallen.
Hoe HanzePlaza is ingericht
In de beurshal verrijzen rijen veldbedden met scheidingsschermen voor een beetje privacy. Er zijn hygiënepunten, wat te drinken, een broodmaaltijd en waar mogelijk een warme hap. Vrijwilligers geven uitleg, delen dekens uit en wijzen sanitaire voorzieningen aan.
Medische teams staan paraat voor eerste hulp en het signaleren van kwetsbaarheden. Denk aan baby’s, zwangere vrouwen of mensen met chronische klachten. Voor kinderen is er een rustige hoek met kleurplaten of speelgoed, zodat de avond iets minder zwaar voelt.
Wat het Rode Kruis en de gemeente zeggen
Het Rode Kruis noemt het mensonterend en onbegrijpelijk dat er nog steeds geen vaste opvangplek voor iedereen is. Tegelijkertijd benadrukt de organisatie dat tijdelijke nachtopvang levensbelangrijk blijft zolang structurele capaciteit tekortschiet en doorstroom naar reguliere locaties stokt.
De gemeente Groningen wijst erop dat HanzePlaza een noodoplossing is. De stad wil solidair zijn, maar vraagt nadrukkelijk om landelijke regie en voorspelbare spreiding van verantwoordelijkheden. Vrijwilligers en professionals staan klaar; wat ontbreekt, is planning verder dan morgen.
Wat nog onzeker is
Waar de groep in de nacht van dinsdag op woensdag terechtkan, is nog niet rond. Het hangt af van beschikbare zalen, personeel, veiligheid en vervoer. Soms vallen opties op het laatste moment af door brandveiligheid of logistiek.
Dat maakt het voor gezinnen en alleenreizenden onzeker: hoe laat vertrekken we, waar slapen we, en hoe snel kunnen we verder met de procedure? Hulpverleners proberen die onzekerheid te dempen met heldere uitleg, vaste contactpersonen en zoveel mogelijk rust.
Achtergrond van het opvangstelsel
Ter Apel is het centrale aanmeldpunt voor asiel in Nederland. Na registratie moeten mensen doorstromen naar opvanglocaties verspreid over het land. Als die doorstroom hapert, loopt Ter Apel vol en ontstaat er direct druk op tijdelijke noodvoorzieningen.
De afgelopen jaren kwam het stelsel vaker piepend en krakend tot stilstand, met schrijnende beelden van mensen die buiten sliepen. Sindsdien zijn noodlocaties geopend en weer gesloten, terwijl structurele uitbreiding telkens achterloopt op de aantallen nieuwkomers en beschikbare huizen.
Regie, spreiding en capaciteit
De landelijke afspraak is dat gemeenten samen opvangplekken creëren, met steun van het Rijk en het COA. In de praktijk stokt dat door gebrek aan locaties, personeel en draagvlak. Daardoor blijft ad-hocoplossing op ad-hocoplossing gestapeld, met nachtelijke verhuizingen tot gevolg.
Met de zogeheten spreidingswet is geprobeerd opvang eerlijker te verdelen en voorspelbaarder te maken. Tegelijk woedt politiek en lokaal debat over aantallen en verplichtingen. Intussen draait de werkelijkheid door: mensen komen aan, en elke avond moet er een bed staan.
De impact voor betrokkenen
Voor asielzoekers betekent dit leven uit een tas, telkens in een andere zaal, met weinig overzicht. Voor hulpverleners is het topsport: routes uitzetten, maaltijden regelen, en intussen luisteren naar verhalen vol verlies, hoop en soms pure uitputting.
Ook omwonenden krijgen ermee te maken: busjes die laat aankomen, vrijwilligers die af en aan rijden, en media-aandacht. Gemeenten vragen begrip en verwijzen naar informatiepunten voor vragen of zorgen. De ervaring leert dat goede communicatie draagvlak en rust merkbaar vergroot.
Wat er nu nodig is
Kortetermijn: voldoende bedden, duidelijke informatie en medische zorg. Middellang: stabiele locaties met personeel dat niet elke week hoeft te verhuizen. Langetermijn: structurele capaciteit en vlotte doorstroom naar gemeenten, zodat Ter Apel niet telkens opnieuw overspoeld raakt.
Tot die tijd blijft noodopvang zoals in HanzePlaza een onmisbare pleister. Het is niet de eindoplossing, wel het verschil tussen een onzekere nacht op straat of een bed, een deken en iemand die vraagt hoe het gaat.
Wat vind jij van deze tijdelijke opvang in Groningen? Laat je mening respectvol horen op onze sociale media-kanalen. We gaan graag het gesprek aan en bundelen vragen voor een vervolgbericht.
Bron: metronieuws.nl
